Pełny tekst orzeczenia

I FZ 35/26

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

I FZ 35/26 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2026-04-01
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2026-03-13
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Marek Kołaczek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Sygn. powiązane
VIII SA/Wa 831/25 - Wyrok WSA w Warszawie z 2026-02-05
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Umorzono postępowanie zażaleniowe
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 61 § 3 i 6, art. 161 § 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Kołaczek po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia X. Sp. z o.o. z siedzibą w R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 grudnia 2025 r., sygn. akt VIII SA/Wa 831/25 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi X. Sp. z o.o. z siedzibą w R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 25 września 2025 r., nr 1401-IOV-3.4103.101.2025.6.RŻ w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: umorzyć postępowanie zażaleniowe.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 12 grudnia 2025 r., sygn. akt VIII SA/Wa 831/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: Sąd pierwszej instancji) odmówił X. Sp. z o.o. z siedzibą w R. (dalej: Skarżąca, Spółka) wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej: Organ) z 25 września 2025 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług.
W dniu 20 stycznia 2026 r. od powyższego postanowienia zażalenie wywiodła Spółka.
Wyrokiem z 5 lutego 2026 r. Sąd pierwszej instancji oddalił skargę Spółki na ww. decyzję Organu z 25 września 2025 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Postępowanie należało umorzyć jako bezprzedmiotowe.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: p.p.s.a.)
po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności,
o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych
w granicach tej samej sprawy.
Istotą ochrony tymczasowej udzielanej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. jest zabezpieczenie interesów strony przez wstrzymanie wykonalności aktu administracyjnego do czasu zakończenia postępowania przed sądem. Zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego przed sądem pierwszej instancji wskutek wydania wyroku lub postanowienia powoduje, że sąd ten nie ma już uprawnienia
do udzielenia ochrony tymczasowej, a w przypadku wniesienia skargi kasacyjnej kompetencja w tym zakresie przechodzi na Naczelny Sąd Administracyjny, co jednak wymaga złożenia przez stronę odrębnego wniosku (zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 marca 2026 r., sygn. akt I GZ 88/26).
Zgodnie z art. 61 § 6 p.p.s.a., wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem wydania orzeczenia uwzględniającego skargę lub uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Zatem z interpretacji art. 61 § 6 p.p.s.a. wynika, że Sąd może orzec o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności do czasu wydania orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, czyli co do zasady
do czasu wydania wyroku. Wprawdzie art. 61 § 6 p.p.s.a. nie stosuje się w niniejszej sprawie wprost z uwagi na to, że skargę oddalono, a orzeczenie nie jest prawomocne, ale należy mieć na względzie, że możliwość wstrzymania na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd pierwszej instancji ma do czasu wydania orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. Po tym czasie (w trakcie postępowania kasacyjnego) strona może kierować wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego, orzekającego w tym przedmiocie na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. (zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 czerwca 2022 r., sygn. akt
I FZ 55/22).
Wobec powyższego w zaistniałym w sprawie stanie faktycznym niecelowe jest rozpatrywanie zażalenia na zaskarżone postanowienie Sądu pierwszej instancji, ponieważ Sąd ten po wydaniu wyroku nie może orzekać na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.
Na marginesie należy wskazać, że na obecnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego Skarżący może ponowić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji kierując go bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego w przypadku złożenia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu pierwszej instancji.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie
art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 i art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.