Pełny tekst orzeczenia

I KK 183/26

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

SN
I KK 183/26
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 czerwca 2026 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Andrzej Stępka (przewodniczący)
‎
SSN Tomasz Artymiuk (sprawozdawca)
‎
SSN Dariusz Świecki
w sprawie
S.S.
skazanego z art. 278 § 1 k.k.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
w dniu 10 czerwca 2026 r.,
kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego
od prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego Poznań-Stare Miasto w Poznaniu
‎
z dnia 12 lutego 2026 r., sygn. akt VIII K 1409/25,
1.
uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. umarza postępowanie;
2.
kosztami procesu
obciąża Skarb Państwa.
Tomasz Artymiuk       Andrzej Stępka         Dariusz Świecki
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy Poznań-Stare Miasto w Poznaniu wyrokiem z dnia 12 lutego 2026 r., sygn. akt VIII K 1409/25, uznał S.S. za winnego tego, że w dniu 6 lutego 2025 r. w P., w sklepie R. przy [...] działając wspólnie i w porozumieniu z nieustalonym mężczyzną dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci: 1 szt. Perfum H. o poj. 100 ml o wartości 249,99 zł, po promocji o wartości 109,99 zł, 6 szt. Perfum H. o poj. 100 ml o wartości 249,99 zł za sztukę, 2 szt. H. poj. 100 ml o wartości 249,99 zł, powodując łączne straty w wysokości 2 249,91 zł na szkodę R. sp. z o.o., tj. o przestępstwo z art. 278 § 1 k.k., za co na podstawie art. 278 § 1 k.k. skazał go na karę sześciu miesięcy pozbawienia wolności, rozstrzygając jednocześnie o obowiązku naprawienia szkody oraz o kosztach postępowania.
Wskazany wyrok uprawomocnił się w dniu 20 lutego 2026 r., bez postępowania odwoławczego.
Wcześniej, ten sam Sąd Rejonowy Poznań-Stare Miasto w Poznaniu wyrokiem nakazowym z dnia 22 kwietnia 2025 r., sygn. akt VIII K 289/25, uznał oskarżonego S.S. za winnego tego, że w dniu 6 lutego 2025 r. w P. [...] w sklepie R. wspólnie i w porozumieniu z nieznaną osobą dokonał zaboru w celu przywłaszczenia jednej sztuki perfum H. 100 ml o wartości 249,99 zł, sześciu sztuk perfum H. 100 ml o wartości 249,99 zł za sztukę, dwóch sztuk perfum H. 100 ml o wartości 249,99 zł za sztukę, powodując straty w łącznej wartości 2 249,91 zł na szkodę firmy R. sp. z o.o. z siedzibą w Ł., tj. występku z art. 278 § 1 k.k., za co na podstawie art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 37a § 1 k.k. wymierzył mu karę roku ograniczenia wolności, zobowiązując oskarżonego w tym okresie - na podstawie art. 34 § 1 i § 1a pkt 1 k.k. i art. 35 § 1 k.k. - do wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie. Jednocześnie Sąd ten zaliczył oskarżonemu, na poczet orzeczonej kary ograniczenia wolności, okres zatrzymania w sprawie uznając karę za wykonaną w rozmiarze 2 dni, a także orzekł o środku kompensacyjnym i kosztach procesu.
Wskazany wyrok nakazowy uprawomocnił się w dniu 4 czerwca 2025 r.
Od prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego Poznań-Stare Miasto
‎
w Poznaniu z dnia 12 lutego 2026 r., sygn. akt VIII K 1409/25, kasację wniósł Prokurator Generalny. Zaskarżył ten wyrok w całości, na korzyść oskarżonego S.S., podnosząc zarzut rażącego i mającego istotny wpływ na treść wyroku naruszenia przepisów prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 366 § 1 k.p.k. oraz art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., polegającego na zaniechaniu wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy, dotyczących uprzedniej karalności oskarżonego, co doprowadziło do skazania S.S. wyrokiem z dnia 12 lutego 2026 r., sygn. akt VIII K 1409/25, za czyn z art. 278 § 1 k.k., popełniony w dniu 6 lutego 2025 r., podczas gdy za tożsamy występek, popełniony na szkodę tego samego pokrzywdzonego, oskarżony został już uprzednio prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań-Stare Miasto w Poznaniu z dnia 22 kwietnia 2025 r., sygn. akt VIII K 289/25, co stanowi bezwzględną przyczynę uchylenia orzeczenia określoną w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k..
W oparciu o ten zarzut autor kasacji wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i umorzenie postępowania na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja Prokuratora Generalnego jest oczywiście zasadna i dlatego należało uwzględnić ją w całości na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
W istocie, tak jak podnosi skarżący, z porównania opisów czynów przypisanych skazanemu wynika jasno, że postępowanie późniejsze, to jest zakończone wydaniem wyroku Sądu Rejonowego Poznań-Stare Miasto w Poznaniu z dnia 12 lutego 2026 r., sygn. akt
VIII K 1409/25,
obejmowało w pełni zachowanie już wcześniej przypisane prawomocnym wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego Poznań-Stare Miasto w Poznaniu, z dnia 22 kwietnia 2025 r., sygn. akt VIII K 289/25. W tym stanie rzeczy w sprawie o sygn. VIII K 1409/25 zachodziła bezwzględna przesłanka procesowa z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. w postaci
rei iudicatae
to jest powagi rzeczy osądzonej. Przepis ten wyklucza wszczęcie i prowadzenie postępowania wtedy, gdy postępowanie co do tego samego czynu tej samej osoby zostało prawomocnie zakończone. W stopniu oczywistym zatem doszło do prowadzenia postępowania i wydania wyroku skazującego mimo zaistnienia ujemnej przesłanki procesowej, co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.
Wobec tego konieczne stało się uchylenie wyroku Sądu Poznań-Stare Miasto w Poznaniu z dnia 12 lutego 2026 r., sygn. akt VIII K 1409/25 i umorzenie postępowania.
O kosztach procesu orzeczono w oparciu o przepis art. 632 pkt 2 k.p.k.
Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł jak w wyroku.
Tomasz Artymiuk       Andrzej Stępka        Dariusz Świecki
[WB]
[r.g.]