I KK 35/26
Podsumowanie
Sąd Najwyższy wstrzymał wykonanie środka zabezpieczającego w postaci pobytu w zakładzie psychiatrycznym wobec A. M. z uwagi na wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji i nieodwracalną szkodę dla podejrzanego.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek obrońcy o wstrzymanie wykonania postanowienia o zastosowaniu środka zabezpieczającego w postaci pobytu w zakładzie psychiatrycznym. Sąd uznał, że istnieje wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji, a dalsze wykonanie środka spowodowałoby nieodwracalną szkodę dla podejrzanego A. M. W związku z tym, na podstawie art. 532 § 1 k.p.k., Sąd Najwyższy wstrzymał wykonanie tego środka.
Sąd Najwyższy, rozpoznając wniosek obrońcy o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją postanowienia, które utrzymywało w mocy środek zabezpieczający w postaci pobytu w zakładzie psychiatrycznym wobec A. M., zdecydował o wstrzymaniu wykonania tego środka. Sąd uzasadnił swoją decyzję wysokim prawdopodobieństwem uwzględnienia zarzutów kasacyjnych oraz ryzykiem nieodwracalnej dolegliwości dla podejrzanego. Podkreślono, że sąd odwoławczy pobieżnie odniósł się do zarzutów zażaleniowych, a perspektywa wzruszenia orzeczenia jest realna. Zwrócono uwagę na zasadę subsydiarności stosowania izolacyjnych środków zabezpieczających, wskazując na wątpliwość ich istnienia w tej konkretnej sytuacji. Wskazano również na potrzebę skorzystania z rozwiązań ustawy o ochronie zdrowia psychicznego w celu zapewnienia A. M. odpowiedniej opieki.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, należy wstrzymać wykonanie środka zabezpieczającego.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wstrzymał wykonanie środka zabezpieczającego, uznając wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji oraz ryzyko nieodwracalnej dolegliwości dla podejrzanego. Podkreślono również niedostateczne odniesienie się sądu odwoławczego do zarzutów zażaleniowych i wątpliwość przesłanek stosowania izolacyjnego środka zabezpieczającego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
wstrzymanie wykonania postanowienia
Strona wygrywająca
A. M.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. M. | osoba_fizyczna | podejrzany |
Przepisy (6)
Główne
k.p.k. art. 532 § 1
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do wstrzymania wykonania postanowienia.
Pomocnicze
k.k. art. 93b § 1
Kodeks karny
Określa cel stosowania izolacyjnego środka zabezpieczającego.
u.o.z.p. art. 5
Ustawa o ochronie zdrowia psychicznego
Uprawnienia osoby z zaburzeniami psychicznymi do opieki zdrowotnej.
u.o.z.p. art. 16
Ustawa o ochronie zdrowia psychicznego
Obowiązek zawiadomienia prokuratora o potrzebie ubezwłasnowolnienia.
k.k. art. 190a § 1
Kodeks karny
Czyn zabroniony (stalking).
k.k. art. 31 § 1
Kodeks karny
Okoliczność wpływająca na odpowiedzialność (niepoczytalność).
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji. Ryzyko nieodwracalnej dolegliwości dla podejrzanego w przypadku wykonania środka. Pobierzne i niepełne odniesienie się sądu odwoławczego do zarzutów zażaleniowych. Wątpliwość istnienia szczególnego uzasadnienia prewencyjnego dla izolacyjnego środka zabezpieczającego. Niewystarczające wykazanie subsydiarności środka zabezpieczającego.
Godne uwagi sformułowania
nieodwracalną dolegliwość, której nie powinien doznać perspektywa wzruszenia tego orzeczenia rysuje się nader realnie według art. 93b § 1 k.k. po izolacyjny środek zabezpieczający wolno sięgnąć tylko w celu zapobieżenia ponownemu popełnieniu przez sprawcę czynu zabronionego o znacznej społecznej szkodliwości istnienie owego szczególnego uzasadnienia prewencyjnego jawiło się in concreto jako ewidentnie wątpliwe Zrezygnowano też w niniejszej sprawie z wykazania (...) że inne środki prawne (...) nie byłyby tu wystarczające (zasada subsydiarności).
Skład orzekający
Michał Laskowski
SSN
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja i stosowanie art. 532 k.p.k. w kontekście wstrzymania wykonania środków zabezpieczających, zwłaszcza w sprawach karnych z elementami psychiatrycznymi."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej, gdzie kasacja jest prawdopodobna, a środek zabezpieczający powoduje nieodwracalną szkodę.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu prawa karnego procesowego - możliwości wstrzymania wykonania środka zabezpieczającego, co ma istotne znaczenie praktyczne dla obrony i może wpływać na dobro jednostki.
“Sąd Najwyższy wstrzymał pobyt w zakładzie psychiatrycznym. Kluczowa decyzja w sprawie A. M.”
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
SN I KK 35/26 POSTANOWIENIE Dnia 18 marca 2026 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski w sprawie A. M. podejrzanego o popełnienie dwóch czynów zabronionych z art. 190a § 1 k.k. w zw. z art. 31 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron (art. 532 § 3 k.p.k.) w dniu 18 marca 2026 r., wniosku obrońcy o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją postanowienia Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 26 września 2025 r., sygn. akt XVII Kz 570/25, utrzymującego w mocy postanowienie Sądu Rejonowego Poznań – Grunwald i Jeżyce Poznaniu z dnia 27 czerwca 2025 r., sygn. akt VIII K 435/25, p o s t a n o w i ł: na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. wstrzymać wykonanie postanowienia Sądu Rejonowego Poznań – Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z dnia 27 czerwca 2025 r. (VIII K 435/25) w części stosującej wobec A. M. środek zabezpieczający w postaci pobytu w zakładzie psychiatrycznym (pkt 2), utrzymanego w mocy postanowieniem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 26 września 2025 r. (XVII Kz 570/25). Z uwagi na charakter podniesionych zarzutów kasacyjnych, a w istocie wysokie prawdopodobieństwo ich uwzględnienia, oraz to, że pobyt A. M. w zakładzie psychiatrycznym spowodowałby dla niego nieodwracalną dolegliwość, której nie powinien doznać, Sąd Najwyższy zdecydował się sięgnąć po instytucję określoną w art. 532 k.p.k. Analiza uzasadnienia zaskarżonego postanowienia uprawniała do stwierdzenia, że Sąd odwoławczy tylko pobieżnie i w sposób niepełny odniósł się do zarzutów zażaleniowych i że tym samym perspektywa wzruszenia tego orzeczenia rysuje się nader realnie. Warto w tym miejscu przypomnieć, że według art. 93b § 1 k.k. po izolacyjny środek zabezpieczający wolno sięgnąć tylko w celu zapobieżenia ponownemu popełnieniu przez sprawcę czynu zabronionego o znacznej społecznej szkodliwości. Istnienie owego szczególnego uzasadnienia prewencyjnego jawiło się in concreto jako ewidentnie wątpliwe. Zrezygnowano też w niniejszej sprawie z wykazania (co byłoby zresztą wyjątkowo trudne), że inne środki prawne z Kodeksu karnego lub innych ustaw nie byłyby tu wystarczające (zasada subsydiarności). W związku ze wstrzymaniem wykonania zaskarżonego orzeczenia zajdzie najpewniej potrzeba skorzystania z rozwiązań przewidzianych w ustawie z 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (dalej: u.o.z.p.). A. M., jako osoba z zaburzeniami psychicznymi, jest wszak uprawniony – w zakresie realizowanych przez Narodowy Program Ochrony Zdrowia Psychicznego zadań – do opieki zdrowotnej w ramach podstawowej i specjalistycznej opieki zdrowotnej – w formie pomocy doraźnej, ambulatoryjnej, dziennej, szpitalnej i środowiskowej (art. 5 u.o.z.p.). W razie stwierdzenia, że jego dobro wymaga ubezwłasnowolnienia, kierownik właściwego podmiotu leczniczego powinien zawiadomić o tym prokuratora (art. 16 u.o.z.p.). Dlatego orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia. [J.J.] [r.g.]
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę