I GSK 463/23

I GSK 463/23 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2024-05-08
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-04-20
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Artur Adamiec /sprawozdawca/
Joanna Wegner /przewodniczący/
Piotr Pietrasz
Symbol z opisem
6539 Inne o symbolu podstawowym 653
6392 Skargi  na  uchwały rady powiatu  w przedmiocie ...  (art. 87  i  88  ustawy o  samorządzie powiatowym)
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
II SA/Sz 448/22 - Wyrok WSA w Szczecinie z 2023-01-05
Skarżony organ
Rada Powiatu
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 100
art. 35a ust. 3;
Ustawa z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Wegner Sędzia NSA Piotr Pietrasz Sędzia del. WSA Artur Adamiec (spr.) po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Rady Powiatu w Sz. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 5 stycznia 2023 r. sygn. akt II SA/Sz 448/22 w sprawie ze skargi A. Z. na uchwałę Rady Powiatu w Sz. z dnia 25 lutego 2022 r. nr XLVIII/324/2022 w przedmiocie określenia zadań, na które przeznaczone są środki PFRON oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wyrokiem z 5 stycznia 2023 r., sygn. akt II SA/Sz 448/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2017 poz. 1369) – zwanej dalej: "p.p.s.a." stwierdził nieważność zaskarżonej przez A. Z. uchwały Rady Powiatu w Sz. z 25 lutego 2022 r., [...] w przedmiocie określenia zadań, na które przeznacza się środki Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w roku 2022.
Od tego wyroku organ wniósł skargę kasacyjną, zaskarżając go w całości. Zarzucił naruszenie prawa materialnego, poprzez błędną wykłądnię i niewłaściwe zastosowanie art. 35a ust. 3 ustawy z 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2023 r., poz. 100 ze zm.) poprzez uznanie, że uchwała podejmowana przez radę powiatu na powyższej podstawie ma charakter prawa miejscowego oraz uznanie, że zaskarżona uchwała miała taki charakter.
Organ wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i "orzeczenie reformatoryjne w trybie art. 188 p.p.s.a.", "uchylenie zaskarżonej decyzji organu administracji publicznej" oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną skarżący wniósł o jej oddalenie oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wobec tego, że Naczelny Sąd Administracyjny nie dopatrzył się wystąpienia żadnej spośród wymienionych w art. 183 § 2 p.p.s.a. podstaw nieważności postępowania, Sąd rozpoznał sprawę w granicach skargi kasacyjnej i podniesionego zarzutu. Jest on nieuzasadniony, dlatego że wbrew twierdzeniu organu, Sąd pierwszej instancji prawidłowo przyjął, że zaskarżona uchwała ma charakter aktu prawa miejscowego.
Należy zgodzić się ze stanowiskiem Sądu pierwszej instancji, że uchwała zawiera przepisy o charakterze powszechnie obowiązującym, zewnętrznym, generalnym i abstrakcyjnym. Przymioty te stanowią uznane w orzecznictwie (m. in. przywołanym w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku) cechy aktu prawa miejscowego. Określenie przeznaczenia publicznych środków finansowych na poszczególne kategorie wydatków, kierowanych do adresatów uprawnionych do otrzymania takiego wsparcia zgodnie z przepisami ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych i aktów wykonawczych.
Argumentacja skargi kasacyjnej nie jest trafna, dlatego że wbrew twierdzeniu organu, uchwała zawiera postanowienia determinujące uprawnienia podmiotów legitymowanych do uzyskania dofinansowania. To, że jej realizacja ma być powierzona podmiotowi w ramach struktury administracji publicznej nie zmienia charakteru norm prawnych w niej zawartych. Skarżący zresztą wykazał, że przepisy zawarte w uchwale stanowiły podstawę rozstrzygnięcia jego sprawy indywidualnej.
Z tego względu nie można zgodzić się z zarzutem błędnej wykładni przepisu art. 35a ust. 3 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych. Sąd pierwszej instancji wyłożył ten przepis prawidłowo, wyjaśniając jego znaczenie w kontekście treści zaskarżonej uchwały.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania Sąd postanowił na podstawie art. 204 pkt 2 p.p.s.a.