I KK 253/26Uniewinnienie jazda bez prawa jazdy posiadanie uprawnień

Sprawa dotyczyła obwinionego O. K., który został uznany za winnego popełnienia wykroczenia z art. 94 § 1 k.w. przez Sąd Rejonowy w Nowej Soli, który wydał wyrok nakazowy. Obwinionemu wymierzono karę grzywny w wysokości 1500 zł oraz zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 6 miesięcy. Wyrok nakazowy uprawomocnił się, ponieważ żadna ze stron nie wniosła sprzeciwu. Następnie Rzecznik Praw Obywatelskich wniósł kasację na korzyść obwinionego, zarzucając rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, w szczególności art. 93 § 2 k.p.w. Rzecznik argumentował, że wina i okoliczności czynu budziły poważne wątpliwości, co wykluczało możliwość wydania wyroku w trybie nakazowym. Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę na posiedzeniu, podzielił stanowisko Rzecznika. Stwierdził, że Sąd Rejonowy rażąco naruszył art. 93 § 2 k.p.w., ponieważ postępowanie nakazowe jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy okoliczności czynu i wina obwinionego nie budzą wątpliwości. W analizowanej sprawie materiał dowodowy wskazywał, że obwiniony zdał egzamin praktyczny na prawo jazdy kategorii B i otrzymał tymczasowe elektroniczne prawo jazdy. Choć nie odebrał fizycznie dokumentu prawa jazdy po upływie ważności tymczasowego, to posiadał uprawnienia do kierowania pojazdami. Sąd Najwyższy podkreślił, że prawo jazdy jest dokumentem stwierdzającym uprawnienie, a nie samym uprawnieniem. W związku z tym, że O. K. posiadał uprawnienia, jego zachowanie nie wyczerpało znamion wykroczenia z art. 94 § 1 k.w. Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok nakazowy i uniewinnił O. K. od popełnienia zarzucanego mu wykroczenia, obciążając jednocześnie Skarb Państwa kosztami postępowania.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający