I FZ 159/25

I FZ 159/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-10-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-08-19
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Izabela Najda-Ossowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
III SA/Wa 2258/24 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2025-07-09
I FZ 22/25 - Postanowienie NSA z 2025-03-24
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 par. 1 pkt 2, art. 53 par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Izabela Najda-Ossowska po rozpoznaniu w dniu 23 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia C. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lipca 2025 r., sygn. akt III SA/Wa 2258/24 odrzucające skargę w sprawie ze skargi C. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 25 lipca 2024 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2018 r., 2019 r., 2020 r. postanawia oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 9 lipca 2025 r., sygn. akt III SA/Wa 2258/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę C. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: Skarżąca/Spółka) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 25 lipca 2024 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2018 r., 2019 r., 2020 r.
W uzasadnieniu odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 35 ze zm.; dalej: P.p.s.a.), Sąd pierwszej instancji wskazał, że zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona na skrzynkę ePUAP pełnomocnika Spółki 29 lipca 2024 r. Powyższe potwierdza Urzędowe Poświadczenie Doręczenia o identyfikatorze poświadczenia - UPD137690042, które zostało podpisane przez odbiorcę 29 lipca 2024 r. Oznacza to zatem, że tego dnia dokument został odczytany przez odbiorcę. Sąd pierwszej instancji podniósł, że co prawda, w aktach administracyjnych znajduje się również odrębne Urzędowe Poświadczenie Doręczenia o innym identyfikatorze poświadczenia - UPD137689947, które również zostało podpisane przez odbiorcę 29 lipca 2024 r. (k. 978 akt administracyjnych), jednak to drugie Urzędowe Poświadczenie Doręczenia potwierdza doręczenie postanowienia DIAS z dnia 25 lipca 2024 r. o odmowie przeprowadzenia wnioskowanych dowodów, a nie zaskarżonej decyzji wydanej tego samego dnia. Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że choć obydwa orzeczenia DIAS oznaczone są tym samym numerem "znakiem sprawy" [...] (określonym w UPD jako identyfikator sprawy, której dotyczy odebrany dokument), to jednak różnią się tzw. identyfikatorami dokumentów, których dotyczą poświadczenia (UNP zaskarżonej decyzji to [...], zaś UNP postanowienia to [...]). Obydwa Urzędowe Poświadczenia Doręczenia zawierają zarówno numer decyzji, jak i numer UNP, stąd też wiadomym jest które z nich potwierdza doręczenie zaskarżonej decyzji.
W ocenie Sądu pierwszej instancji fakt skutecznego doręczenia zaskarżonej decyzji do skrzynki ePUAP pełnomocnika Strony oraz jej odczytania przez odbiorcę potwierdzony został także w odpowiedzi Centralnego Ośrodka Informatyki z 19 listopada 2024 r. nadesłanej przez DIAS wraz z pismem z 21 listopada 2024 r. Zdaniem Sądu zaskarżona decyzja z 25 lipca 2024 r. została skutecznie dostarczona na skrzynkę ePUAP pełnomocnika Strony 29 lipca 2024 r., odczytana przez adresata, a następnie usunięta z tej skrzynki. Tymczasem skarga została nadana w Urzędzie Pocztowym 18 września 2024 r., na co wskazuje data stempla pocztowego na kopercie, w której przesłano skargę, a więc z uchybieniem ustawowo określonego terminu. Z tego względu odrzucenie skargi Sąd pierwszej instancji uznał za usprawiedliwione.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł pełnomocnik Skarżącej. W zażaleniu przedstawił szereg zarzutów przeciwko zaskarżonemu postanowieniu. Dotyczyły one naruszenia art. 58 § 1 pkt 2, art. 141 § 4 P.p.s.a. art. 45 ust. 1 w zw. z art. 8 ust. 2 Konstytucji RP jak i art. 7, 8, 9, 77, 81, 107 k.p.a. W oparciu o powyższe zarzuty pełnomocnik wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (...). Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuci skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W niniejszej sprawie należy podzielić stanowisko Sądu pierwszej instancji, że skarga podlega odrzuceniu, ponieważ została wniesiona z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a.
Analizując stan faktyczny sprawy należy zwrócić uwagę, że Skarżąca wraz ze skargą do sądu złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z 16 grudnia 2024 r. odmówiono Skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Postanowienie to stało się prawomocne 24 marca 2025 r., kiedy to Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie Skarżącej wniesione na rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji. Skoro zatem wniosek o przywrócenie terminu został prawomocnie oddalony to Sąd pierwszej instancji zobowiązany był na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. skargę odrzucić jako wniesioną po upływie terminu.
Z rozpoznawanej sprawie wynika, że organ odwoławczy skorzystał z profilu zaufanego ePUAP i zaskarżoną decyzję doręczył pełnomocnikowi Spółki za pomocą tego narzędzia informatycznego. Dodowem powyższego jest UPD nr 137690042. Jako termin doręczenia decyzji wygenerowana została przez system data 29 lipca 2024 r. godz. 08:46. Tymczasem co jest bezsporne w sprawie skargę wniesiono dopiero 18 września 2024 r. a zatem z uchybieniem terminu.
Powyższa kwestia została dodatkowo wyjaśniona w piśmie z 19 listopada 2024 r. Centralnego Ośrodka Informatyki z której wynikało, że zaskarżona decyzja z 25 lipca 2024 r. została skutecznie dostarczona na skrzynkę ePUAP pełnomocnika Strony i odczytana przez adresata 29 lipca 2024 r., a następnie usunięta z tej skrzynki. Słusznie wskazał sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu postanowienia, że "fakt usunięcia zaskarżonej decyzji ze skrzynki ePUAP pełnomocnika Strony nie niweczy skutków prawnych jej doręczenia".
Należy zauważyć, że podstawy zażalenia koncentrują się na podważaniu prawidłowości doręczenia decyzji pełnomocnikowi Skarżącej. Kwestie te były natomiast przedmiotem oceny w sprawie z wniosku o przywrócenie terminu. Kontrolując zgodność z prawem postanowienia o odrzuceniu skargi Naczelny Sąd Administracyjny nie jest natomiast uprawniony do badania legalności prawomocnego postanowienia odmawiającego przywrócenia terminu do wniesienia tejże skargi.
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art.197 § 1 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.