I GSK 1142/22

I GSK 1142/22 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-09-05
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-05-31
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Beata Sobocha-Holc /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne
Finanse publiczne
Sygn. powiązane
I SA/Bd 273/21 - Wyrok WSA w Bydgoszczy z 2021-10-05
Skarżony organ
Rada Miasta
Treść wyniku
Sprostowano omyłkę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1935
§ 14 ust. 1 pkt. 1 lit. c) oraz § 14 ust. 1 pkt 2 lit. a)
rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Beata Sobocha-Holc po rozpoznaniu w dniu 5 września 2025 r. sprawy o sprostowanie oczywistej omyłki w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 września 2025 r. sygn. akt I GSK 1142/22 w sprawie ze skargi kasacyjnej B. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 5 października 2021 r. sygn. akt I SA/Bd 273/21 w sprawie ze skargi B. S. na uchwałę Rady Miejskiej w Mroczy z dnia 2 lutego 2018 r. nr XLIII/356/2018 w przedmiocie trybu udzielania i rozliczania dotacji dla niepublicznych szkół, przedszkoli i innych form wychowania przedszkolnego prowadzonych na terenie Gminy Mrocza oraz trybu przeprowadzania kontroli prawidłowości ich pobierania i wykorzystania postanawia: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 września 2025 r. sygn. akt I GSK 1142/22 w ten sposób, że w punkcie 4. rozstrzygnięcia skreśla się wyrazy "360 (trzysta sześćdziesiąt)" i w to miejsce wpisuje "1 390 (tysiąc trzysta dziewięćdziesiąt)".
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej zwanej: p.p.s.a.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Oczywistość wadliwości, o jakiej mowa w przytoczonej regulacji, może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak również z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Przymiot ten oznacza, że owe omyłki czy niedokładności powstają w wyniku niewłaściwego odzwierciedlenia w orzeczeniu rzeczywistej i niemogącej budzić wątpliwości woli sądu; są obiektywnie dostrzegalne w treści orzeczenia lub wprost wynikają z zestawienia owej treści z zawartością akt sprawy i powstały z powodu technicznej niedoskonałości ujęcia rozstrzygnięcia sądu w słowach, przedstawienia stanowiska sądu w błędnej formie lub w sposób niedokładny, tj. niepełny i nieprecyzyjny (postanowienie NSA z 16 marca 2021 r. sygn. akt III OZ 160/21; postanowienie NSA z 8 września 2016 r. sygn. akt II FSK 1772/13).
Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy należy zauważyć, że w petitum sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 września 2025 r. sygn. akt I GSK 1142/22, w wyniku błędu rachunkowego omyłkowo wskazano kwotę 360 zł jako zasądzoną od Rady Miejskiej w Mroczy na rzecz B. S. tytułem zwrotu kosztów postępowania za obie instancje.
Zasądzony zwrot kosztów postępowania za obie instancje obejmował: koszt zastępstwa procesowego przez radcę prawnego za drugą instancję. Koszt ten wynosił – stosownie do § 14 ust. 1 pkt. 1 lit. c) oraz § 14 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1935) – 360 zł, tj. 75% z kwoty 480 zł za postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Do kosztów zastępstwa procesowego za drugą instancję należało dodać: kwotę kosztów zastępstwa procesowego za pierwszą instancję (480 zł), wpisu od skargi (300 zł) i skargi kasacyjnej (150 zł), a także opłatę kancelaryjną (100 zł). Łącznie zatem koszty te wyniosą 1 390 zł.
Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny sprostował zaistniały błąd rachunkowy, na podstawie art. 156 § 1 in fine i § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a. w związku z art. 193 ab initio tej ustawy, w sposób wskazany w sentencji niniejszego postanowienia