I GZ 168/22

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie K. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, które odmówiło wstrzymania wykonania postanowienia Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] maja 2021 r. w przedmiocie oddalenia zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej. Sąd I instancji uzasadnił odmowę tym, że przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania, a postanowienie oddalające zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym nie nakłada na skarżącego żadnych obowiązków i nie kwalifikuje się do wykonania w trybie przymusowym. W zażaleniu skarżący zarzucił naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez błędne uznanie, że nie jest możliwe rozpatrzenie wniosku o wstrzymanie czynności egzekucyjnych, gdy postanowienie oddalające zarzuty nie nadaje się do wykonania, oraz naruszenie art. 153 p.p.s.a. poprzez niezastosowanie i odmowę wstrzymania czynności egzekucyjnych, mimo że jest to niezbędne dla końcowego załatwienia sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, podzielając stanowisko Sądu I instancji. Sąd podkreślił, że wstrzymanie wykonania dotyczy aktów zobowiązujących, nakładających obowiązki lub zakazy, a nie aktów proceduralnych, które nie podlegają wykonaniu w trybie przymusowym. NSA wyjaśnił również, że sądy administracyjne nie są właściwe do wstrzymania lub zawieszenia samego postępowania egzekucyjnego, gdyż kompetencje te należą do organów egzekucyjnych lub organów nadzoru zgodnie z ustawą o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji, a nie zastępuje organy egzekucyjne. Odnosząc się do kosztów, NSA stwierdził brak podstaw prawnych do orzekania o zwrocie kosztów postępowania zażaleniowego.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający