I FZ 24/12

I FZ 24/12 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2012-02-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2012-01-26
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Janusz Zubrzycki /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Sygn. powiązane
III SA/Wa 1421/11 - Wyrok WSA w Warszawie z 2012-05-10
I FZ 362/11 - Postanowienie NSA z 2011-11-10
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 61 par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Zubrzycki (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 grudnia 2011 r. sygn. akt III SA/Wa 1421/11 w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 2 marca 2011 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2006 r. postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 13 grudnia 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 1421/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił J. G. wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z 2 marca 2011 r. określającej podatnikowi zobowiązania w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2006 r.
Sąd pierwszej instancji podał, że skarżący w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji. Wnioskodawca argumentował, że z uwagi na zamknięcie prowadzonej wcześniej działalności gospodarczej, jedynym źródłem jego dochodu jest wynagrodzenie za pracę na stanowisku dyrektora zarządzającego w spółce z o.o. Skarżący podał również, że w lipcu 2009 r. wspólnie z żoną zawarł umowę kredytową. Kredyt przeznaczony był na budowę domu oraz inne cele niezwiązane z działalnością gospodarczą, a jego całkowity szacunkowy koszt określono na kwotę 772.834,28 zł. Obecnie uzyskiwany miesięczny dochód pozwala skarżącemu jedynie na spłatę zobowiązania kredytowego, którego miesięczna rata wynosi ok. 3.000 zł. W pozostałym zakresie skarżący realizuje swoje zobowiązania z zaoszczędzonych, niewielkich środków finansowych oraz pomocy finansowej uzyskiwanej od żony, z którą pozostaje w rozdzielności majątkowej. Wnioskodawca podniósł, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje utratę jego płynności finansowej, co będzie skutkowało zaprzestaniem regularnej spłaty kredytu i wypowiedzeniem umowy kredytowej przez bank. Wstrzymanie wykonania decyzji pozwoli natomiast skarżącemu przygotować się finansowo na realizację ewentualnej niekorzystnej decyzji podatkowej oraz zminimalizować własny uszczerbek finansowy. Wpłynie również na zwiększenie możliwości zaspokojenia ewentualnych należności wobec Skarbu Państwa.
Sąd pierwszej instancji uznał, że skarżący nie wykazał, iż wykonanie decyzji organu podatkowego spowodowałoby dla niego trudne do odwrócenia skutki, czy groźbę wystąpienia znacznej szkody. Zdaniem Sądu, w świetle przedstawionej w sprawie sytuacji materialnej skarżącego, brak jest podstaw do uznania, że postępowanie egzekucyjne dotyczące nawet tak znacznej kwoty jak w niniejszej sprawie skutkować będzie pozbawieniem skarżącego bądź jego najbliższych środków do życia, czy też nieodwracalnymi skutkami na jego zdrowiu. Sąd podkreślił, że prowadząc egzekucję organy administracji mają obowiązek przestrzegania wielu zasad jak: zasada gospodarczego prowadzenia egzekucji, zasada poszanowania minimum egzystencji, zasada stosowania racjonalnych środków i in. Sąd wskazał, że wprawdzie egzekwowanie zaległości podatkowych powoduje dolegliwość w postaci uszczerbku finansowego, jednak dolegliwość ta sama w sobie nie stanowi przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji podatkowej.
W zażaleniu skarżący wniósł o zmianę postanowienia Sądu pierwszej instancji przez wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej. W uzasadnieniu skarżący przekonywał, że okoliczności wskazane we wniosku – wbrew uznaniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – stanowią przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji podatkowej. Strona ponownie wskazała, że egzekucja zobowiązania podatkowego objętego sporną decyzją doprowadzi do utraty płynności finansowej skarżącego i spowoduje, że skarżący nie będzie w stanie regulować bieżących należności. W ocenie skarżącego istnieje przy tym realna groźba wypowiedzenia przez bank kredytu zaciągniętego na budowę domu, a zatem istnieje realne niebezpieczeństwo powstania szkody.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż kwestionowane postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odpowiada prawu.
Przepis art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "P.p.s.a.") przewiduje możliwość wstrzymania przez sąd wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. To strona zatem, formułując wniosek o wstrzymanie wykonania aktu bądź decyzji, powinna wskazać na okoliczności, które – jej zdaniem – uzasadniają przyznanie jej ochrony tymczasowej, jednakże to sąd ostatecznie ocenia, czy okoliczności te stanowią przesłankę do wstrzymania wykonania skarżonego aktu, czy decyzji.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji w niniejszej sprawie trafnie uznał, że skarżący nie wykazał, iż egzekucja należności objętych sporną decyzją podatkową spowoduje dla skarżącego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W tym miejscu należy przypomnieć, że egzekucja należności pieniężnych zawsze wiąże się z pewnymi dolegliwościami w sferze majątkowej dłużnika. W ocenie skarżącego, w jego sytuacji majątkowej i rodzinnej, wykonanie kwestionowanej decyzji podatkowej będzie skutkowało znaczną szkodą w postaci utraty płynności finansowej i może spowodować to, iż bank wypowie skarżącemu i jego żonie zawartą przez nich z bankiem umowę kredytową i zrealizuje zabezpieczenia kredytu udzielonego na podstawie tej umowy. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, należy zgodzić się z Sądem pierwszej instancji, że powyższe okoliczności nie stanowią przesłanki do przyznania stronie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący wprawdzie wskazał, że egzekucja należności Skarbu Państwa będzie się wiązała z utratą płynności finansowej i zaprzestaniem regulowania bieżących zobowiązań, jednakże nie sposób przyjąć, że okoliczność ta sama w sobie spowoduje znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Za taką okoliczność można by było uznać ewentualne następstwa wykonania zabezpieczeń kredytowych przez bank, jak chociażby sytuację, w której wykonanie zabezpieczenia kredytu hipotecznego skutkowałoby pozbawieniem skarżącego lub jego rodziny lokalu mieszkalnego. W niniejszej sprawie skarżący na żadne konkretne okoliczności tego rodzaju jednak nie wskazał. Tym samym, należy – za Sądem pierwszej instancji – przyjąć, że skarżący nie wykazał, iż przywołane przez niego okoliczności rzeczywiście uzasadniają wstrzymanie wykonania spornej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej.
Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.