Pełny tekst orzeczenia

I GZ 250/26

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

I GZ 250/26 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2026-07-15
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2026-06-18
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Piotr Pietrasz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6550
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
VIII SA/Wa 879/25 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2026-05-08
Skarżony organ
Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku
Oddalono zażalenia
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 220 § 1 i 3, art. 170, art. 199, art. 184, art. 197
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Pietrasz po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażaleń G. A. E. Sp. z o.o. w B., A. E. T. Sp. z o.o. w B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 maja 2026 r., sygn. akt VIII SA/Wa 879/25 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi G. A. E. Sp. z o.o. w B., A. E. T. Sp. z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie z dnia 30 września 2025 r., nr 126/PB/25 w przedmiocie płatności bezpośrednich postanawia: oddalić zażalenia.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: WSA w Warszawie) postanowieniem z dnia 8 maja 2026 r., sygn. akt VIII SA/Wa 879/25 odrzucił skargę G. A. E. Sp. z o.o. w B., A. E. T. Sp. z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie z dnia 30 września 2025 r. nr 126/PB/25 w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności bezpośrednich.
Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 grudnia 2025 r. G. A. E. Sp. z o.o. w B., A. E. T. Sp. z o.o. w B. (dalej: skarżące Spółki) zostały wezwane do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 1729 złotych - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
W zakreślonym terminie skarżące wystąpiły o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienie od kosztów sądowych (pisma z dnia 22 grudnia 2025 r.).
Postanowieniem z 13 lutego 2026 r., sygn. akt VIII SPP/Wa 275/25 WSA w Warszawie utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego tut. Sądu z 20 stycznia 2026 r. o odmowie przyznania A. E. T. sp. z o.o. z siedzibą w B. prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z kolei postanowieniem z 13 lutego 2026 r., sygn. akt VIII SPP/Wa 276/25 WSA w Warszawie utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego tut. Sądu z 22 stycznia 2026 r. o odmowie przyznania G. A. E. sp. z o.o. w B. prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Następnie pismami z 20 lutego 2026 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 16 lutego 2026 r., skarżące zostały solidarnie wezwane do wykonania prawomocnego zarządzenia z 10 grudnia 2025 r. - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania do usunięcia ww. braku fiskalnego skargi zostały doręczone skarżącym w dniu 23 lutego 2026 r. W zakreślonym terminie (który upływał 2 marca 2026 r.) skarżące nie dokonały wpłaty należnego wpisu sądowego.
WSA w Warszawie zaskarżonym postanowieniem z dnia 8 maja 2026 r. na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143; dalej: p.p.s.a.) ponieważ skarżące nie uiściły wymaganego wpisu sądowego. Ponadto WSA wskazał, że ponowne złożenie przez skarżące, pismem z 2 marca 2026r., wniosków o zwolnienie od kosztów sądowych (VIII SPP/Wa 24/26 oraz VIII SPP/Wa 25/26) nie ma wpływu wynik sprawy.
Na powyższe postanowienie G. A. E. Sp. z o.o. w B., A. E. T. Sp. z o.o. w B. złożyły zażalenia wnosząc o uchylenie postanowienia WSA w Warszawie z dnia 8 maja 2026 r. i o przyznanie zwolnienia zgodnie z wnioskiem strony i dalsze procedowanie skargi. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciły naruszenie konstytucyjnego prawa do sądu oraz naruszenie art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenia nie zasługują na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, przy czym jednym z tego rodzaju pism jest skarga. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpatrywanej sprawy należy zauważyć, że Sąd I instancji w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VIII z dnia 16 lutego 2026 r. pismami z 20 lutego 2026 r. wezwał skarżących do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VIII z dnia 10 grudnia 2025 r. wzywającego do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 1729 zł pod rygorem jej odrzucenia. Skarżące Spółki nie zostały zwolnione z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego i miały obowiązek ten wpis uiścić. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął 2 marca 2026 r. Skarżące w zakreślonym terminie wpisu nie uiściły. Należy zauważyć, że jakkolwiek strona ma prawo do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na każdym etapie postępowania, a obowiązkiem sądu administracyjnego jest jego rozpoznanie – należy pamiętać, że jeżeli w obrocie prawnym pozostaje prawomocne rozstrzygnięcie sądu w tym przedmiocie ma ono charakter wiążący dla strony i sądu, który je wydał (art. 170 p.p.s.a.).
Argumentacja przedstawiona w zażaleniu skupia się na braku możliwości uiszczenia wpisu przez skarżące, nie kwestionując jednak faktu nieopłacenia skargi. W związku zaś z odmową przyznania skarżącym prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych, ewentualny brak zdolności finansowych skarżących do uiszczenia wpisu sądowego pozostaje bez wpływu na ocenę prawidłowości odrzucenia skargi przez Sąd I instancji. Tym samym nie doszło do pozbawienia strony prawa do sądu, bowiem w sytuacji nieuwzględnienia wniosków o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, na stronie skarżącej spoczywają obowiązki ponoszenia kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie, zgodnie z treścią art. 199 p.p.s.a.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenia na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a.