I GSK 506/21

I GSK 506/21 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2025-02-11
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-05-25
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Grzegorz Dudar
Joanna Salachna /przewodniczący/
Joanna Wegner /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Środki unijne
Sygn. powiązane
I SA/Sz 821/20 - Wyrok WSA w Szczecinie z 2021-02-11
Skarżony organ
Zarząd Województwa
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 305
art.184, art. 207 ust. 1 pkt 2;
Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych - t.j.
Dz.U. 2019 poz 1843
art. 4 pkt 8;
Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Salachna Sędzia NSA Joanna Wegner (spr.) Sędzia del. WSA Grzegorz Dudar Protokolant asystent sędziego Katarzyna Domańska po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2025 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Zarządu Województwa Zachodniopomorskiego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 11 lutego 2021 r. sygn. akt I SA/Sz 821/20 w sprawie ze skargi Sz. [...] Spółka z o.o. w P. na decyzję Zarządu Województwa Zachodniopomorskiego z dnia 28 sierpnia 2020 r. nr WWRPO/2014-2020/16/W/2020 w przedmiocie zobowiązania do zwrotu dofinansowania z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od Zarządu Województwa Zachodniopomorskiego na rzecz Sz. [...] Spółka z o.o. w P. 2700 (słownie: dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z 11 lutego 2021 r., sygn. akt I SA/Sz 821/20 na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a." uchylił zaskarżoną przez Sz. [...] Sp. z o. o. w P. decyzję Zarządu Województwa Zachodniopomorskiego z 28 sierpnia 2020 r. oraz poprzedzającą ją decyzję tego organu wydane w przedmiocie zwrotu środków otrzymanych z tytułu umowy na dofinansowanie na realizację projektu oraz umorzył postępowanie administracyjne.
W skardze kasacyjnej od tego wyroku, zaskarżając go w całości, organ sformułował zarzuty oparte na obu podstawach. Zarzuty naruszenia przepisów postępowania dotyczyły art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i § 3 p.p.s.a. w związku z art. 207 ust. 1 pkt 2, ust. 9 pkt 1 ustawy z 29 sierpnia 2007 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2021 r., poz. 305) - zwanej dalej u.f.p. poprzez uchylenie przez Sąd pierwszej instancji zaskarżonej decyzji i decyzji wydanej w pierwszej instancji oraz umorzenie postępowania administracyjnego wskutek błędnego uznania, że strona skarżąca nie naruszyła Zasad w zakresie udzielania zamówień w projektach realizowanych w ramach RPO WZ 2014 – 2020 stanowiących załącznik nr 5 do umowy o dofinansowanie z 10 marca 2017 r. – zwanych dalej "zasadami" i tym samym nie doszło do naruszenia procedur, o których mowa w przepisie art. 207 ust. 1 pkt 2 u.f.p., art. 134 § 1 p.p.s.a. poprzez dokonanie nieprawidłowej oceny prawnej skutkującej przyjęciem, że rozporządzenie Ministra Rozwoju z 29 stycznia 2016 r. w sprawie warunków obniżania wartości korekt finansowych oraz wydatków poniesionych nieprawidłowo związanych z udzielaniem zamówień nie ma zastosowania do postępowań, do których nie stosuje się p.z.p., a zatem nie ma zastosowania do postępowania w przedmiocie zamówienia przeprowadzonego przez skarżącą.
Druga kategoria zarzutów dotyczyła naruszenia art. 207 ust. 1 pkt 2 u.f.p. w związku z art. 184 ust. 1 u.f.p. w związku z rozdziałem 2 pkt 7 lit. a i b, a także rozdziałem 3, podrozdziałem 3.1 pkt 2 Zasad poprzez błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, że w procedurze rozeznania rynku nie jest konieczne precyzyjne sformułowanie zapytania ofertowego, art. 207 ust. 1 pkt 2 u.f.p. w związku za art. 184 ust. 1 u.f.p. w związku z rozdziałem 3, podrozdziałem 3.3. pkt Zasad w związku z załącznikiem nr 1.1. do Zasad – "Zapytanie ofertowe – wzór", poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że wzór zapytania ofertowego stosuje się wyłącznie w odniesieniu do zamówień realizowanych w trybie zasady konkurencyjności.
Organ wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i oddalenie skargi oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną spółka wniosła o jej oddalenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie, bo podniesione zarzuty nie podważyły trafności zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Skoro – wobec niekwestionowanych w tej sprawie – ustaleń faktycznych kontrolowane przez organ zamówienie nie przekraczało wartości 30 000 euro, to znaczy że nie podlegało ani przepisom ustawy z 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych, Dz. U. z 2019 r., poz. 1843 ze zm. (zgodnie z jej art. 4 pkt 8) ani też przepisom wykonawczym do tej ustawy.
Spółka zobowiązana była natomiast do przestrzegania zasad, odnoszących się do pozyskiwania i wydatkowania środków objętych projektem finansowanym z pieniędzy publicznych. W tym przypadku, wobec niskiej wartości zamówienia, spółka nie była obowiązana do stosowania reguły konkurencyjności. Stanowi o tym wprost punkt 3.2 zasad, obligujący do posługiwania się tą regułą w odniesieniu do zamówień o wartości przekraczającej 50 000 złotych. Próg ten nie został w sprawie niniejszej osiągnięty.
Podzielając stanowisko organu, że zapytanie ofertowe powinno być zredagowane precyzyjnie zgodzić się także należy z oceną Sądu pierwszej instancji o tym, że warunek ten został spełniony. Przedmiot zapytania ofertowego miał charakter profesjonalny i zostało ono skierowane do podmiotów zawodowo zajmujących się określoną działalnością. Dlatego pomimo tego, że pojęcie inżyniera kontraktu nie zostało zdefiniowane w języku prawnym, należy do języka prawniczego, powszechnie używanego przez podmioty zawodowo zajmujące się prowadzeniem prac budowlanych częściowo finansowanych ze środków unijnych. Termin ten został wprowadzony – jak trafnie wyjaśniono m. in. w wyroku Krajowej Izby Odwoławczej z 21 listopada 2018 r., KIO 2322/18, LEX nr 2620431 – przez Międzynarodową Federację Inżynierów Konsultantów (FIDIC). Oznacza bezstronnego kontrolera realizacji inwestycji budowalnych współfinansowanych ze środków strukturalnych. Do jego obowiązków należy zadbanie o to, by w umowach pomiędzy inwestorem a wykonawcą istniała równowaga obowiązków i korzyści. Inżynier kontraktu to pojęcie zbiorcze, obejmujące zespół specjalistów biorących udział w procesie budowlanym; z natury rzeczy funkcja inżyniera kontraktu nie może być wykonywana jednoosobowo. W relacjach gospodarczych pojęcie to jest powszechnie znane i nie wymaga definiowania. Użycie tego właśnie terminu prawniczego jest dostatecznie precyzyjne dla przygotowania oferty, co zresztą nastąpiło, bo podmioty, do który zapytania zaadresowano nie tylko odpowiedziały, ale podały zbliżoną cenę wykonania zamówienia.
Z obowiązku należytego zredagowania zapytania ofertowego, który zresztą został w tej sprawie zrealizowany, nie można wywodzić powinności stosowania wzorów dokumentów zastrzeżonych dla zamówień podlegających zasadom lub przepisom p.z.p. Tego przepisy od skarżącej spółki nie wymagały i dlatego twierdzenie organu o naruszeniu procedur jest nieuzasadnione. Nie doszło zatem do naruszenia ani art. 184 ust. 1 ani art. 207 ust. 1 pkt 2 u.f.p.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną. O kosztach postępowania Sąd postanowił na podstawie art. 203 pkt 1 p.p.s.a.