I GZ 81/26

I GZ 81/26 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2026-03-11
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2026-02-11
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Beata Sobocha-Holc /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6550
Sygn. powiązane
VIII SA/Wa 434/25 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2025-11-21
Skarżony organ
Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Beata Sobocha-Holc po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. Sp. z o.o. w B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 listopada 2025 r., sygn. akt VIII SA/Wa 434/25 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. w B. na postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie z dnia 28 kwietnia 2025 r., nr 27/2025 w przedmiocie przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego zażalenia w sprawie przyznania płatności bezpośrednich postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej zwany: WSA lub sądem I instancji) postanowieniem z 21 listopada 2025 r. sygn. akt VIII SA/Wa 343/25 odrzucił skargę A. Sp. z o.o. w B. (dalej zwanej: skarżącą lub spółką) na postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie (dalej zwany: organem) z 28 kwietnia 2025 r. nr 27/2025 w przedmiocie przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego zażalenia w sprawie przyznania płatności bezpośrednich.
W uzasadnieniu sąd I instancji wskazał, że Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 24 czerwca 2025 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W zakreślonym terminie strona skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Postanowieniem z 19 września 2025 r. sygn. akt VIII SPP/Wa 162/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z 4 sierpnia 2025 r. o odmowie przyznania stronie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Następnie pismem z 6 października 2025 r. skarżąca została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia z 24 czerwca 2025 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do usunięcia wspomnianego braku fiskalnego skargi zostało doręczone skarżącej 8 października 2025 r. W zakreślonym terminie (który upływał 15 października 2025 r.) strona nie dokonała wpłaty należnego wpisu sądowego. Natomiast pismem z 13 października 2025 r. spółka ponownie złożyła wniosek o zwolnienie od wpisu od skargi.
Sąd I instancji podkreślił, że w dokumentach księgowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie zidentyfikowano do 21 listopada 2025 r. wpłaty tytułem opłaty sądowej w zakresie wpisu od skargi w procedowanej sprawie, co jest jednoznaczne z faktem, że spółka nie uiściła wymaganego wpisu sądowego.
Spółka złożyła zażalenie na powyższe orzeczenie, wnosząc o jego uchylenie i o przyznanie zwolnienia zgodnie z wnioskiem strony i dalsze procedowanie skargi. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie konstytucyjnego prawa do sądu oraz naruszenie art. 47 Karty Praw Podstawowych UE.
W odpowiedzi na zażalenie organ wniósł o oddalenie zażalenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W świetle art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej zwanej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, przy czym pismami, o których mowa w cytowanym przepisie, są skarga, sprzeciw od decyzji, sprzeciw od postanowienia, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Natomiast w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został w wyznaczonym terminie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W niniejszej sprawie skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Postępowanie w tym przedmiocie zostało prawomocnie zakończone postanowieniem WSA w Warszawie z 19 września 2025 r. sygn. akt VIII SPP/Wa 162/25, którym utrzymano w mocy postanowienie referendarza sądowego z 4 sierpnia 2025 r. odmawiające skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
W sytuacji prawomocnego zakończenia postępowania w zakresie odmowy przyznania skarżącej prawa pomocy zasadne było wezwanie skarżącej do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VIII Zamiejscowego w Radomiu WSA w Warszawie z 24 czerwca 2025 r. o wezwaniu spółki do uiszczenia wpisu od skargi. Wezwanie do usunięcia braku fiskalnego skargi zostało prawidłowo doręczone skarżącej 8 października 2025 r. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął w niniejszej sprawie 15 października 2025 r. W zakreślonym terminie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi skarżąca wpisu nie uiściła, natomiast złożyła ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
W sytuacji złożenia ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie otwartym do uiszczenia opłaty, należy stwierdzić, że jeżeli strona skarżąca po doręczeniu jej takiego wezwania, a przed upływem siedmiodniowego terminu do zapłacenia należnych kosztów postępowania, wystąpiła do sądu z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, to bieg terminu do opłacenia skargi nie został przerwany.
W konsekwencji nieuiszczenia wpisu w terminie zakreślonym w prawidłowo doręczonym spółce wezwaniu zasadne było odrzucenie skargi przez sąd I instancji na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
Argumentacja przedstawiona w zażaleniu skupia się na braku możliwości uiszczenia wpisu przez skarżącą, nie kwestionując jednak faktu nieopłacenia skargi. W związku zaś z odmową przyznania stronie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych, ewentualny brak zdolności finansowych skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego pozostaje bez wpływu na ocenę prawidłowości odrzucenia skargi przez sąd I instancji. Tym samym nie doszło do pozbawienia strony prawa do sądu, bowiem w sytuacji nieuwzględnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, na stronie skarżącej spoczywają obowiązki ponoszenia kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie, zgodnie z treścią art. 199 p.p.s.a.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a.