I GSK 78/17Podatek akcyzowy klasyfikacja oleju dowody

Sprawa rozpatrywana przez Naczelny Sąd Administracyjny dotyczyła podatku akcyzowego od oleju smarowego P-100, klasyfikowanego przez podatnika do kodu CN 2710 19 99, podczas gdy organy podatkowe uznały go za olej opałowy (kody CN 2710 19 51, 2710 19 55, 2710 19 61). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Dyrektora Izby Celnej, uznając, że organy podatkowe nie zebrały wyczerpującego materiału dowodowego. W szczególności Sąd I instancji wskazał na konieczność uzupełnienia materiału dowodowego w zakresie oceny sposobu pobrania próbek i wpływu ich przechowywania na skład chemiczny, a także na wpływ stosowania norm PN przy pobieraniu prób na reprezentatywność wyników badań. Sąd I instancji uznał, że pisma Laboratorium Celnego i Instytutu Nafty i Gazu, na których oparły się organy, były ogólnikowe i niepoparte szczegółowym uzasadnieniem, a same te instytucje przyznały brak kompetencji do wydania opinii biegłego. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Dyrektora Izby Celnej, podzielając stanowisko WSA co do naruszenia przez organy podatkowe zasad postępowania, w tym zasady prawdy obiektywnej (art. 122 Ordynacji podatkowej) oraz obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego (art. 187 § 1 Op). NSA podkreślił, że organy nie wykazały należytej staranności w wyjaśnieniu stanu faktycznego, zignorowały zalecenia Dyrektora Izby Celnej i nie powołały biegłego, mimo że było to uzasadnione skomplikowanym technicznym charakterem sprawy i jej wymiarem finansowym.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający