I FZ 374/16

I FZ 374/16 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2016-12-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2016-11-10
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Ryszard Pęk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Sygn. powiązane
III SA/Wa 2518/16 - Wyrok WSA w Warszawie z 2017-11-29
I FSK 2409/18 - Wyrok NSA z 2022-11-08
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2016 poz 718
art. 61 par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: , Przewodniczący Sędzia NSA: Ryszard Pęk (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 września 2016 r., sygn. akt III SA/Wa 2518/16 w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 8 czerwca 2016 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2012 r. postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
1. Postanowieniem z 15 września 2016 r., sygn. akt: III SA/Wa 2518/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił T. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej nazwana: "skarżącą spółką") wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z 8 czerwca 2016 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2012 r.
2. Z przedstawionego przez sąd I instancji stanu sprawy wynikało, że złożony w niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został należycie uzasadniony i poparty dokumentacją dotyczącą sytuacji majątkowej skarżącej spółki, która pozwoliłyby sądowi dokonać pełnej oceny zasadności twierdzeń zawartych we wniosku i która wskazywałaby na zaistnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm. dalej zwana w skrócie "ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi").
3. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca spółka wnosząc o jego zmianę poprzez uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zarzuciła sądowi I instancji naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na odmowę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, tj. art. 106 § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 233 § 1 kpc, poprzez dowolną ocenę dowodów z dokumentów przedstawionych we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji polegającą na przyjęciu, że skarżąca nie wykazała w sposób nie budzący wątpliwości, że w niniejszej sprawie zachodzi realna możliwość zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w sytuacji gdy skarżąca zgłosiła szereg istotnych okoliczności uzasadniających możliwość wystąpienia powyższych przesłanek, na dowód czego przedłożyła stosowne dokumenty, które jasno obrazują kondycję finansową spółki.
4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
4.1. Zażalenie nie jest zasadne.
4.2. Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 61 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Zatem zasadą jest wykonalność decyzji ostatecznej. Sąd jednak może, stosownie do treści art. 61 § 3 tej ustawy, na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Z treści tego przepisu wynikają dwie przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji przez sąd: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przesłanka odnosząca się do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody oznacza ze chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być zrekompensowana przez zwrot wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki egzekucji, które - raz zaistniałe - powodują na tyle istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, że powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. A zatem to w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, by był on precyzyjny i dotyczył konkretnych zagrożeń. Również w jej interesie leży poparcie tychże twierdzeń stosownymi dokumentami. Uprawdopodobnienie okoliczności wskazanych we wniosku nie oznacza bowiem gołosłownego stwierdzenia przez podmiot powołujący się na te okoliczności, że one zachodzą (postanowienie NSA z 13 listopada 2014 r., II FZ 1504/14, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
4.3. Nie ulega wątpliwości, na co słusznie zwrócił uwagę sąd I instancji, że argumentacja skarżącej spółki dotycząca którejkolwiek z przesłanek przemawiających za zasadnością wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej nie została poparta stosownymi dokumentami, które pozwoliłyby dokonać pełnej oceny zasadności jej twierdzeń. Wobec tego prawidłowo sąd przyjął, że skarżąca spółka nie wykazała we wniosku w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości, że zasługuje on na uwzględnienie.
Za niewystarczającą bowiem w kontekście obowiązku wykazania przez stronę, że zaistniały przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, trzeba uznać argumentację skarżącej spółki, która sprowadzała się do ogólnych twierdzeń mających potwierdzać, że przedłożone dokumenty w pełni obrazują fatalną sytuację finansową skarżącej spółki. Umknąć jednak uwadze nie może, na co słusznie zwrócił również uwagę sąd I instancji, że z przedłożonych przez skarżącą spółkę dokumentów nie wynika chociażby to jakie osiąga ona obecnie przychody z tytułu prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, oraz jakie ponosi z tego tytułu koszty. Nie ulega bowiem wątpliwości, że dopiero porównanie konkretnych danych liczbowych dotyczących majątku skarżącej spółki z ciążącymi na niej zobowiązaniami pozwoliłoby ocenić, czy faktycznie wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje utratę płynności finansowej skarżącej spółki.
4.4. Trafnie też sąd I instancji uznał, że przedłożone przez skarżącą spółkę przy wniosku kserokopie wystawionych przeciwko niej tytułów wykonawczych obejmujących jej zaległości podatkowe oraz zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z tytułu rachunków bankowych i wkładów oszczędnościowych, stanowić mogą o wysokości jedynie części z ciążących na skarżącej zobowiązań. To zaś czyni argument skarżącej spółki, jakoby sąd I instancji pominął przy ocenie wniosku przedłożone przez nią dokumenty za niezasadny.
Podobnie należy ocenić argumentację skarżącej spółki odnośnie skutku wykonania kwestionowanej decyzji w postaci zakończenia bytu prawnego. Tak jak wyżej już wspomniano nie dysponując odpowiednimi danymi nie można bowiem stwierdzić, że istnienie zobowiązania podatkowego i wszczęta egzekucja będzie uzasadniać zakończenie bytu prawnego skarżącej spółki.
4.5. Z tych względów, nie znajdując podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny, stosownie do art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.