I FZ 472/08

I FZ 472/08 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2009-02-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2008-11-06
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Marek Kołaczek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne
Odrzucenie zażalenia
Sygn. powiązane
III SA/Lu 180/08 - Wyrok WSA w Lublinie z 2008-06-24
I FZ 137/09 - Postanowienie NSA z 2009-05-26
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 194 par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Kołaczek po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 2 października 2008 r., sygn. akt III SA/Lu 180/08, w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi B. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia 29 października 2004 r., nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku akcyzowym dot. nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego postanawia oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Z akt sprawy wynika, że skarżący B. M. wystąpił z wnioskiem o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 24 czerwca 2008 r. w zakresie kosztów sądowych. Skarżący argumentował, że Sąd uwzględnił jedynie koszty związane z wpisem, pomijając koszty zastępstwa procesowego.
Postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił uzupełnienia wyroku.
Pismem z dnia 8 września 2008 r. skarżący wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego w zażalenie w/w postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił to zażalenie, uznając, że skarżone postanowienie nie mieści się w katalogu postanowień, o których mowa w art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej - P.p.s.a.), wobec czego nie przysługuje na nie zażalenie. W związku z tym Sądu uznał, że zażalenie skarżącego jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu na mocy art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. Do postępowania toczącego się na skutek zażalenia odpowiednio stosuje się przepisy o skardze kasacyjnej (art. 197 § 2 P.p.s.a.), ta zaś podlega odrzuceniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym jeśli jest niedopuszczalna (art. 178 P.p.s.a.).
W zażaleniu na powyższe postanowienie WSA w Lublinie Strona zakwestionowała stanowisko sądu I instancji i wskazała, że zgodnie z art. 194 § 1 pkt 9 P.p.s.a. zażalenie przysługuje na postanowienie, którego przedmiotem jest zwrot kosztów sądowych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Przede wszystkim należy mieć na uwadze, że postanowienie będące przedmiotem odrzuconego zażalenia, dotyczy odmowy uzupełnienia wyroku. Wprawdzie wniosek o uzupełnienie wyroku dotyczył kosztów postępowania, jednak należy uznać, że zasadniczo Wojewódzki Sąd Administracyjny wydał postanowienie w przedmiocie odmowy uzupełnienia wyroku, a nie w przedmiocie kosztów postępowania.
Jednocześnie zgodnie z art. 194 § 1 P.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest:
1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu;
2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61;
3) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania;
4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku;
5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa;
6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego;
7) odrzucenie skargi kasacyjnej;
8) odrzucenie zażalenia;
9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej;
10) ukaranie grzywną.
Żaden z powyższych punktów nie wskazuje, że przedmiotem zażalenie może być postanowienie o odmowie uzupełnienia wyroku. Również inne przepisy nie przewidują możliwości złożenia takiego zażalenia. W świetle powyższego należy uznać, że sąd I instancji - odrzucając zażalenie na postanowienie o odmowie uzupełnienie wyroku - postąpił prawidłowo, stosując w tym zakresie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny - na podstawie art. 184 w związku z art. 197 P.p.s.a. - orzekł jak w sentencji.