I KK 33/26

SN
I KK 33/26
POSTANOWIENIE
Dnia 27 maja 2026 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jerzy Grubba
w sprawie wniosku
obrońcy
skazanego
M. K.
o
wyłączenie SSN Zbigniewa Kapińskiego od udziału w sprawie, której przedmiotem jest
rozpoznanie kasacji
od wyroku Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 8 sierpnia 2025r. sygn. akt IV Ka 609/24
,
zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 14 maja 2024r. w sprawie o sygn. akt III K 575/18
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu w dniu 27 maja 2026r.
na podstawie art. 41§1 k.p.k. i art. 42§1 k.p.k.
postanowił:
wyłączyć sędziego Sądu Najwyższego Zbigniewa Kapińskiego
od
udziału w
sprawie, której przedmiotem jest rozpoznanie kasacji wniesionej
na korzyść skazanego M. K. od wyroku Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 8
sierpnia 2025r. (sygn. akt IV Ka 609/24)
zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 14 maja 2024r.
(sygn. akt III K 575/18), a prowadzonej w
Sądzie Najwyższym pod sygn. akt
I KK 33/26.
UZASADNIENIE
W dniu 4 maja 2026 r. do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek obrońcy skazanego M. K. o wyłączenie sędziego SN
Zbigniewa Kapińskiego
od orzekania w sprawie, której
przedmiotem jest
rozpoznanie kasacji wniesionej na korzyść skazanego M. K. od wyroku Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 8 sierpnia 2025r. (sygn. akt IV Ka 609/24) zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 14 maja 2024r. (sygn. akt III K 575/18)
.
Uzasadniając wniosek odwołano się przede wszystkim do okoliczności związanych z powołaniem na urząd sędziego wskazanego Sędziego w następstwie rekomendacji udzielonej przez Krajową Radę Sądownictwa w składzie, który został ukształtowany ustawą z dnia 8 grudnia 2017r. (Dz. U. z 2018r., poz. 3), w sytuacji, gdy analogiczny zarzut jest stawiany sędziemu rozpoznającemu kasację.
Sąd Najwyższy zważył co następuje:
Wniosek o wyłączenie od udziału w rozpoznaniu sprawy zawisłej w Sądzie Najwyższym pod sygn. akt
I KK 33/26
sędziego SN
Zbigniewa Kapińskiego
jest zasadny.
W kasacji podniesiono zarzut zaistnienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej, określonej w art. 439
§1 pkt 1 i 2 k.p.k.
, poprzez wydanie orzeczenia przez Sąd Okręgowy, w którego składzie orzekającym zasiadała osoba powołana na stanowisko sędziego na wniosek
Krajowej Rady Sądownictwa,
której
skład został ukształtowany na mocy ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z  2018r., poz. 3).
W sytuacji, gdy
Zbigniew Kapiński
został powołany na stanowisko sędziego
Sądu Najwyższego na wniosek tak samo ukształtowanej Krajowej Rady Sądownictwa, jest oczywiste, że biorąc udział w rozpoznaniu przedmiotowej sprawy i decydując w przedmiocie zasadności zarzutu podniesionego w kasacji, pośrednio wypowiadałby się na temat własnego statusu jako
sędziego
Sądu Najwyższego. Z tej przyczyny, jeszcze przed wydaniem orzeczenia, strony postępowania mogłyby pozostawać w uzasadnionym przekonaniu, że zarzuty podnoszące
zaistnienie uchybienia określonego w art. 439
§1 pkt 1 i 2 k.p.k.
nie zostaną rozpoznane bezstronnie.
Nawiązać należy tu do uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 2 czerwca 2022 r., sygn. akt I KZP 2/22, której teza 6, na gruncie analogicznej sytuacji, daje wyraz zasadzie
nemo iudex in causa sua.
Co zaś istotniejsze, należy również mieć w polu widzenia i to, że zgodnie z pkt 1 uchwały składu połączonych Izb: Cywilnej, Karnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020r., sygn. akt BSA I-4110-1/20 „
nienależyta obsada sądu w rozumieniu art. 439§1 pkt 2 k.p.k. zachodzi także wtedy, gdy w składzie sądu bierze udział osoba powołana na urząd sędziego Sądu Najwyższego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r., poz. 3)
”.
Uchwała ta w swej treści stanowi zasadę wiążącą wszystkie składy Sądu Najwyższego (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 września 2021 r., sygn. akt I KZ 29/21, OSNK 2021, z. 10, poz. 41).
Ubolewać jedynie należy nad tym, że bez względu na zasadność stawianego w kasacji zarzutu, sędzia wyznaczony do rozpoznania sprawy, nie dostrzega tego, że miałby się wypowiadać w kwestii, w której ze względu na osobistą sytuację, nie może być postrzegany, w opinii ogółu, jako w pełni obiektywny i gotów jest przystąpić do jej rozpoznania.
Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.
[J.J.]
[r.g.]
‎