Pełny tekst orzeczenia

I FZ 211/25

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

I FZ 211/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-11-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-10-15
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Bartosz Wojciechowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
III SA/Wa 607/24 - Wyrok WSA w Warszawie z 2024-05-20
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 220 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bartosz Wojciechowski, , , po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia "W." Sp. z o.o. Sp. komandytowej z siedzibą w P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 sierpnia 2025 r. sygn. akt III SA/Wa 697/24 odrzucające skargę "W." Sp. z o.o. Sp. komandytowej z siedzibą w P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 10 lipca 2024 r. nr 1401-IOA1.4105.274.2023.UB w przedmiocie podatku akcyzowego za maj 2012 r. postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2025 r., sygn. akt VIII SA/Wa 697/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: Sąd I instancji) odrzucił skargę W. Sp. z o.o. sp. komandytowej w P. (dalej: skarżąca lub spółka) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 10 lipca 2024 r. w przedmiocie podatku akcyzowego za maj 2012 r.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że pełnomocnik skarżącego, w związku z zakończeniem postępowania w przedmiocie prawa pomocy, został wezwany do wykonania zarządzenia z dnia 5 marca 2025 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu od skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone w dniu 25 lipca 2025 r., lecz wpis nie został uiszczony, a zatem zaszły przesłanki do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.).
Spółka zaskarżyła wskazane wyżej postanowienie w całości, wnosząc o jego uchylenie w całości i zarzucając naruszenie art. 220 § 3 w zw. z art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. przez bezpodstawne odrzucenie skargi oraz bezpodstawne oddalenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, mimo że spółka wykazała, że nie jest w stanie ich ponieść, a w konsekwencji niesłuszne odrzucenie skargi z powodu nieuiszczenia wpisu.
W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik skarżącej przedstawił stanowisko o bezzasadności odmowy przyznania spółce prawa pomocy, konkludując, że trudna sytuacja majątkowa spółki uniemożliwia jej uiszczenie wpisu, a sąd powinien był inaczej rozstrzygnąć wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych. Zdaniem spółki odrzucenie skargi stanowi przedwczesne i nieuzasadnione ograniczenie prawa do sądu.
Organ odwoławczy nie skorzystał z możliwości wniesienia odpowiedzi na zażalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Należy przede wszystkim podkreślić, że pełnomocnik skarżącego nie zaprzecza, że wezwanie zostało doręczone prawidłowo i było w swej treści jednoznaczne (wiadomo było, jakiego zachowania sąd oczekuje od pełnomocnika), jak też, że nie wykonał wezwania w zakreślonym terminie. Akta sprawy potwierdzają, że pełnomocnik spółki został pouczony o skutkach niewykonania wezwania w terminie 7 dni od jego otrzymania, tj. że nieuiszczenie wpisu spowoduje odrzucenie skargi.
W świetle art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W okolicznościach sprawy nie ma wątpliwości, że przesłanki zastosowania tego przepisu zostały spełnione, gdyż skarżąca, mimo wezwania, skargi nie opłaciła. W konsekwencji zaskarżone postanowienie należy uznać za zgodne z prawem.
Wbrew twierdzeniom zażalenia, zaskarżone postanowienie nie było przedwczesne. Pełnomocnik spółki w dniu 9 lipca 2025 r. otrzymał odpis prawomocnego postanowienia z dnia 27 czerwca 2025 r., sygn. akt VIII SPP/Wa 83/25, a w dniu 25 lipca 2025 r. wezwanie do wykonania zarządzenia z dnia 5 marca 2025 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu od skargi. Postanowienie z dnia 27 czerwca 2025 r. nie podlegało dalszemu zaskarżeniu (postanowienie to zostało wydane w wyniku rozpatrzenia sprzeciwu spółki).
Nie może odnieść zamierzonego skutku wyrażane w obecnie rozpatrywanym zażaleniu niezadowolenie z negatywnego rozpatrzenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, które nie ma nic wspólnego z bezskutecznym upływem terminu do uiszczenia wpisu, tj. powodem odrzucenia skargi w sprawie. Wywody dotyczące trudnej sytuacji materialnej skarżącej czy jej wykazania mogą być podnoszone wyłącznie w toku postępowania o przyznanie prawa pomocy i nie mają żadnego wpływu na stwierdzenie, czy w sprawie wystąpiły przesłanki do zastosowania art. 220 § 3 p.p.s.a. Z tego przepisu (w powiązaniu z art. 220 § 1 p.p.s.a.) wynika bowiem jedynie, że jeśli mimo wezwania do uiszczenia wpisu w zakreślonym terminie wpis ten nie zostanie uiszczony, skarga podlega odrzuceniu. Badając wystąpienie przesłanki z art. 220 § 3 p.p.s.a. sąd nie ma zatem podstaw do rozważania powodów, dla których skarżąca nie uiściła wpisu, nie może również analizować, czy skarżąca spełnia wymogi do przyznania jej prawa pomocy, w tym zwłaszcza nie może kwestionować prawomocnych postanowień o odmowie przyznania prawa pomocy. Stąd też żaden z argumentów zażalenia nie może przynieść spodziewanych przez spółkę skutków.
Skoro z akt sprawy wynika - i nie jest w istocie kwestionowana przez skarżącą - okoliczność nieuiszczenia wpisu od skargi terminie zakreślonym w wezwaniu, Sąd I instancji trafnie uznał, że należało odrzucić skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
Ze wskazanych przyczyn, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.
Bartosz Wojciechowski (spr.)
sędzia NSA