I GSK 1631/24

I GSK 1631/24 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2025-02-11
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-12-05
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Grzegorz Dudar /sprawozdawca/
Joanna Salachna /przewodniczący/
Joanna Wegner
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Środki unijne
Ochrona przyrody
Sygn. powiązane
III SA/Wr 244/24 - Wyrok WSA we Wrocławiu z 2024-10-23
Skarżony organ
Zarząd Województwa
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 1079
art. 45 ust. 1, art. 78 ust. 8 pkt 1 lit. a
Ustawa z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Salachna Sędzia NSA Joanna Wegner Sędzia del. WSA Grzegorz Dudar (spr.) Protokolant asystent sędziego Katarzyna Domańska po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2025 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Gminy Ś. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 października 2024 r. sygn. akt III SA/Wr 244/24 w sprawie ze skargi Gminy Ś. na uchwałę Zarządu Województwa Dolnośląskiego z dnia 28 maja 2024 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od negatywnej oceny projektu 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od Gminy Ś. na rzecz Zarządu Województwa Dolnośląskiego 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z 23 października 2024 r. sygn. akt III SA/Wa 244/24, na podstawie art. 73 ust. 8 pkt 2 ustawy z 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027 (Dz.U. z 2022 r., poz. 1079 ze zm., dalej też: "ustawa wdrożeniowa") oddalił skargę Gmina Ś. (dalej powoływana także jako skarżąca gmina) na uchwałę Zarządu Województwa Dolnośląskiego (dalej powoływany także jako Zarząd, Instytucja Zarządzająca) z dnia 28 maja 2024 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od negatywnej oceny formalnej projektu.
Z akt sprawy wynika, że skarżąca gmina złożyła wniosek o dofinansowanie projektu pn.: "Budowa szlaku rowerowego [...]". Pismem z 8 kwietnia 2024 r. Instytucja Zarządzająca poinformowała o negatywnym wyniku oceny wniosku. Poinformowała skarżącą, że wniosek został negatywnie oceniony w ramach oceny formalnej z powodu niespełnienia następujących kryteriów: 1) "Kwalifikowalność wydatków w ramach projektu", 2) "Poprawność wypełnienia złożonego wniosku".
W wyniku rozpoznania protestu skarżącej gminy, Zarząd wskazaną na wstępie uchwałą z 28 maja 2024 r. nie uwzględnił protestu.
Organ wskazał, że kwalifikowalność wydatków w ramach projektu dotyczyła kwestii ujęcia przez skarżącą gminę we wniosku kosztów cateringu jako wydatku niezbędnego do realizacji celu projektu – skarżąca gmina pismem z 1 marca 2024 r. została wezwana do dokonania korekty wniosku o dofinansowanie m.in. w zakresie kryterium formalnego ,,Kwalifikowalność wydatków w ramach projektu". W piśmie podniesiono, iż w opisie zadania pn. ,,Organizacja kampanii informacyjno-edukacyjnej" wnioskodawca wskazał, że ,,W ramach prelekcji edukacyjnych koszty będą obejmować organizacje prelekcji, wynagrodzenie prelegentów, moderatorów, catering". Organ, odwołując się do wytycznych dotyczących kwalifikowalności wydatków na lata 2021-2027, wniósł o przedstawienie - w polu ,,Opis i uzasadnienie zadania" – wyjaśnienia niezbędności poniesienia wydatków dotyczących cateringu do zrealizowania celów projektu lub o usunięcie tych wydatków z projektu albo o przeniesienie ich do wydatków niekwalifikowanych.
Skarżąca gmina nie dokonała korekty wniosku w ww. zakresie, w piśmie przewodnim wskazała jedynie, że wydatek na organizację kampanii informacyjno-edukacyjnej jest związany bezpośrednio z realizowanym projektem, co stanowi koszt bezpośredni projektu.
W tym zakresie Instytucja Zarządzająca stwierdziła, że o kwalifikowalności wydatku nie stanowi fakt, czy dany wydatek jest ,,podstawowym elementem wydarzenia jakim jest organizacja kampanii lub czy jest ,,głównym celem" albo przeciwnie -,,pobocznym elementem przedsięwzięcia". Podkreśliła, że wszystkie wydatki objęte danym zadaniem - bez względu na ich "udział" w ogólnej wartości całego zadania (kategorii budżetowej) - powinny spełniać wymogi kwalifikowalności lub powinny zostać usunięte z projektu albo przeniesione do kosztów niekwalifikowanych. Zgodnie z przytoczonym zapisem wytycznych, wydatek jest kwalifikowany jeżeli jest niezbędny do realizacji celów projektu. W przedmiotowej sprawie, niezbędność zakupienia usługi cateringu ta nie wynika z zapisów dokumentacji aplikacyjnej, ani też nie została wyjaśniona przez wnioskodawcę w toku uzupełniania/korekty wniosku o dofinansowanie.
Z kolei w kwestii poprawności złożonego wniosku, skarżąca gmina tym samym pismem z 1 marca 2024 r., została wezwana do dokonania korekty wskaźników projektu. Instytucja Zarządzająca wskazała, że wybrano wskaźnik produktu pn. ,,Liczba wspartych form ochrony przyrody", wniesiono o wyjaśnienie przyczyny nieuwzględnienia we wniosku o dofinansowanie wskaźnika rezultatu pn. ,,Powierzchnia wspartych obszarów chronionych". W ramach w/w wskaźnika produktu wnioskodawca wykazał formy ochrony przyrody, które występują również w ramach wskaźnika rezultatu ,,Powierzchnia wspartych obszarów chronionych". Instytucja Zarządzająca zwróciła uwagę, że jeżeli wnioskodawca stwierdziłby, że ww. wskaźnik rezultatu nie jest adekwatny do zakresu projektu, wówczas należało usunąć powiązany z nim wskaźnik produktu pn. ,,Liczba wspartych form ochrony przyrody". W innym przypadku, wnioskodawca został poproszony o uwzględnienie w sekcji C wskaźnika rezultatu pn. ,,Powierzchnia wspartych obszarów chronionych" Przy tym wnioskodawca został pouczony iż wprowadzane zmiany wynikającej z powyższych uwag mogą wpłynąć na konieczność wniesienia poprawek w innych częściach dokumentacji w celu zapewnienia spójności danych".
W odpowiedzi na wezwane, skarżąca gmina przedłożyła poprawioną wersje wniosku o dofinansowanie, z której usunęła wskaźnik produktu – Liczba wspartych form ochrony przyrody uzasadniając w piśmie przewodnim, że korekta została dokonana ze względu na dużą odległość planowanego szlaku rowerowego od Parku Krajobrazowego i Rezerwatu Przyrody.
Organ uznał, że poprawa wniosku została złożona nieprawidłowo, bowiem mimo usunięcia wskaźnika produktu nie zostały dokonane zmiany w pozostałych częściach wniosku oraz załącznikach, pozostawiając opisy odnoszące się do wspierania w projekcie form ochrony przyrody/obszarów chronionych. Skarżąca gmina nie naniosła poprawek w całym wniosku a jedynie w zakresie wskaźnika produktu, co skutkowało negatywną ocenę wniosku w tym kryterium.
Wskazanym na wstępie wyrokiem, WSA we Wrocławiu oddalając skargę uznał, że dokonana przez Instytucję Zarządzającą negatywna ocena wniosku skarżącej gminy została dokonana w sposób, który nie narusza prawa.
Sąd pierwszej instancji wskazał, że przedmiotowy konkurs przeprowadzany jest w oparciu o Regulamin wyboru projektów w ramach programu FEDS 2021-2027, cel szczegółowy EFRR.CP2.VII - Wzmacnianie ochrony i zachowania przyrody, różnorodności biologicznej oraz zielonej infrastruktury, w tym na obszarach miejskich, oraz ograniczanie wszelkich rodzajów zanieczyszczenia, Priorytet 2. Fundusze Europejskie na rzecz środowiska na Dolnym Śląsku, Działanie 2.7 Ochrona przyrody i klimatu, Typ projektu: 2.7.D Zrównoważone szlaki rowerowe dotyczące kanalizowania ruchu turystycznego na obszarach chronionych lub w ich bezpośrednim sąsiedztwie. Nabór nr FEDS.02.07-IZ.00-056/23 (dalej: Regulamin wyboru projektów), stanowiący załącznik do zarządzenia nr 22/2023 Dyrektora Dolnośląskiej Instytucji Pośredniczącej z dnia 5 lipca 2023 r. Dla naboru obowiązują Kryteria wyboru projektów w ramach FEDS 2021-2027, przyjęte Uchwałą Nr 46/23 Komitetu Monitorującego Program Fundusze Europejskie dla Dolnego Śląska 2021-2027 z 10 listopada 2023 r., a także kryteria zatwierdzone Uchwałą Nr 33/23 Komitetu Monitorującego FEDS 2021-2027 z 13 września 2023 r., zamieszczone są na stronie internetowej FEDS 2021-2027 oraz pod naborem: Kryteria wyboru projektów w ramach Programu Fundusze Europejskie dla Dolnego Śląska 2021-2027 (FEDS 2021-2027) - kryteria formalne i merytoryczne ogólne.
Odwołują się do zapisów ww. Regulaminu i Kryteriów oraz Wytycznych dotyczących kwalifikowalności wydatków na lata 2021-2027, sąd pierwszej instancji przyjął, że wydatek jest kwalifikowalny m.in., jeżeli "jest niezbędny do realizacji celów projektu i został poniesiony w związku z realizacją projektu lub jego przygotowaniem, o ile SZOP lub regulamin wyboru projektów dopuszcza kwalifikowalność kosztów związanych z przygotowaniem projektu" (pkt. 1 lit. e). Skarżąca gmina w ramach zadania pn. "Organizacja kampanii informacyjno – edukacyjnej" zaplanowała prelekcje edukacyjne, w ramach których przewidziano koszty "cateringu". Bezspornym jest w sprawie to, że w ramach tego kosztu skarżąca została wezwana do wyjaśnienia niezbędności poniesienia ww. kosztu (ewentualnie usunięcie wydatku z projektu lub przeniesienie do wydatków niekwalifikowanych). Bezspornym jest również to, że skarżąca nie dostosowała się do wezwania, czego skutkiem była negatywna ocena wniosku w aspekcie kryterium "Kwalifikowalności wydatków w ramach projektu".
Zdaniem WSA we Wrocławiu, podobne uwagi należało odnieść także do negatywnej oceny kryterium "Poprawność wypełnienia złożonego wniosku". Kryterium to zostało zdefiniowane w następujący sposób: "Weryfikacji podlegać będzie czy: (...) 2. Zapisy we wniosku i załącznikach są ze sobą spójne i dotyczą tego samego projektu, w szczególności czy całkowita wartość robót budowlanych (jeśli dotyczy) nie jest wyższa niż w kosztorysie np. budowlanym; (...)". W sprawie także jest bezsporne, że skarżąca gmina pierwotnie wybrała wskaźnik produktu pn. ,,Liczba wspartych form ochrony przyrody". W związku z tym wniesiono o wyjaśnienie przyczyny nieuwzględnienia we wniosku o dofinansowanie wskaźnika rezultatu pn. ,,Powierzchnia wspartych obszarów chronionych". Instytucja Zarządzająca zwróciła uwagę, że jeżeli wnioskodawca stwierdziłby, że ww. wskaźnik rezultatu nie jest adekwatny do zakresu projektu, wówczas należało usunąć powiązany z nim wskaźnik produktu pn. ,,Liczba wspartych form ochrony przyrody". W innym przypadku, wnioskodawca został poproszony o uwzględnienie wskaźnika rezultatu pn. ,,Powierzchnia wspartych obszarów chronionych". Wnioskodawca przedłożył poprawioną/uzupełnioną wersję wniosku o dofinansowanie, z której usunął wskaźnik produktu pn. ,,Liczba wspartych form ochrony przyrody". Niemniej pozostały we wniosku zapisy odnoszące się do wspierania form ochrony przyrody. W ten sposób należy podzielić konkluzję Instytucji Zarządzającej nie została zachowana elementarna spójność wniosku, w szczególności w zakresie celów projektu oraz finalnie pozostawionego wskaźnika. Obszerna argumentacja organu jest zupełna i logiczna.
Tym samym, w ocenie sądu pierwszej instancji, Instytucja Zarządzająca rozpatrując protest, nie naruszyła przepisów i warunków konkursu wynikających z dokumentacji konkursowej. Nie naruszono również przepisów postępowania obowiązujących w ramach konkursu. W tym kontekście należy wskazać, że prawidłowa ocena kryteriów formalnych wniosku służy dyrektywie równego traktowania wnioskodawców. A jednocześnie kwestionowana ocena nie zaburzyła tej zasady.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiodła skarżąca gmina zaskarżając go w całości. Jako podstawę kasacyjną wskazano naruszenie prawa materialnego poprzez:
1) niezastosowanie art. 73 ust. 8 pkt 1 lit. a w zw. z art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027 (dalej powoływana jako "ustawa wdrożeniowa") i nie uwzględnienie skargi, pomimo przeprowadzenia przez Organ oceny wniosku strony skarżącej w sposób nieprzejrzysty i nierzetelny, co przejawiło się w oparciu rozstrzygnięcia organu o zarzut nie zastosowania we wniosku wskaźnika produktu "Obszary chronione" ani "Liczba wspartych form ochrony przyrody", przy równoczesnym użyciu tych sformułowań w pozostałej części wniosku;
2) niezastosowanie art. 73 ust. 8 pkt 1 lit. a w zw. z art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027 (dalej powoływana jako "ustawa wdrożeniowa") i nie uwzględnienie skargi, pomimo przeprowadzenia przez Organ oceny wniosku strony skarżącej w sposób nierzetelny, co przejawiło się w uznaniu wydatków catering jako wydatki niekwalifikowane.
Wskazując na powyższe skarżąca gmina wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i orzeczenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz przekazanie sprawę Organowi w celu ponownego rozpatrzenia podjętego przez niego rozstrzygnięcia w przedmiocie nieuwzględnienia protestu. Skarżąca gmina wniosła o zasądzenie na jej rzecz kosztów procesu i rozpoznanie sprawy na rozprawie.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną, Zarząd Województwa wniósł o jej oddalenie i zasądzenie od skarżącej kasacyjnie kosztów zastępstwa procesowego za postępowanie przez Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.
Stosownie do art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 – dalej jako: p.p.s.a.) Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania. W rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności skutkujących nieważnością postępowania, o jakich mowa w art. 183 § 2 p.p.s.a. i nie zachodzi żadna z przesłanek, o których mowa w art. 189 p.p.s.a., które Naczelny Sąd Administracyjny rozważa z urzędu dokonując kontroli zaskarżonego skargą kasacyjną wyroku. W tych okolicznościach w sprawie badaniu podlegały wyłącznie zarzuty podniesione w skardze kasacyjnej na uzasadnienie przytoczonych podstaw kasacyjnych.
Przed przystąpieniem do oceny podniesionych zarzutów należy przypomnieć, że na autorze skargi kasacyjnej ciąży obowiązek konkretnego wskazania, które przepisy prawa materialnego zostały przez sąd naruszone zaskarżanym orzeczeniem, na czym polegała ich błędna wykładnia i niewłaściwe zastosowanie oraz jaka powinna być prawidłowa wykładnia i właściwe zastosowanie (art. 174 pkt 1 p.p.s.a.). Podobnie przy naruszeniu prawa procesowego należy wskazać przepisy tego prawa, które zostały naruszone przez sąd i wpływ naruszenia na wynik sprawy, tj. treść orzeczenia (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.). Trzeba wskazać indywidualne uzasadnienie dla każdego zarzutu formułowanego wobec każdego z tych przepisów, który w ocenie kasatora naruszył sąd pierwszej instancji (por. wyrok NSA z 8 maja 2018 r., sygn. akt II GSK 289/18, ten i inne przytoczone w niniejszym uzasadnieniu wyroki dostępne są w serwisie internetowym CBOSA, orzeczenia.nsa.gov.pl). Uzasadnienie skargi kasacyjnej winno zawierać rozwinięcie zarzutów kasacyjnych. Mimo że przepisy p.p.s.a. nie określają warunków formalnych, jakim powinno odpowiadać uzasadnienie skargi kasacyjnej, to należy przyjąć, że ma ono za zadanie wykazanie trafności (słuszności) zarzutów postawionych w ramach podniesionych podstaw kasacyjnych, co oznacza, że musi zawierać argumenty mające na celu "usprawiedliwienie" przytoczonych podstaw kasacyjnych. Zaznaczyć również należy, że Naczelny Sąd Administracyjny, ze względu na ograniczenia wynikające ze wskazanych regulacji prawnych, nie może we własnym zakresie konkretyzować zarzutów skargi kasacyjnej, uściślać ich bądź w inny sposób korygować.
Skarga kasacyjna wniesiona w niniejszej sprawie nie w pełni odpowiada warunkom, jakie stawia przed tym środkiem prawnym ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stan faktyczny w niniejszej sprawie był bezsporny, zresztą skarżąca kasacyjnie gmina nie podniosła żadnych zarzutów dotyczących naruszenia przepisów postępowania, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Istota wskazanych zarzutów kasacyjnych, wskazanych jako naruszenie przepisów prawa materialnego, sprowadzała się do przyjęcia, że w ocenie skarżącej gminy, ocena jej wniosku pn: "Budowa szlaku rowerowego [...]" została przeprowadzona w sposób nierzetelny i nieprzejrzysty, co naruszało art. 73 ust. 8 pkt 1 lit. a w zw. z art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej.
Zgodnie z art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, właściwa instytucja przeprowadza postępowanie w zakresie wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny. Z kolei w myśl art. 73 ust. 8 pkt 1 lit. a tejże ustawy, w wyniku rozpoznania skargi sąd może uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę właściwej instytucji w celu ponownego rozpatrzenia podjętego przez nią rozstrzygnięcia w przedmiocie nieuwzględnienia protestu, o którym mowa w art. 69 ust. 1 pkt 2, albo w przedmiocie negatywnej ponownej oceny, o której mowa w art. 69 ust. 4 pkt 2.
Wbrew twierdzeniom autora skargi kasacyjnej, powyższe przepisy nie mają charakteru materialnego lecz kompetencyjny i procesowy, dlatego też konstrukcja sformułowanych zarzutów jest nieprawidłowa. Tym niemniej przyjąć należy, w świetle uchwały pełnego składu NSA z dnia 26 października 2009 r. sygn. akt I OPS 10/09, że nie stanowi uchybienia uniemożliwiającego rozpoznanie zarzutu kasacyjnego sformułowanie podstawy kasacyjnej na wadliwej podstawie określonej w art. 174 p.p.s.a., dlatego też Naczelny Sąd Administracyjny przystąpił do merytorycznej oceny tak postawionych zarzutów.
Na wstępie należy wyjaśnić należy, że zasada przejrzystości reguł oceny projektów ma charakter instrumentalny w stosunku do zasady równości, formułując wobec instytucji zarządzającej nakaz jasnego, precyzyjnego i dostępnego dla wszystkich wnioskodawców (beneficjentów) określenia kryteriów kwalifikowania projektów. Przejrzystość realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów. Rzetelność związana jest z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru (por. wyrok NSA z 22 marca 2017 r., sygn. akt II GSK 339/17). Zasada przejrzystości, rzetelności i bezstronności wyboru projektów oraz równości traktowania wnioskodawców w dostępie do informacji o zasadach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania dotyczy każdego etapu konkursu, począwszy od momentu przygotowywania regulaminu konkursu i formularza aplikacyjnego, aż po zakończenie samego tego postępowania konkursowego. Zasady te mają charakter normatywny i stanowią gwarancję równego traktowania wszystkich potencjalnych beneficjentów pomocy unijnej znajdując umocowanie w zasadzie równego dostępu do pomocy, wywodzącej się z traktatowej zasady równości (por. wyrok NSA z 14 czerwca 2017 r., sygn. akt II GSK 1549/17).
Skarżąca gmina podnosząc naruszenie zasady przejrzystości i rzetelności odwołała się jedynie do art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, jednakże nie wyjaśniła, na czym miało polegać naruszenie wspomnianych zasad. W tym zakresie autor skargi kasacyjnej nie wskazał na konkretne regulacje odnoszące się do Kryterium wyboru czy Regulaminu, co stanowi naruszenie art. 176 p.p.s.a. Brak rozwinięcia zarzutów naruszenia konkretnych przepisów w uzasadnieniu skargi kasacyjnej, w oparciu o które skarżąca gmina upatruje naruszenia powyższych zasad w istocie uniemożliwia merytoryczną ich ocenę. Nie jest zaś rzeczą Naczelnego Sądu Administracyjnego domyślanie się jakie konkretnie regulacje miał "na myśli" autor skargi kasacyjnej.
Należy podkreślić, że skarga kasacyjna jest odrębnym od skargi do sądu pierwszej instancji i dodatkowo wysoce sformalizowanym środkiem prawnym, który musi spełniać ustawowe wymogi, w tym wymogi co do jego poprawnej konstrukcji, wskazane w art. 174-176 p.p.s.a., a nadto skierowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a nie do sądu pierwszej instancji. Zaakcentować należy, iż w przeciwieństwie do zarzutów postawionych w skardze do sądu pierwszej instancji, zarzuty i wnioski skargi kasacyjnej są dla Naczelnego Sądu Administracyjnego wiążące i muszą być skierowane wobec zaskarżonego wyroku WSA, a nie tak jak skarga do WSA wobec decyzji (rozstrzygnięcia) organu. Z tego również powodu ustawodawca wprowadził przymus adwokacko-radcowski przy sporządzaniu skargi kasacyjnej. Skarżąca gmina w motywach i podstawach kasacyjnych i ich uzasadnienia w istocie powiela zarzuty skargi do sądu pierwszej instancji, co jest działaniem niewłaściwym. Obowiązkiem autora skargi kasacyjnej jest wykazanie, jakie błędy popełnił sąd pierwszej instancji w toku własnej kontroli sądowoadministracyjnej, czego zabrakło w kontrolowanej skardze kasacyjnej (por. wyroki NSA z: 2 sierpnia 2024 r., sygn. akt III FSK 355/24; 4 lipca 2024 r., sygn. akt II FSK 1300/21; 28 listopada 2023 r., sygn. akt II GSK 1008/20).
Tym nie mniej, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wbrew twierdzeniom autora skargi kasacyjnej przeprowadzona i opisana w zaskarżonym wyroku kontrola uchwały o negatywnym rozstrzygnięciu protestu skarżącej w kontekście przestrzegania kryteriów tej oceny, takich jak przejrzystość i rzetelność, wywodzonych z art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, nie budzi zastrzeżeń. W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, sąd pierwszej instancji w sposób nader szczegółowy wyjaśnił, dlaczego podzielił stanowisko Instytucji Zarządzającej w zakresie negatywnego wyniku oceny wniosku skarżącej gminy, zarówno w zakresie kryterium kwalifikowalności wydatków w ramach projektu (kwestia cateringu) jak i poprawności wypełnienia złożonego wniosku (brak spójności wniosku w zakresie celów projektu i wskaźnika). W skardze kasacyjnej nie wykazano konkretnych uchybień organu, które w sposób jednoznaczny wskazywałyby na brak przejrzystości i rzetelności w dokonanej ocenie wniosku skarżącej gminy.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r., poz. 1935).