I KK 413/25

I KK 413/25 
 
 
  
POSTANOWIENIE 
  
Dnia 23 kwietnia 2026 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
  
SSN Adam Roch 
  
w sprawie A. Z.  
skazanej za przestępstwo z art. 276 k.k.  
dotyczącej kasacji wniesionej przez obrońcę  
od wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu z 11 kwietnia 2025 r., sygn. XVII Ka 
58/25, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Pile z 13 listopada 2024 
r., sygn. II K 199/24,  
na posiedzeniu w Izbie Karnej  
w dniu 23 kwietnia 2026 r.  
na podstawie art. 531 § 1 zd. 2 k.p.k. w zw. z art. 531 § 3 k.p.k. i art. 431 § 1 i 2 
k.p.k. w. zw. z art. 432 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k. oraz art. 537 § 4 k.p.k. i art. 637 
§ 1 k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k. w zw. z art. 637a k.p.k.  
  
p o s t a n o w i ł:  
1. kasację wniesioną przez obrońcę adw. M. M. na korzyść 
skazanej A. Z. pozostawić bez rozpoznania;  
2. zarządzić zwrot na rzecz skazanej uiszczonej opłaty w 
kwocie 450 zł;  
3. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego w postaci 
wydatków 
poniesionych 
przez 
Skarb 
Państwa 
od 
chwili 
wszczęcia tego postępowania obciążyć skazaną.  
  
  
  
UZASADNIENIE 
  

I KK 413/25              
2 
 
 
Kasację od wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu z 11 kwietnia 2025 r.,  
sygn. XVII Ka 58/25, utrzymującego w mocy skazujący wyrok Sądu Rejonowego  
w Pile z 13 listopada 2024 r., sygn. II K 199/24 na korzyść A. Z. wniósł jej obrońca 
adw. M. M.. Sprawa wraz z kasacją trafiła do Sądu Najwyższego, gdzie w dniu 15 
kwietnia 2026 roku wpłynęło pismo podpisane przez skazaną, zawierające 
oświadczenie o woli cofnięcia wniesionej na jej rzecz kasacji.  
Sąd Najwyższy zważył, co następuje. 
Cofnięcie wniesionej na korzyść A. Z. kasacji okazało się skuteczne. 
Przepisy Kodeksu postępowania karnego pozwalają na cofnięcie złożonego 
środka odwoławczego, w tym kasacji. Zgodnie z art. 431 § 2 k.p.k. cofnąć 
wniesiony na jego korzyść środek odwoławczy może oskarżony, chyba że wniósł 
go oskarżyciel publiczny lub zachodzi wypadek przewidziany w art. 79 k.p.k. 
Zgodnie z treścią art. 432 k.p.k. cofnięty środek odwoławczy sąd odwoławczy 
pozostawia bez rozpoznania, chyba że zachodzi jedna z przyczyn wymienionych w 
art. 439 k.p.k. (bezwzględne przyczyny odwoławcze) lub art. 440 k.p.k. (rażąca 
niesprawiedliwość wyroku). Przepisy te, na mocy art. 518 k.p.k. mają odpowiednie 
zastosowanie do postępowania kasacyjnego. Na mocy art. 531 § 1 zd. 2 k.p.k. w 
zw. z art. 531 § 3 k.p.k. w wypadku cofnięcia kasacji sąd kasacyjny wydaje 
postanowienie bez udziału stron, chyba że prezes Sądu Najwyższego zarządzi 
inaczej. 
Zważywszy, że w sprawie nie ujawniły się uchybienia przewidziane w art. 
439 k.p.k., ani nie miał miejsca wypadek przewidziany w art. 79 k.p.k., cofnięcie 
kasacji Sąd Najwyższy uznał za skuteczne i skargę tę pozostawił bez rozpoznania. 
Jednocześnie, zgodnie z art. 527 § 4 k.p.k. zarządzono zwrot skazanej uiszczonej 
opłaty od kasacji w kwocie 450 zł.  
Kierując się z kolei art. 637 § 1 k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k. w zw. z art. 
637a k.p.k. Sąd Najwyższy obciążył skazaną kosztami postępowania kasacyjnego 
w części obejmującej poniesione przez Skarb Państwa od chwili wszczęcia tego 
postępowania wydatki. Choć zasadą wynikającą z przywołanych przepisów jest 
obciążenie strony, która wniosła środek zaskarżenia, a następnie skutecznie go 

I KK 413/25              
3 
 
 
cofnęła, całością kosztów postępowania, to jednak w sytuacji, w której z mocy 
przepisu szczególnego (art. 527 § 4 k.p.k.) istnieje obowiązek zarządzenia zwrotu 
wniesionej opłaty, oznacza to, że ową częścią kosztów, określoną w art. 616 § 2 pkt 
1 k.p.k., skarżącego się nie obciąża. Wobec niestwierdzenia podstaw do zwolnienia 
skazanej z konieczności poniesienia kosztów w pozostałym zakresie, obowiązkiem 
tym obciążono A. Z.  
Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. 
 
[J.J.] 
[r.g.]