I GSK 1162/21

I GSK 1162/21 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-03-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-09-13
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Bogdan Fischer /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
I SA/Gl 1525/20 - Wyrok WSA w Gliwicach z 2021-02-05
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Odmówiono uzupełnienia wyroku
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 179
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Bogdan Fischer po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lutego 2025 r., sygn. akt I GSK 1162/21 skargi kasacyjnej N. S.A. w S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 5 lutego 2021 r. sygn. akt I SA/Gl 1525/20 w sprawie ze skargi N. S.A. w S.. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] września 2020 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: odmówić uzupełnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lutego 2025 r., sygn. akt I GSK 1162/21
Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 5 lutego 2025 r., sygn. akt I GSK 1162/21 oddalił skargę kasacyjną N. S.A. w S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 5 lutego 2021 r. sygn. akt I SA/Gl 1525/20.
Pismem z dnia 10 marca 2025 r. organ wniósł o uzupełnienie powołanego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w części dotyczącej rozstrzygnięcia o kosztach zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W motywach wskazano, że Naczelny Sąd Administracyjny oddalając skargę kasacyjną nie zawarł rozstrzygnięcia w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania pomimo, że wniosek w tym przedmiocie został sformułowany w piśmie organu z dnia 26 lipca 2021 r. stanowiącego odpowiedź na skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniosek nie znajduje usprawiedliwionych podstaw, wobec czego nie mógł zostać uwzględniony. Zgodnie z przepisem art. 179 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami (Dz. U. z 2024 r., poz. 935), dalej "p.p.s.a.", strona, która nie wniosła skargi kasacyjnej, może wnieść do wojewódzkiego sądu administracyjnego odpowiedź na skargę kasacyjną w terminie czternastu dni od doręczenia jej skargi kasacyjnej. Na kanwie powołanego przepisu, w zakresie wniosku o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego pomieszczonego w odpowiedzi na skargę kasacyjną, ukształtował się klarowny i jednoznaczny pogląd, że wniosek o zasądzenie kosztów postępowania nie podlega uwzględnieniu, gdy odpowiedź na skargę kasacyjną została złożona po upływie 14 dni od doręczenia skargi kasacyjnej, a więc po upływie terminu określonego w art. 179 p.p.s.a. (por. wyrok NSA: z dnia 14 września 2021 r., sygn. akt II OSK 2173/19 i z dnia 26 września 2018 r., sygn. akt II OSK 2309/16).
W ocenie Naczelnego Sadu Administracyjnego, nie zachodzą podstawy do zwrotu wynagrodzenia pełnomocnika za sporządzenie odpowiedzi na skargę kasacyjną na gruncie niniejszej sprawy. W kwestii bowiem odpowiedzi na skargę kasacyjną wyjaśnić należy, że z uwagi na brak oświadczenia, o którym mowa w art. 66 § 1 zdanie drugie p.p.s.a. - pismo pełnomocnika organu uznane zostało za niedoręczone uczestnikowi postępowania w trybie art. 66 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. (k. 138-139 akt sądowych). Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że oprócz skarżącego reprezentowanego przez profesjonalnego pełnomocnika występowania też uczestnik postępowania – B., który był reprezentowany przez pełnomocnika - adwokata A. K.. Organ w treści odpowiedzi na skargę kasacyjną umieścił oświadczenie o skierowaniu jej jedynie do pełnomocnika skarżącej. Wobec powyższego, pismo to nie mogło wywierać skutków przewidzianych dla pisma stanowiącego odpowiedź na skargę kasacyjną w rozumieniu art. 179 p.p.s.a.
Jednocześnie organ, złożył w sprawie ponownie odpowiedź na skargę kasacyjną, lecz uczynił to z uchybieniem terminu, o którym mowa w przywołanym art. 179 p.p.s.a. Jak bowiem wynika z analizy korespondencji procesowej znajdującej się w aktach niniejszej sprawy, skarga kasacyjna została doręczona pełnomocnikowi organu w dniu 20 lipca 2021 r. (k: 136 akt sprawy – zwrotne poświadczenie odbioru). Jak natomiast wynika z odcisku stempla pocztowego, odpowiedź na skargę kasacyjną nadano w urzędzie pocztowym w dniu 31 sierpnia 2021 r. (k. 148 akt sprawy – koperta). Mając na uwadze datę doręczenia pełnomocnikowi organu odpisu skargi kasacyjnej stwierdzić należy, że termin do niewadliwego wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną upływał z dniem 3 sierpnia 2021 r. Wniesienie odpowiedzi na rzeczoną skargę kasacyjną po upływie skutecznego terminu do dokonania tej czynności, jak już stwierdzono, stanowiło uchybienie termonowi z art. 179 p.p.s.a., wobec czego pomieszczony w nim wniosek o zwrot kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, nie mógł zostać przez Naczelny Sąd Administracyjny, przy wyrokowaniu w dniu 5 lutego 2025 r., uwzględniony.
Z tych samych przyczyn nie zasługiwała na uwzględnienie niniejszy wniosek o uzupełnienie powołanego wyroku NSA o postanowienie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 157 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.