I GZ 316/26

I GZ 316/26 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2026-08-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2026-08-04
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Joanna Kolanowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6550
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
I SA/Rz 515/25 - Wyrok WSA w Rzeszowie z 2026-06-23
Skarżony organ
Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 214 § 1 p.p.s.a
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Joanna Kolanowska po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia D. L. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 16 lipca 2026 r. sygn. akt I SA/Rz 515/25 w zakresie wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi D. L. na decyzję Podkarpackiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Rzeszowie z dnia 27 sierpnia 2025 r. nr 9009-2025-001279 w przedmiocie przyznania płatności bezpośrednich i przejściowego wsparcia krajowego postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 16 lipca 2025 r., sygn. akt I SA/Rz 515/25 wezwano D. L. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 10 zł za odpis wyroku z 23 czerwca 2026 r. sygn. akt I SA/rz 515/25 w sprawie ze skargi D. L na decyzję Dyrektora Podkarpackiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Rzeszowie z 27 sierpnia 2025 r. w przedmiocie przyznania płatności bezpośrednich i przejściowego wsparcia krajowego.
Skarżąca złożyła zażalenie na powyższe zarządzenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 214 § 1 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Wysokość należnej opłaty precyzuje rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 3 czerwca 2019 r. w sprawie wysokości opat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1090). Zgodnie z § 1 rozporządzenia za każda stronę odpisu, zaświadczenia, wyciągu lub innego dokumentu wydawanych na wniosek na podstawie akt sprawy sądowoadministracyjnej oraz za stwierdzenie prawomocności pobiera się opłatę kancelaryjną w kwocie 10 zł.
Z akt sprawy wynika, że skarżąca wniosła o wydanie na piśmie odpisu wyroku z 23 czerwca 2026 r., sygn. akt I SA/Rz 515/25. Skarżąca nie wnioskowała o sporządzenie uzasadnienia wyroku, w związku z tym zasadnie skarżąca została wezwana do uiszczenia stosownej opłaty kancelaryjnej. Nie ma racji wnosząca zażalenie, że Sąd winien wydać odpis wyroku z urzędu, a o uiszczenie stosownej opłaty powinien się zwrócić w przypadku złożenia wniosku o wydanie odpisu wyroku, ponieważ stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata.
Zatem czynności podjęte w tej sprawie przez Przewodniczącego Wydziału były prawidłowe. Z powyższych względów, zażalenie na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej należało uznać za niezasadne, zaś samo zarządzenie za zgodne z prawem.
Z przytoczonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. oddalił zażalenie.