I FZ 140/23

I FZ 140/23 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2023-06-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-05-10
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Marek Kołaczek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Koszty sądowe
Sygn. powiązane
I SA/Po 674/22 - Wyrok WSA w Poznaniu z 2023-12-21
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 259
art.111 par. 1 i 2, art. 57 par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Kołaczek po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. C. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 września 2022 r. sygn. akt I SA/Po 674/22 w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi J. C. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia 27 czerwca 2022 r., nr: 3001-IEW3.7010.15.2022 w przedmiocie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za grudzień 2012 r. postanawia oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 września 2022 r., sygn. akt I SA/Po 674/22, wezwano J. C. (dalej jako: Skarżący lub Strona) do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi w wysokości 100 zł, którą to skargę wywiedziono od postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z 27 czerwca 2022 r. w przedmiocie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za grudzień 2012 r.
Wysokość wpisu została ustalona stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535, dalej jako: Rozporządzenie).
Od tego zażalenia Skarżący wywiódł zażalenie wskazując, że niniejsza sprawa, wraz z trzydziestoma trzema innymi winny być rozpoznane łącznie, gdyż dotyczą tego samego przedmiotu i są ściśle ze sobą powiązane do tego stopnia, że przykładowo uchylenie postanowienia za grudzień 2012 r. doprowadziłoby do uchylenia "na zasadzie domina" postanowień zaliczających wpłaty na poczet zaległości za kolejne okresy rozliczeniowe. Wskazano, że "rozmnożenie" skarg doprowadziło do sztucznego zwiększenia wysokości należnych wpisów o 3400%, co utrudnia dostęp do sądu i utrudnia zbadanie zgodności z prawem zaskarżonych postanowień.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie:
Zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takim przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z kolei stosownie do treści art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od wniesionej skargi pobiera się wpis stosunkowy lub stały.
W niniejszej sprawie poza sporem jest, że od wniesionej skargi należny będzie wpis stały – w wysokości 100 zł wedle § 2 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia, natomiast istotą stanowiska Skarżącego jest jego stanowisko o niezasadnym "rozmnożeniu skarg", które doprowadziło do zarejestrowania ich w ramach oddzielnych spraw co sztucznie zawyżyło liczbę należnych wpisów. W konsekwencji w ramach przedmiotowego zażalenia wniesiono o połączenie wskazanych spraw.
Już na tym etapie należało uznać, że zażalenie jest niezasadne, gdyż nie polemizuje ono bezpośrednio z zaskarżonym zarządzeniem i jego treścią, lecz de facto za jego pomocą Strona domaga się podjęcia innego – zdaniem Strony powiązanego – rozstrzygnięcia w postaci zarządzenia połączenia wskazanych spraw "do jednego postępowania". Naczelny Sąd Administracyjny, niezależnie od braku polemiki Strony w tym zakresie stwierdza, że wpis od skargi zarejestrowanej w niniejszym postępowaniu został ustalony prawidłowo i nie ma podstaw do uchylenia zaskarżonego zarządzenia – nawet gdyby uznać, że sprawy w istocie należałoby połączyć.
Odnosząc się zaś – na marginesie – do argumentacji Strony, Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnia, że zaskarżenie przez stronę jednym pismem kilku aktów administracyjnych nie stanowi samoistnej przesłanki do połączenia spraw na podstawie art. 111 § 1 p.p.s.a., gdyż sprawy te nie mogły być objęte jedną skargą. W sprawach tych wydano oddzielne, w różnych datach, niezależne od siebie pod względem formalnym akty administracyjne, w toku oddzielnych postępowań administracyjnych i obejmujących swoją dyspozycją różne wpłaty i różne okresy rozliczeniowe. Stosownie bowiem do treści art. 57 § 3 p.p.s.a.
Jeżeli w jednym piśmie zaskarżono więcej niż jeden akt lub czynność albo bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, przewodniczący zarządza rozdzielenie tych skarg. Tutejszy Sąd, choć nie wyklucza połączenie w dalszym czasie części lub całości wskazywanych spraw na podstawie art. 111 § 2 p.p.s.a., to takie połączenie pozostawałoby bez wpływu na wysokość wpisu. Podkreślić przy tym należy, że rozstrzygnięcie w oparciu o art. 111 § 2 p.p.s.a. ma co do zasady charakter uznaniowy i nie jest zaskarżalne.
Nie budzi wątpliwości w literaturze i orzecznictwie, że połączenie dwóch oddzielnych spraw w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia nie oznacza, że takie połączenie tworzy z tych spraw jedną nową sprawę. Połączenie podyktowane względami technicznymi i ekonomią procesową nie pozbawia połączonych spraw ich odrębności i nie zmienia faktu, że łącznie rozpoznawane i rozstrzygane sprawy są nadal dwiema samodzielnymi sprawami. (podobnie B. Dauter [w:] A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, art. 111). W konsekwencji tego, w orzecznictwie zgodnie uznaje się, że Strona ma obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od każdej wnoszonej skargi (w tym tożsamych treściowo), chyba że z obowiązku tego została zwolniona na mocy przepisu prawa (art. 239 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a.), bądź postanowienia przyznającego jej prawo pomocy w tym zakresie (art. 239 pkt 4 p.p.s.a.). Z kolei co do podnoszonego wpływu konieczności uiszczania "mnogich" wpisów na prawo Strony do Sądu wskazać należy, że należnym w takiej sytuacji trybem jest postępowanie o przyznanie prawa pomocy.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.