Pełny tekst orzeczenia

I GSK 231/24

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

I GSK 231/24 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2025-02-05
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-02-12
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Bogdan Fischer /przewodniczący/
Piotr Pietrasz
Tomasz Smoleń /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
6402 Skargi organów nadzoru na uchwały rady powiatu w przedmiocie ... (art. 81 ustawy o samorządzie  powiatowym)
Hasła tematyczne
Finanse publiczne
Sygn. powiązane
I SA/Ke 407/23 - Wyrok WSA w Kielcach z 2023-11-30
Skarżony organ
Zarząd Powiatu
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 984
art. 70a ust. 1 i ust. 3a pkt 1, 2,  art. 70d,  art. 91d pkt 1
Ustawa z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela - t.j.
Dz.U. 2022 poz 1526
art. 12 pkt 11,  art. 32 ust. 1
Ustawa z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bogdan Fischer Sędzia NSA Piotr Pietrasz Sędzia NSA Tomasz Smoleń (spr.) po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Zarządu Powiatu w Kielcach od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 30 listopada 2023 r. sygn. akt I SA/Ke 407/23 w sprawie ze skargi Wojewody Świętokrzyskiego na uchwałę Zarządu Powiatu w Kielcach z dnia 25 stycznia 2023 r. nr 336/26/2023 w przedmiocie ustalenia planu dofinansowania form doskonalenia zawodowego nauczycieli 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od Zarządu Powiatu w Kielcach na rzecz Wojewody Świętokrzyskiego 240 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z dnia 30 listopada 2023 r., sygn. akt I SA/Ke 407/23, po rozpoznaniu skargi Wojewody Świętokrzyskiego (skarżący) na uchwałę Zarządu Powiatu w Kielcach (organ, skarżący kasacyjnie) z dnia 25 stycznia 2023 r., nr 336/26/2023 w przedmiocie ustalenia planu dofinansowania form doskonalenia zawodowego nauczycieli, w pkt 1/ stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w całości; w pkt 2/ zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania sądowego.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł skarżący kasacyjnie organ, zaskarżając wyrok w całości oraz wnosząc o jego uchylenie w całości oraz rozpoznanie skargi i jej oddalenie; ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku w całości przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji, a także zasądzenie od skarżącego na rzecz organu zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Ponadto pismem procesowym z dnia 19 stycznia 2024 r., oświadczył, że zrzeka się rozprawy.
Na podstawie art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935; powoływanej dalej jako: p.p.s.a.), zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie prawa materialnego, poprzez błędną wykładnię § 5 i § 6 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 23 sierpnia 2019 r. w sprawie dofinansowania doskonalenia zawodowego nauczycieli, szczegółowych celów szkolenia branżowego oraz trybu i warunków kierowania nauczycieli na szkolenia branżowe (tj. Dz. U. z 2023 r., poz. 2628; powoływanego dalej jako: rozporządzenie), poprzez bezzasadne przyjęcie, iż "organem prowadzącym" w rozumieniu tych przepisów jest Rada Powiatu o czym przesądza art. 70a ust. 1, art. 70a ust. 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 984; powoływanej dalej jako: KN) w związku z art. 91d pkt 1 KN, w sytuacji gdy organem prowadzącym jest powiat jako jednostka samorządu terytorialnego, a przepisy ww. rozporządzenia i ustawy nie wskazują, że w zakresie § 5 i § 6 rozporządzenia zadania i kompetencje organu prowadzącego ma realizować organ stanowiący jakim jest rada powiatu i mając to na względzie należy odwołać się do ustawy ustrojowej tj. do art 32 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (tj. Dz. U. z 2022 r., poz. 1526 z późn. zm.; powoływanej dalej jako: u.s.p.) określającego, że zarząd powiatu wykonuje zadania powiatu określone przepisami prawa.
Argumentację na poparcie zarzutów sformułowanych w petitum skargi kasacyjnej przedstawiono w jej uzasadnieniu.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną organu, Wojewoda Świętokrzyski wniósł o jej oddalenie w całości oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Ponadto oświadczył, że zrzeka się rozprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod uwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny kontroluje zatem zgodność zaskarżonego orzeczenia z prawem materialnym i procesowym w granicach wyznaczonych przez zarzuty stanowiące podstawy skargi kasacyjnej. W przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki nieważności postępowania określone w art. 183 § 2 p.p.s.a., co oznacza że kontrola zaskarżonego wyroku nastąpiła w zakresie określonym złożoną skargą kasacyjną.
Przedmiotem sporu w tej sprawie jest ustalenie, który organ powiatu (stanowiący czy wykonawczy) jest właściwy do realizowania kompetencji wynikających z przepisów § 5 i 6 rozporządzenia. Zdaniem Wojewody Świętokrzyskiego, zarząd powiatu nie był władny dla realizacji kompetencji opisanych w przepisach § 5 i § 6 rozporządzenia. W ocenie zarządu powiatu natomiast podjęcie takiej uchwały należy do jego kompetencji, ponieważ stanowi wykonanie budżetu. W zaskarżonym wyroku Sąd I instancji podzielił twierdzenia Wojewody Świętokrzyskiego. Zdaniem składu orzekającego stanowisko Sąd I instancji zasługuje na aprobatę.
Wskazać należy, że wskazane rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 70d KN, który to przepis z kolei nawiązuje do środków, o których mowa w art. 70a ust. 1 oraz do kompetencji organów wymienionych w art. 70a ust. 1. Zgodnie z tym przepisem Karty Nauczyciela: "... w budżetach organów prowadzących szkoły wyodrębnia się środki na dofinansowanie doskonalenia zawodowego nauczycieli, z uwzględnieniem szkoleń branżowych - w wysokości 0,8% planowanych rocznych środków przeznaczonych na wynagrodzenia osobowe nauczycieli, z zastrzeżeniem ust. 2". Natomiast regulacja art. 91d pkt 1 KN, określa, że "... w przypadku szkół i placówek prowadzonych przez jednostki samorządu terytorialnego, zadania i kompetencje organu prowadzącego określone m.in. w art. 70a ust. 1 wykonuje odpowiednio rada gminy, rada powiatu, sejmik województwa", w rozpoznawanej sprawie dotyczy to rady powiatu. Ponieważ, jak powyżej wskazano, delegacja ustawowa do wydania przedmiotowego rozporządzenia zawarta w art. 70d wyraźnie wskazuje na "uwzględnienie kompetencji organów wymienionych w art. 70a ust. 1", to powinna ona również zostać uwzględniona przy ocenie, który organ jednostki samorządu terytorialnego wykonuje zadania i kompetencje organu prowadzącego określone w rozporządzeniu.
W ocenie NSA zgodzić należy się z wywodem Sądu I instancji, że wykładnia systemowa i celowościowa wskazuje, że w stanie faktycznym niniejszej sprawy organem prowadzącym w rozumieniu § 5 i § 6 rozporządzenia jest organ stanowiący powiatu, czyli rada powiatu. Zauważyć bowiem należy, że treść § 6 rozporządzenia odsyła wprost do art. 70a ust. 3a pkt 1 i 2 KN, który z kolei pozostaje w ścisłym związku z art. 70a ust. 1 KN. Natomiast przepis art. 91d pkt 1 KN wprost wskazuje w odniesieniu do art. 70a ust. 1 KN, że organem właściwym do wykonywania kompetencji określonej w tym przepisie jest rada powiatu.
W kontekście powyższego za trafne uznać należy stwierdzenie Sądu I instancji, że "... Ustalenie zaś w tej uchwale maksymalnej kwoty dofinansowania opłat pobieranych przez podmioty, o których mowa w art. 70a ust. 3a pkt 1 i pkt 2 KN jest z kolei ściśle związane z wyżej wymienionymi czynnościami, co czyni ich zakwalifikowanie do kompetencji różnych organów jednostki samorządu terytorialnego (powiatu) niezasadne. Z tych względów, wbrew twierdzeniom zarządu, należy też przyjąć, że kompetencja rady powiatu do podjęcia uchwały w sprawie przyjęcia planu dofinansowania form doskonalenia zawodowego nauczycieli szkół i placówek prowadzonych przez powiat, ustalenia maksymalnej kwoty dofinansowania opłat pobieranych przez podmioty, o których mowa w art. 70a ust. 3a KN oraz form i specjalności kształcenia, na które dofinansowanie jest przyznawane, wynika z innej ustawy, którą jest Karta Nauczyciela (art. 12 pkt 11 u.s.p.).".
Jako błędne ocenić należy stanowisko zarządu powiatu, że podjęcie zaskarżonej uchwały mieści się w kompetencjach organu wykonawczego powiatu na podstawie art. 32 ust. 1 u.s.p. Przepis ten nie daje podstawy do domniemania kompetencji na rzecz organu wykonawczego powiatu, który w celu podejmowania działania musi dysponować szczegółową podstawą prawną.
Z uwagi, iż podnoszone w skardze kasacyjnej zarzuty nie dały podstawy do podważenia prawidłowości zaskarżonego wyroku, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną. O kosztach orzeczono na podstawie art. 204 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1935).