I FZ 296/24

I FZ 296/24 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-02-11
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-12-16
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Sylwester Golec /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
I SA/Go 209/24 - Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp. z 2024-08-27
Skarżony organ
Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 220 § 1, art. 230 § 1 i § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sylwester Golec po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 27 sierpnia 2024 r., sygn. akt I SA/Go 209/24 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi W. N. na decyzję Naczelnika Lubuskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 26 kwietnia 2023 r., nr 418000-COP-2.4103.4.2023.35 w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego oraz orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłych wspólników spółki jawnej za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za I kwartał 2019 r. postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 27 sierpnia 2024 r., sygn. akt I SA/Go 209/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił skargę W. N. (dalej: skarżący) na decyzję Naczelnika Lubuskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Gorzowie Wielkopolskim z 26 kwietnia 2023 r., w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego oraz orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłych wspólników spółki jawnej za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za I kwartał 2019 r.
Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia wskazał, iż zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 11 lipca 2024 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 2 000 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu 6 sierpnia 2024 r. Wpis od skargi nie został uiszczony.
W efekcie powyższego sąd pierwszej instancji wobec nieuzupełnienia braków fiskalnych skargi, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "P.p.s.a."), skargę tę odrzucił.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł uczestnik postępowania A. K. (dalej: uczestnik postępowania). W zażaleniu uczestnik postępowania zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie:
1) przepisów postępowania, tj. art. 243 § 1 P.p.s.a. w związku z zastosowaniem przez sąd art. 220 § 3 P.p.s.a. mające istotny wpływ na wynik sprawy poprzez odrzucenie skargi z uwagi na nieuiszczenie wpisu w sytuacji, gdy rozpoznanie sprawy zależało od wyniku postępowania o udzielenie prawa pomocy, a wniosek o prawo pomocy został złożony w terminie wskazanym w art. 243 § 1 P.p.s.a.;
2) art. 45 ust. 1 Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483) oraz art. 6 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności z dnia 4 listopada 1950 r. (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284) poprzez odrzucenie przez sąd skargi w sytuacji gdy toczyło się postępowanie o przyznanie prawa pomocy i w ten sposób pozbawienie skarżących prawa do sądu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 199 P.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie z art. 230 § 1 P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem wszczynającym postępowanie jest między innymi skarga (art. 230 § 1 P.p.s.a.). Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3).
W związku z powyższym skoro skarga nie została opłacona, to Przewodniczący Wydziału stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a. zobligowany był wezwać skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Z tych też względów skoro skarżący nie uiścił wpisu sądowego od skargi w terminie, to sąd pierwszej instancji zobowiązany był, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., skargę odrzucić.
Wezwanie w tym przedmiocie doręczono skutecznie skarżącemu 6 sierpnia 2024 r., na co wskazuje zwrotne poświadczenie odbioru wezwania. Termin do uzupełnienia braku fiskalnego skargi, upływał zatem, jak słusznie stwierdził sąd pierwszej instancji, 13 sierpnia 2024 r. Jak wynika z analizy akt sprawy, skarżący do dnia wydania zaskarżonego postanowienia, wpisu nie uiścił.
Nie zasługuje na uwzględnienie także zarzut naruszenia art. 45 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 6 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności. Strona – decydując się na wszczęcie postępowania sądowego – musi liczyć się z koniecznością podjęcia pewnej aktywności procesowej, respektując zasady i tryb wnoszenia skargi i środków odwoławczych do sądu administracyjnego, zaś w przypadku niedopełnienia tych obowiązków musi liczyć się z zamknięciem dostępu do sądu. Uiszczenie wpisu sądowego od skargi jest jednym z elementów obligatoryjnych pisma inicjującego postępowanie w danej instancji. Sąd, jako organ władzy publicznej, nie narusza godności jednostki, stosując obowiązujące przepisy w zakresie warunków formalnych pism procesowych i konsekwencji wynikających dla strony w przypadku ich niedochowania w terminie. Tego rodzaju warunki realizacji prawa do sądu służą dobru wymiaru sprawiedliwości. Co więcej, przy terminowym dochowaniu wymogów formalnych pism procesowych prawo jednostki do sądu może być w pełni realizowane. Tak więc wymagania dotyczące warunków formalnych dopuszczalności wniesienia skargi do sądu nie stanowią niedopuszczalnego ograniczenia prawa do sądu gwarantowanego m.in. przez art. 45 Konstytucji RP (por. postanowienie NSA z 18 lipca 2024 r., sygn. akt I OZ 346/24). Także podniesiona w zażaleniu kwestia złożenia wniosku o przyznaniu prawa pomocy, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie świadczy o naruszeniu ww. przepisów, gdyż jak wynika z akt niniejszej sprawy wniosek taki nie został wniesiony do sądu. Dodatkowo sam uczestnik postępowania, już w uzasadnieniu zażalenia wskazał, iż wniosek ten został złożony w innej sprawie.
Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
Sędzia NSA
Sylwester Golec