I GSK 548/23

I GSK 548/23 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-12-17
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-05-22
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Piotr Piszczek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne
Koszty postępowania
Sygn. powiązane
III SA/Wr 80/21 - Wyrok WSA we Wrocławiu z 2023-02-01
Skarżony organ
Wójt Gminy
Treść wyniku
Oddalono wniosek
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 157 § 1 i § 2, art. 179, art. 193, art. 204 pkt 2, art. 205 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2015 poz 1800
§ 14 ust. 1 pkt 2 lit. b)
Rozporządzenie z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Piszczek po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku Fundacji [...] w S. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 listopada 2025 r. sygn. akt I GSK 548/23 o orzeczenie w przedmiocie kosztów postępowania w sprawie ze skargi kasacyjnej Wójta Gminy Domaniów od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 1 lutego 2023 r. sygn. akt III SA/Wr 80/21 w sprawie ze skargi Fundacji [...] w S. na czynność Wójta Gminy Domaniów w przedmiocie wstrzymania wypłaty dotacji postanawia oddalić wniosek.
Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 18 listopada 2025 r., sygn. akt I GSK 548/23, oddalił skargę kasacyjną Wójta Gminy Domaniów (dalej: organ) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 1 lutego 2023 r., sygn. akt III SA/Wr 80/21, w sprawie ze skargi Fundacji [...] w S. (dalej: skarżąca) na czynność organu w przedmiocie wstrzymania wypłaty dotacji.
Wnioskiem z 26 listopada 2025 r. pełnomocnik skarżącej, na podstawie art. 157 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.), wniósł o uzupełnienie przedmiotowego wyroku poprzez orzeczenie co do obowiązku zwrotu przez organ na rzecz skarżącej kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, bowiem taki wniosek składany był w odpowiedzi skarżącej na skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od dnia ogłoszenia wyroku - zgłosić wniosek o jego uzupełnienie, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Na podstawie § 2 tego przepisu wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 193 p.p.s.a. powyższe regulacje znajdują odpowiednie zastosowanie również w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej wniesionej przez organ, nie orzekając w wyroku w przedmiocie kosztów postępowania kasacyjnego. Zgodnie z art. 204 p.p.s.a. w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez skarżącego - jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji uwzględniający skargę (pkt 2).
Na gruncie postępowania kasacyjnego koszty postępowania obejmują poniesione przez stronę koszty sądowe oraz wynagrodzenie pełnomocnika strony, który wykonał czynność określoną w § 14 ust. 1 pkt 2 lit. a-c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.; dalej rozporządzenie), to znaczy stawił się na rozprawie lub w terminie sporządził skargę kasacyjną. Ponadto, możliwe jest zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego za sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną w terminie (zob. uchwała siedmiu sędziów NSA z 19 listopada 2012 r., sygn. akt II FPS 4/12; publ. ONSA WSA 2013/3, poz. 38).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżąca w niniejszym postępowaniu nie poniosła kosztów sądowych, do których należą opłaty sądowe (np. wpis od pisma wszczynającego postępowanie) i wydatki, więc nie ma podstaw do zasądzenia ich zwrotu. Pełnomocnik skarżącej nie stawił się na rozprawie. Natomiast w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą podstawy do zwrotu wynagrodzenia pełnomocnika za sporządzenie pisma, będącego wyrazem stanowiska skarżącej odnośnie do złożonej przez organ skargi kasacyjnej, i w którym sformułowano wniosek o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. Należy bowiem stwierdzić, że pismo to zostało wniesione do sądu po terminie określonym w art. 179 zd. 1 p.p.s.a., który stanowi, że strona, która nie wniosła skargi kasacyjnej, może wnieść do wojewódzkiego sądu administracyjnego odpowiedź na skargę kasacyjną w terminie czternastu dni od doręczenia jej skargi kasacyjnej. Odpis skargi kasacyjnej doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 26 kwietnia 2023 r., a zatem 14-dniowy termin na wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną upływał w dniu 10 maja 2023 r. Tymczasem jak wynika z akt sprawy pismo procesowe, na podstawie którego skarżąca domaga się zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego za odpowiedź na skargę kasacyjną wysłano za pośrednictwem operatora pocztowego w dniu 25 maja 2023 r. Skoro pełnomocnik skarżącej złożył spóźnioną odpowiedź na skargę kasacyjną (pismo procesowe zawierające wniosek o zasądzenie kosztów postępowania), to za jej sporządzenie nie przysługuje zwrot kosztów postępowania na mocy art. 204 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. i w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia.
W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 listopada 2025 r. orzeczono o całości sprawy, a brak orzeczenia o kosztach postępowania kasacyjnego wynikał z tego, że nie zachodziły podstawy do ich przyznania. Tym samym wniosek skarżącej o uzupełnienie wyroku w tym zakresie nie mógł zostać uwzględniony.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 157 § 1 i 2 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.