I FZ 189/23

I FZ 189/23 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2023-09-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-06-01
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Hieronim Sęk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Podatek od towarów i usług
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 259
art. 53 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Hieronim Sęk po rozpoznaniu w dniu 29 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia G. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 kwietnia 2023 r., sygn. akt I SA/Po 849/22 o odrzuceniu skargi G. M. w sprawie ze skargi G. M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w P. z dnia 15 września 2022 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od kwietnia do lipca 2014 r. postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
1. Postanowienie Sądu pierwszej instancji
Postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2023 r., sygn. akt I SA/Po 849/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę G. M. (dalej: Skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w P. (dalej: Dyrektor IAS) z dnia 15 września 2022 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od kwietnia do lipca 2014 r.
2. Relacja ze stanu sprawy przedstawionego przez Sąd pierwszej instancji
2.1. Skarżący pismem z dnia 24 października 2022 r., nadanym tego samego dnia w polskiej placówce pocztowej, wniósł do Sądu pierwszej instancji skargę na decyzję Dyrektora IAS za pośrednictwem tego organu.
Ze znajdującego się w aktach podatkowych druku zwrotnego potwierdzenia odbioru wynikało, że zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona Skarżącemu w dniu 20 września 2022 r.
2.2. W odpowiedzi na skargę Dyrektor IAS wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na upływ terminu do jej złożenia.
3. Uzasadnienie postanowienia Sądu pierwszej instancji
Sąd pierwszej instancji uznał, że w świetle okoliczności doręczenia Skarżącemu decyzji Dyrektora IAS w dniu 20 września 2022 r., trzydziestodniowy termin do wniesienia od niej skargi upływał z dniem 20 października 2022 r. Skarga została zaś wniesiona (nadana drogą pocztową) dopiero w dniu 24 października 2022 r., czyli z uchybieniem wspomnianego terminu wynikającego z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, z późn. zm.; dalej: P.p.s.a.). W tej sytuacji ziściła się przesłanka do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
4. Zażalenie
4.1. Skarżący wniesionym zażaleniem zaskarżył postanowienie Sądu pierwszej instancji w całości, wnosząc o jego uchylenie i przyjęcie skargi do rozpoznania.
4.2. Zarzucił Sądowi naruszenie art. 53 § 1 P.p.s.a. przez uznanie, że skarga została wniesiona po terminie.
Skarżący wyjaśnił, że założył, że skoro sądy, urzędy pracują w dni robocze (od poniedziałku do piątku), to także w ten sam sposób należy liczyć termin 30 dni do wniesienia skargi. Dodał, że w treści pouczenia nie było wyróżnione w jaki sposób liczyć ów termin, czy chodzi o dni robocze, czy z uwzględnieniem sobót i niedziel.
5. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
5.1. Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
5.2. Sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada dopuszczalność skargi. Ustala, czy nie występują przesłanki wymienione w art. 58 § 1 P.p.s.a., które skutkują koniecznością jej odrzucenia. W art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. wskazano, że sąd odrzuci skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W tym zakresie wyjaśnić więc należało, że zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a.
5.3. Niesporne w niniejszej sprawie było to, że zaskarżona decyzja Dyrektora IAS została skutecznie doręczona Skarżącemu w dniu 20 września 2022 r., co wynikało ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach postępowania podatkowego, jak i zostało przyznane w zażaleniu.
Zatem termin do wniesienia skargi na tę decyzję do Sądu pierwszej instancji, za pośrednictwem organu, który ją wydał, upływał z dniem 20 października 2022 r. (czwartek, tzw. dzień roboczy), zgodnie z zasadami liczenia terminów wynikającymi z art. 83 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 111 Kodeksu cywilnego (termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia; jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło).
Tymczasem skarga została wniesiona (nadana drogą pocztową ze skutkiem wynikającym z art. 83 § 3 P.p.s.a.) w dniu 24 października 2022 r., zgodnie z potwierdzeniem w postaci odcisku stempla pocztowego na kopercie i co także zostało przyznane w zażaleniu.
Porównanie wskazanych dat jednoznacznie świadczyło więc o tym, że doszło do uchybienia ustawowego terminu przewidzianego na wniesienie skargi. Podlegała ona zatem odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 53 § 1 P.p.s.a.
5.4. Stwierdzić przy tym należało, że decyzja Dyrektora IAS zawierała wymagane przepisem art. 210 § 2 Ordynacji podatkowej "pouczenie o możliwości wniesienia skargi" do sądu administracyjnego.
Skarżący został w końcowej części uzasadnienia tej decyzji poinformowany, że "Stosownie do dyspozycji art. 3 § 2 pkt 1, art. 52 § 1 i 2 oraz art. 53 § 1 i art. 54 § 1 i § 1a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (...) niniejsza decyzja może zostać zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, za pośrednictwem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w P., w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia".
5.5. Odnosząc się natomiast do zastrzeżeń zażalenia na temat treści zawartego pouczenia o skardze do sądu administracyjnego, wskazać wypadało, że art. 210 § 2 Ordynacji podatkowej nie nakłada na organ obowiązku pouczenia o wszelkich aspektach związanych ze sposobem liczenia terminu skargowego, czy rozpisania jak należy się zachować, aby ów termin został dochowany.
Jeśli Skarżący miał jednak w podanym zakresie jakiekolwiek wątpliwości, to mógł skontaktować się z organem podatkowym lub sądem administracyjnym i dopytać, jak powinien traktować dni wolne od pracy, a nie samodzielnie czynić własne założenia w tej materii. Mógł również rozważyć skorzystanie z tzw. trybu rektyfikacji decyzji i w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia wystąpić do Dyrektora IAS z żądaniem jej uzupełnienia co do prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego na podstawie art. 213 § 1 Ordynacji podatkowej, dążąc do wykazania niepełnego zakresu pouczenia (wówczas bieg tego terminu rozpoczynałby się zgodnie z regułami wynikającymi z art. 213 § 4 i § 5 Ordynacji podatkowej), albo zażądać wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji w zakresie prawa do złożenia skargi, na zasadzie art. 215 § 2 Ordynacji podatkowej.
5.6. Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdził równocześnie, aby w ramach decyzji Dyrektora IAS miało miejsce "błędne pouczenie co do prawa skargi do sądu administracyjnego" albo "brak takiego pouczenia". Tym samym nie ziściły się przesłanki do ewentualnego zastosowania art. 214 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym tego rodzaju uchybienia nie mogą szkodzić stronie.
5.7. Z tych wszystkich względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 ab initio w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.