I FZ 236/25

I FZ 236/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-12-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-11-06
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Izabela Najda-Ossowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
I SA/Gl 846/25 - Postanowienie WSA w Gliwicach z 2025-10-06
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 220 par. 1, art. 73  par. 1 i 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Izabela Najda-Ossowska po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia S. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 października 2025 r., sygn. akt I SA/Gl 846/25 odrzucające skargę w sprawie ze skargi S. T. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 28 kwietnia 2025 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji orzekającej o odpowiedzialności osoby trzeciej za zobowiązania podatkowe z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące od marca do czerwca 2020 r. oraz za sierpień 2020 r. wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami egzekucyjnymi postanawia oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 6 października 2025 r., sygn. akt I SA/Gl 846/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę S. T. (dalej: Skarżąca/Strona) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z 28 kwietnia 2025 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji orzekającej o odpowiedzialności osoby trzeciej z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące od marca do czerwca 2020 r. oraz za sierpień 2020 r. wraz z odsetkami za zwłokę oraz kosztami egzekucyjnymi.
W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I z 8 lipca 2025 r. wezwano Skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego należnego w sprawie. Strona została pouczona, że niewykonanie wezwania w terminie 7 dni poddane jest rygorowi odrzucenia skargi. W toku postępowania reklamacyjnego, ustalono, że przesyłka zawierająca wezwanie została dwukrotnie awizowana: po raz pierwszy 25 lipca 2025 r. i po raz drugi 7 sierpnia 2025 r., a następnie – jako niepodjęta w terminie – zwrócona nadawcy. Przesyłka zawierająca wezwanie została uznana za doręczoną ze skutkiem od 8 sierpnia 2025 r. W związku z tym, że brak skargi nie został usunięty Sąd pierwszej instancji, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) orzekł o odrzuceniu skargi.
Na powyższe postanowienie Skarżąca złożyła zażalenie. Zarzucając naruszenie art. 73 § 1-3 P.p.s.a. poprzez przyjęcie, że zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu doręczono jej skutecznie, podczas gdy pod jej adresem w okresie od 25 lipca do 8 sierpnia 2025 r. nie dokonywano żadnych doręczeń lub awizacji korespondencji kierowanej przez Sąd. Wobec powyższego wniosła o uchylenie postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 220 § 1 zd. pierwsze P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3).
Jak wynika z akt sprawy, przesyłkę zawierającą wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi przesłano Skarżącej na adres wskazany w skardze. Doręczenie nastąpiło 8 sierpnia 2025 r. w trybie art. 73 § 1 i § 4 P.p.s.a., to jest po upływie czternastu dni do obioru od dnia w którym podjęto próbę doręczenia pisma, które przez okres czternastu dni pozostawało w placówce pocztowej i nie zostało podjęte przez adresata. Termin na wykonanie wezwania upłynął bezskutecznie 18 sierpnia 2025 r. (art. 83 § 2 P.p.s.a.). Skarżąca nie uiściła wpisu od skargi, dlatego Sąd pierwszej instancji, uwzględniając te okoliczności, zobligowany był do jej odrzucenia.
Działanie Sądu pierwszej instancji, wbrew stanowisku Skarżącej, nie narusza przepisów prawa. Podnoszona przez nią argumentacja dotycząca organizacji placówki pocztowej nie może odnieść na tym etapie skutku w postaci uchylenia zaskarżonego postanowienia. Domniemanie wynikające z art. 73 P.p.s.a. może być obalone jedynie wówczas, gdy adresat pisma wykaże, że dane wynikające z dowodu doręczenia nie są zgodne z rzeczywistością np. w oparciu o dokonaną reklamację usług pocztowych w oparciu o zasady określone w rozporządzeniu Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 26 listopada 2013 r. w sprawie reklamacji usługi pocztowej. Takich dowodów jednak nie przedstawiono.
Odnotowania wymaga fakt, że Skarżąca w zażaleniu zwróciła się z prośbą o weryfikację prawidłowości czynności doręczenia, w tym podanie jej numerów przesyłek poleconych, aby mogła zgłosić stosowne reklamacje. Zarządzeniem z 28 października 2025 r. Przewodniczący Wydziału I WSA w Gliwicach (w pkt 7) w związku z zawartym wnioskiem udzielił Skarżącej żądanych informacji.
Trzeba zauważyć, że Skarżąca w zażaleniu złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wniosek ten zostanie rozpatrzony przez Sąd pierwszej instancji, podobnie jak wniosek o przyznanie prawa pomocy, po zakończeniu postępowania zażaleniowego w zakresie odrzucenia skargi i przekazaniu akt temu Sądowi.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.