Pełny tekst orzeczenia

I GSK 1486/23

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

I GSK 1486/23 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-10-15
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-12-11
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Piotr Pietrasz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
602  ceny
Hasła tematyczne
Koszty postępowania
Sygn. powiązane
V SA/Wa 69/23 - Wyrok WSA w Warszawie z 2023-06-27
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Odmówiono sprostowania wyroku
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 156 par. 1, art. 203 pkt 2, art. 205 par. 2, art. 231
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Piotr Pietrasz po rozpoznaniu w dniu 15 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie o sprostowanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 października 2024 r., sygn. akt I GSK 1486/23 w sprawie ze skargi kasacyjnej Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 czerwca 2023 r., sygn. akt V SA/Wa 69/23 w sprawie ze skargi M. W. i K. Sp. z o.o. w K. na decyzję Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia 28 października 2022 r., nr KWT.70.36.2022 w przedmiocie zatwierdzenia taryfy dla zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków postanawia: odmówić sprostowania wyroku.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 27 czerwca 2023 r. sygn. akt V SA/Wa 69/23 po rozpoznaniu skargi M. W. i K. sp. z o.o. w K. na decyzję Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia 28 października 2022 r. nr KWT.70.36.2022 w przedmiocie zatwierdzenia taryfy dla zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków: w pkt 1. uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymana nią w mocy decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w Szczecinie z dnia 17 marca 2022 r. nr SZ.RZT.70.181.2021.AB; w pkt 2. zasądził od Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie na rzecz M. W. i K. sp. z o.o. w K. kwotę 697 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Następnie Prezes Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie reprezentowany przez radcę prawnego wniósł skargę kasacyjną. Do skargi kasacyjnej załączył dowód wpłaty wpisu sadowego na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w wysokości 150 złotych (potwierdzenie - k. 160 i 165 akt sądowych).
W wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej wyrokiem z dnia 9 października 2024 r. sygn. akt I GSK 1486/23 Naczelny Sąd Administracyjny: w pkt 1. uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie; w pkt 2 zasądził od M. W. i K. Sp. z o.o. w K. na rzecz Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie 580 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
W uzasadnieniu wyroku Naczelny Sąd Administracyjny wskazał podstawę prawną zasądzonych kosztów postępowania kasacyjnego oraz wyjaśnił, że kwota ta obejmuje zwrot kosztów zastępstwa procesowego przez radcę prawnego (480 zł), który sporządził skargę kasacyjną oraz reprezentował organ na rozprawie, a także zwrot kosztów poniesionych na uiszczenie wpisu od skargi kasacyjnej (100 zł).
Następnie Prezes Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie pismem z dnia 12 września 2025 r., złożył wniosek o sprostowanie oczywistej omyłki w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego 9 października 2024 r. sygn. akt I GSK 1486/23 w ten sposób, że: "w pkt 2 przedmiotowego wyroku zamiast słów: "zasądza od M. W. i K. Sp. z o.o. w K. na rzecz Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego."
zamienić na słowa:
"zasądza od M. W. i K. Sp. z o.o. w K. na rzecz Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie 630 (sześćset trzydzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego".
Zdaniem składającego wniosek, wskazana w wyroku kwota 580 zł jest wynikiem błędnego zsumowania kosztów zastępstwa procesowego (480 zł) oraz wpisu sądowego (100 zł), podczas gdy faktycznie uiszczony wpis wynosił 150 zł. Zatem doszło do oczywistej omyłki rachunkowej, polegającej na nieprawidłowym dodaniu dwóch składników kosztów, które są jednoznacznie określone i udokumentowane. Tego rodzaju pomyłka mieści się w zakresie sprostowania przewidzianego w art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Wniosek Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie o sprostowanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego 9 października 2024 r. sygn. akt I GSK 1486/23 nie zasługiwał na uwzględnienie.
Na wstępie wskazać należy, że art. 156 § 1 p.p.s.a., który z mocy art. 193 p.p.s.a. ma odpowiednie zastosowanie do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, przewiduje możliwość rektyfikacji wyroku, w przypadku gdy w jego treści dopuszczono się niedokładności, błędu pisarskiego lub rachunkowego albo innej oczywistej omyłki.
W rozpoznawanej sprawie wniosek o sprostowanie nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem sentencja (tenor) przedmiotowego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego nie zawiera niedokładności, błędów pisarskich albo rachunkowych lub innych oczywistych omyłek, o jakich mowa w art. 156 § 1 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnia, że w sprawie zakończonej wyrokiem z dnia 9 października 2024 r. sygn. akt I GSK 1486/23, zasądzone, na podstawie art. 203 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 2 lit. a w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1935), od M. W. i K. Sp. z o.o. w K. na rzecz Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie koszty postępowania kasacyjnego w wysokości 580 złotych obejmowały: zwrot kosztów zastępstwa procesowego poniesione przez Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie, który sporządził skargę kasacyjną i wziął udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym oraz uiszczony należny wpis sądowy od skargi kasacyjnej w wysokości 100 złotych. Sąd ten, co wynika z uzasadnienia wyroku, nie zastosował przy tym instytucji miarkowania przy zasądzaniu kosztów postępowania kasacyjnego i nie orzekał o odstąpieniu od zasądzenia zwrotu tych kosztów w części lub w całości.
Zgodnie z treścią art. 203 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 stronie, która wniosła skargę kasacyjną, należy się zwrot poniesionych przez nią niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego od skarżącego - jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi kasacyjnej został uchylony wyrok sądu pierwszej instancji uwzględniający skargę. Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego zalicza się jego wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach oraz poniesione wydatki; wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w orzeczeniu oddalającym skargę kasacyjną. Natomiast w myśl § 14 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji: a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 2, (...) c) w innej sprawie - 480 zł. Z kolei według § 14 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny - 100% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł. Stawka minimalna, w myśl § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, dla takiej sprawy sądowoadministracyjnej jak zakończona prawomocnym wyrokiem z dnia 9 października 2025 r., wynosiła 480 zł i nie jest ona przedmiotem sporu.
W niniejszej sprawie - jak przyjęto w postępowaniu sądowym od momentu jej zainicjowania skargą skarżącego na decyzję Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia 28 października 2022 r. przedmiotem "sporu" było zatwierdzenie taryfy za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i odprowadzanie ścieków. W konsekwencji sprawa wszczęta skargą na niniejszą decyzję jest "inną sprawą", w której zgodnie ze zdaniem drugim art. 231 p.p.s.a., pobiera się wpis stały. Z tego względu wpis od skargi wyniósł 200 zł jako wpis stały, a nie stosunkowy zależny od wartości przedmiotu zaskarżenia. Zgodnie z § 3 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r., poz. 535 ze zm.) wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł. Zatem wpis od skargi kasacyjnej (100 zł) pobrano jako połowę wpisu od skargi.
Skoro o wysokości kosztów postępowania kasacyjnego orzeczono prawidłowo, zasądzając od skarżącego na rzecz Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie kwotę 580 złotych, stosownie do § 14 ust. 1 pkt 2 lit. a w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r., to nie było podstaw do sprostowania orzeczenia w zakresie dotyczącym wysokości tych kosztów oraz ich podstawy prawnej. Na kwotę 580 złotych stanowiącą zwrot kosztów postępowania kasacyjnego składały się koszty należne, a nie koszty uiszczone przez wnoszącego skargę kasacyjną, które były nienależne (nadpłacone).
Należy zauważyć, że Prezes Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie co prawda uiścił na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 150 zł. Jednak uiszczona kwota 50 zł stanowi nadpłatę wpisu, którą to Sąd I instancji jest obowiązany zwrócić na rzecz i koszt strony.
W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 193 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.