I GSK 2713/18Zwrot dofinansowania UE naruszenie prawa zamówień publicznych 4

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną A w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, który utrzymał w mocy decyzję Zarządu Województwa Śląskiego o zobowiązaniu beneficjenta do zwrotu części dofinansowania z funduszy Unii Europejskiej. Sprawa wywodziła się z umowy o dofinansowanie projektu pn. "Usprawnienie funkcjonowania A w K. poprzez rozwój usług elektronicznych dzięki wdrożeniu zintegrowanego systemu informatycznego". Kontrola projektu wykazała, że beneficjent zawarł z wykonawcą (firmą B S.A.) umowę na dostawę i wdrożenie systemu informatycznego, ustalając termin realizacji na 400 dni. Następnie, w maju 2012 r., strony podpisały aneks nr 3 do umowy, który istotnie wydłużył termin realizacji zamówienia (z 400 do 685 dni) oraz rozszerzył zakres prac o dodatkowe pozycje. Instytucja Zarządzająca RPO WSL uznała, że beneficjent naruszył art. 140 ust. 1 i art. 144 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych (pzp) oraz odpowiednie wytyczne dotyczące kwalifikowania wydatków. Organ podkreślił, że istotne zmiany umowy w stosunku do treści oferty, jeśli nie zostały przewidziane w SIWZ, są niedopuszczalne. Dodatkowo, organ wskazał na sprzeczność między odpowiedzią na pytanie wykonawcy w SIWZ (dotyczącą terminów) a faktycznie dokonanymi zmianami w aneksie, co naruszało zasadę uczciwej konkurencji. W konsekwencji stwierdzonych nieprawidłowości, Zarząd Województwa Śląskiego decyzją z lipca 2016 r. zobowiązał stronę do zwrotu części dofinansowania w kwocie 552.136,39 zł wraz z odsetkami. WSA w Gliwicach oddalił skargę beneficjenta, uznając, że naruszenie pzp, nawet jeśli skutkuje jedynie potencjalną szkodą w budżecie UE, uzasadnia nałożenie sankcji finansowych. Sąd podkreślił, że dla nałożenia sankcji wystarczy ustalenie możliwości powstania szkody, a nie jej faktyczne wystąpienie. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną A w K. Sąd uznał, że zarzuty naruszenia przepisów postępowania (art. 7 i 77 kpa) nie zasługują na uwzględnienie, ponieważ stan faktyczny został prawidłowo ustalony. Odnosząc się do zarzutów naruszenia prawa materialnego, NSA stwierdził, że istotna zmiana terminu realizacji zamówienia (z 400 na 685 dni) oraz rozszerzenie zakresu prac stanowiło naruszenie art. 144 ust. 1 pzp, ponieważ nie zostało przewidziane w SIWZ. Sąd podkreślił, że nawet w przetargu ograniczonym, gdzie dopuszczono jednego wykonawcę, zmiana terminu mogła wpłynąć na potencjalnych oferentów. NSA potwierdził, że naruszenie przepisów pzp, które mogło spowodować szkodę w budżecie UE, uzasadnia nałożenie korekty finansowej, stosując metodę wskaźnikową z Taryfikatora, gdyż ustalenie konkretnej szkody było niemożliwe. Sąd oddalił skargę kasacyjną, zasądzając od skarżącego koszty postępowania.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający