Pełny tekst orzeczenia

I KK 86/24

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

SN
I KK 86/24
POSTANOWIENIE
Dnia 18 lipca 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący)
‎
SSN Marek Pietruszyński (sprawozdawca)
‎
SSN Waldemar Płóciennik
Protokolant Monika Zawadzka
na podstawie art. 538 § 2 k.p.k. w zw. z art. 249 § 1 k.p.k. i art. 258 § 2 k.p.k. zastosować wobec Ł. D. syna J. i G. z domu S., urodzonego […] r. w Ś. W. środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania na okres 3 miesięcy, tj. od dnia 18 lipca 2024 r. , godzina 11:40 do dnia 16 października 2024 r. godzina 11:40.
Marek Pietruszyński Tomasz Artymiuk Waldemar Płóciennik
UZASADNIENIE
Zgromadzony materiał dowodowy o charakterze osobowym i rzeczowym wskazuje na duże prawdopodobieństwo popełnienia przez oskarżonego zarzucanych mu czynów: z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k. ( usiłowanie zbrodni zabójstwa) oraz z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii ( posiadanie substancji psychotropowych). Mając, w szczególności na uwadze fakt zarzucenia oskarżonemu popełnienia zbrodni oraz dowodowo uprawdopodobnionego, w stopniu zbliżonym do pewności, faktu popełnienia  tego przestępstwa przez oskarżonego, należało przyjąć, że w sprawie została spełniona przesłanka z art. 258 § 2 k.p.k., ponieważ w  okolicznościach tej sprawy surowość grożącej oskarżonemu kary za to przestępstwo jest w pełni realna. W takiej sytuacji tylko najsurowszy środek zapobiegawczy zabezpieczy prawidłowy przebieg postępowania sądowego przez sądem pierwszej instancji, w szczególności wyeliminuje ryzyko utrudniania tego postępowania, do czego może skłaniać oskarżonego grożący mu zakres odpowiedzialności karnej. Wskazać należało, że podstawy tymczasowego aresztowania określone w art. 258 § 2 k.p.k., przy spełnieniu przesłanek z art. 249 § 1 k.p.k. i art. 257 § 1 k.p.k. i przy braku negatywnych przesłanek określonych w art. 259 § 1 k.p.k. stanowią samodzielne przesłanki szczególne stosowania tego środka zapobiegawczego ( por. uchwała składu 7 sędziów SN z 19 stycznia 2012 r., I KZP 18/11). W kontekście wskazanego zapatrywania prawnego podnieść należało, że w sprawie nie istnieją powody nakazujące odstąpienie od stosowania  takiego środka zapobiegawczego wynikające z treści art. 259 k.p.k.
Z tych względów orzeczono jak na wstępie.
Marek Pietruszyński      Tomasz Artymiuk     Waldemar Płóciennik
[PGW]
[ms]