I FZ 72/23

I FZ 72/23 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2023-05-15
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-02-24
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Izabela Najda-Ossowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Zawieszenie/podjęcie postępowania
Sygn. powiązane
III SA/Wa 2362/21 - Wyrok WSA w Warszawie z 2024-06-07
I FZ 129/22 - Postanowienie NSA z 2022-07-20
I FZ 364/23 - Postanowienie NSA z 2024-03-25
I FZ 365/23 - Postanowienie NSA z 2024-03-25
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 259
art. 125 par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Izabela Najda-Ossowska po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 listopada 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 2362/21 zawieszające postępowanie sądowe w sprawie ze skargi K. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 22 marca 2021 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od grudnia 2015 r. do listopada 2016 r. postanawia uchylić zaskarżone postanowienie
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 28 listopada 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zawiesił postępowanie sądowe w sprawie K. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: Skarżąca/Spółka) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 22 marca 2021 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od grudnia 2015 r. do listopada 2016 r. do czasu rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny skarg kasacyjnych Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie oraz Skarżącej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 października 2020 r., sygn. akt III SA/Wa 870/20 w przedmiocie nieuwzględnienia wniosku o uzupełnienie decyzji wydanej przez Naczelnika Podlaskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Białymstoku z 31 października 2019 r.
W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że wynik postępowania sądowego w sprawie ze skargi na postanowienie w przedmiocie nieuwzględnienia wniosku o uzupełnienie decyzji Naczelnika Podlaskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Białymstoku z 31 października 2019 r. ma wpływ na określenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji, a tym samym na ocenę, czy odwołanie Skarżącej od tej decyzji zostało wniesione w terminie; w konsekwencji – ma wpływ na wynik obecnego postępowania sądowego.
W zażaleniu Organ wniósł o uchylenie powyższego postanowienia w całości oraz przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy poprzez uwzględnienie wniosku Skarżącej o zawieszenie postępowania na skutek uznania, że zachodzi sytuacja kiedy uprzednie rozstrzygnięcie zagadnienia będzie miało istotny i bezpośredni wpływ na wynik innego postępowania, tj. przepadek określony w art. 125 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 - dalej zwaną: P.p.s.a.) w sytuacji gdy dla ustalenia, czy odwołanie zostało wniesione w terminie, o którym mowa w art. 213 § 4 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900 ze zm. dalej: O.p.) nie ma żadnego wpływu oczekiwanie na rozstrzygnięcie NSA.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie podkreślenia wymaga, że decyzją z 31 października 2019 r. Naczelnik Podlaskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Białymstoku określił Spółce zobowiązanie w podatku od towarów i usług. Następnie pismem z 20 listopada 2019 r. Spółka złożyła wniosek o uzupełnienie tej decyzji. Postanowieniem z 16 grudnia 2019 r. Naczelnik UCS odmówił jej uzupełnienia. W wyniku zażalenia Spółki od ww. postanowienia Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Warszawie wydał postanowienie z 18 lutego 2020 r. którym utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. Spółka pismem z 17 marca 2020 r. wniosła odwołanie od decyzji Naczelnika UCS z 31 października 2019 r.
Zgodnie z art. 213 § 1 O.p. strona może, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. Uzupełnienie decyzji nie może dotyczyć jej istotnych elementów stanowiących rozstrzygnięcie.
Złożenie wniosku o uzupełnienie decyzji rodzi konsekwencje procesowe związane z tym, że termin o wniesienia odwołania nie biegnie aż do czasu doręczenia stronie rozstrzygnięcia do wniosku o uzupełnienie decyzji. Jeśli wniosek zostanie załatwiony negatywnie, jak miało to miejsce w sprawie, stronie biegnie termin do wniesienia odwołania od dnia doręczenia jej postanowienia o odmowie uzupełnienia decyzji. Stanowisko takie wyraził m.in. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 8 kwietnia 2022 r w sprawie II FSK 190/21, w którym stwierdził, że "postępowanie wywołane wnioskiem o uzupełnienie decyzji ma pierwszeństwo przed postępowaniem odwoławczym. Oznacza to w istocie, że postępowanie odwoławcze może toczyć się dopiero po ostatecznym zakończeniu w administracyjnym toku instancji kwestii związanej z uzupełnieniem lub odmową uzupełnienia decyzji, od której ma być wniesione odwołanie".
Taki stan zaistniał w stanie faktycznym sprawy, gdzie Skarżąca złożyła w terminie odwołanie od decyzji.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji nie miał podstaw do zawieszania postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w uznaniu, że istnieje zależność pomiędzy rozstrzygnięciem w sprawie uzupełnienia decyzji o takim charakterze, że mogłaby wpłynąć na postępowanie w sprawie. Nie miał też obawy, że rozstrzygnięcie mogłoby wpłynąć na termin do wniesienia odwołania.
Odwołanie zostało już bowiem wniesione i treść rozstrzygnięcia o skargach kasacyjnych nie może tego zmienić. Sugestia płynąca z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, że dotychczasowe odwołanie i skarga do sądu mogłyby stracić swój prawny byt bo dopiero otworzyłby się termin do wniesienia odwołania nie ma uzasadnienia. Zauważyć należy, że gdyby zaakceptować stanowisko Sądu mogłoby dochodzić do blokowania wydania decyzji ostatecznej przy składaniu wniosków o uzupełnienie decyzji. Tymczasem nie ma kolizji pomiędzy materią, która w sprawie jest objęta przedmiotem wniosku o uzupełnienie decyzji i treścią decyzji w przedmiocie zobowiązania w podatku od towarów i usług za grudzień 2015 r. oraz styczeń – listopad 2016 r. Rozstrzygnięcie o wymiarze nie zależy od rozstrzygnięcia dotyczącego obliczenia odsetek.
Z przytoczonych wyżej względów, na podstawie art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.