I KK 122/20
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę skazanego R. B., który został uznany za winnego spowodowania wypadku drogowego ze skutkiem śmiertelnym. Sąd pierwszej instancji wymierzył karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz zakaz prowadzenia pojazdów na 4 lata. Sąd Okręgowy, rozpoznając apelację, obniżył karę do 2 lat pozbawienia wolności. Obrońca w kasacji zarzucił Sądowi Okręgowemu rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, w tym art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k., poprzez nienależyte rozpoznanie zarzutów apelacji i lakoniczne uzasadnienie. Podniesiono również zarzuty dotyczące akceptacji przez Sąd Okręgowy błędnych ustaleń faktycznych Sądu pierwszej instancji oraz rażącej surowości wymierzonej kary. Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną. Wskazał, że nie jest sądem ponownej kontroli odwoławczej i może uwzględnić kasację jedynie w przypadku stwierdzenia rażących naruszeń prawa mających istotny wpływ na treść orzeczenia. Stwierdził, że uzasadnienie Sądu Okręgowego, mimo zwięzłości, spełnia wymogi formalne, a sąd odwoławczy ustosunkował się do zarzutów apelacji, w tym dotyczących kary i zastosowania art. 26 k.k. Sąd Najwyższy uznał, że zbyt szybka jazda skazanego i niezachowanie odstępu były przyczyną wypadku, a jego reakcja obronna doprowadziła do zderzenia, podczas gdy inni uczestnicy ruchu zachowali się zgodnie z przepisami. Nie dopatrzono się rażących naruszeń prawa, które uzasadniałyby uwzględnienie kasacji.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaProceduralne aspekty rozpoznawania kasacji, w szczególności dotyczące wymogów uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego i zakresu kontroli Sądu Najwyższego.
Dotyczy specyfiki postępowania kasacyjnego i nie stanowi przełomowej interpretacji prawa materialnego.
Zagadnienia prawne (4)
Czy naruszenie przepisów prawa procesowego, w tym art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k., poprzez nienależyte rozpoznanie zarzutów apelacji i lakoniczne uzasadnienie, może stanowić podstawę uwzględnienia kasacji?
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli uzasadnienie spełnia podstawowe wymogi, a sąd odwoławczy ustosunkował się do zarzutów, nawet jeśli nie w sposób rozbudowany.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że uzasadnienie Sądu Okręgowego, mimo zwięzłości, spełnia wymogi formalne i odnosi się do zarzutów apelacji, w tym dotyczących kary i obrazy art. 26 k.k.
Czy błędne ustalenia faktyczne sądu pierwszej instancji, zaakceptowane przez sąd drugiej instancji, mogą być podstawą uwzględnienia kasacji?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, Sąd Najwyższy nie jest sądem ponownej kontroli odwoławczej i w zasadzie wykluczone jest kwestionowanie prawidłowości ustaleń faktycznych w postępowaniu kasacyjnym.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy podkreślił, że nie jest sądem kolejnej instancji i nie przeprowadza ponownie kontroli odwoławczej, a kwestionowanie ustaleń faktycznych jest w zasadzie wykluczone.
Czy wymierzona kara pozbawienia wolności w wymiarze 2 lat za spowodowanie wypadku ze skutkiem śmiertelnym, w którym zginęła jedna osoba, a inne odniosły obrażenia, jest rażąco niewspółmierna?
Odpowiedź sądu
Nie, kara 2 lat pozbawienia wolności, aczkolwiek surowa, nie razi surowością w kontekście okoliczności przedmiotowej sprawy.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że ocena wymiaru kary ma charakter indywidualny i kara 2 lat pozbawienia wolności nie razi surowością w kontekście okoliczności sprawy.
Czy kierowca, który zjechał na przeciwny pas ruchu, aby uniknąć zderzenia z poprzedzającym pojazdem, działał w stanie wyższej konieczności (art. 26 k.k.)?
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli przyczyną konieczności podjęcia takiej reakcji była nadmierna prędkość i niezachowanie odstępu przez samego kierowcę.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy nie znalazł podstaw do zastosowania konstrukcji stanu wyższej konieczności, uznając, że zbyt szybka jazda i niezachowanie odstępu przez skazanego stanowiły przyczynę wypadku.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R. B. | osoba_fizyczna | skazany |
| J. R. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony/kierowca |
| H. R. | osoba_fizyczna | pokrzywdzona/pasażerka |
| M. R. | osoba_fizyczna | pokrzywdzona/pasażerka |
| R. A. | osoba_fizyczna | pokrzywdzona/pasażerka |
Przepisy (18)
Główne
k.k. art. 177 § 2
Kodeks karny
Spowodowanie wypadku, w którym śmierć poniosła jedna osoba, a inna ciężko uszczerbek na zdrowiu.
k.k. art. 177 § 1
Kodeks karny
Spowodowanie wypadku, w którym inna osoba doznała obrażeń ciała naruszających czynności narządów ciała na czas przekraczający 7 dni.
k.p.k. art. 433 § 2
Kodeks postępowania karnego
Wymogi uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego.
k.p.k. art. 457 § 3
Kodeks postępowania karnego
Wymogi uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego.
k.p.k. art. 523 § 1
Kodeks postępowania karnego
Podstawy uwzględnienia kasacji.
k.p.k. art. 439 § 1
Kodeks postępowania karnego
Bezwzględne przesłanki odwoławcze.
k.p.k. art. 535 § 3
Kodeks postępowania karnego
Rozpoznanie kasacji na posiedzeniu.
Pomocnicze
k.k. art. 42 § 1
Kodeks karny
Orzeczenie środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów.
k.k. art. 43 § 1
Kodeks karny
Orzeczenie środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów.
k.k. art. 53 § 1
Kodeks karny
Określenie zasad wymiaru kary.
k.k. art. 53 § 2
Kodeks karny
Określenie zasad wymiaru kary.
k.k. art. 26 § 1
Kodeks karny
Stan wyższej konieczności.
k.k. art. 37a
Kodeks karny
Możliwość odstąpienia od wymierzenia kary lub wymierzenia grzywny.
k.p.k. art. 4
Kodeks postępowania karnego
Zasada obiektywizmu.
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Zasada swobodnej oceny dowodów.
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
Granice rozpoznania sprawy przez sąd.
k.p.k. art. 424
Kodeks postępowania karnego
Elementy uzasadnienia wyroku.
k.p.k. art. 2 § 2
Kodeks postępowania karnego
Obowiązek kierowania się dyrektywami wykładni prawa.
Argumenty
Odrzucone argumenty
Naruszenie przepisów prawa procesowego (art. 433 § 2 k.p.k., art. 457 § 3 k.p.k.) poprzez nienależyte rozpoznanie zarzutów apelacji i lakoniczne uzasadnienie. • Obraza art. 4, 7, 410 i 424 k.p.k. w zw. z art. 2 § 2 k.p.k. poprzez zaakceptowanie błędnej oceny dowodów przez sąd pierwszej instancji i pominięcie przesłanek z art. 26 k.k. • Rażące naruszenie art. 53 k.k. poprzez niezasadne zaakceptowanie wyroku i uzasadnienia sądu pierwszej instancji w zakresie rażąco surowej kary.
Godne uwagi sformułowania
Sąd Najwyższy rozpoznający kasację nie jest sądem kolejnej instancji, który ponownie przeprowadza kontrolę odwoławczą orzeczenia wydanego przez sąd pierwszej instancji. • W postępowaniu kasacyjnym w zasadzie wykluczone jest kwestionowanie prawidłowości ustaleń faktycznych i współmierności wymierzonej kary. • Kara dwóch lat pozbawienia wolności, aczkolwiek surowa, nie razi surowością w kontekście okoliczności przedmiotowej sprawy.
Skład orzekający
Michał Laskowski
prezes
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty rozpoznawania kasacji, w szczególności dotyczące wymogów uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego i zakresu kontroli Sądu Najwyższego."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki postępowania kasacyjnego i nie stanowi przełomowej interpretacji prawa materialnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie dotyczy ważnej kwestii proceduralnej w postępowaniu karnym – zakresu kontroli kasacyjnej. Choć nie zawiera przełomowych rozstrzygnięć prawnych, jest istotne dla praktyków prawa karnego.
“Czy kasacja zawsze oznacza ponowne rozpatrzenie sprawy? Sąd Najwyższy wyjaśnia granice kontroli.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Ta sprawa stanowi część linii orzeczniczej omawianej w naszych syntezach.
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.