I FZ 137/09
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na postanowienie odrzucające zażalenie w sprawie kosztów zastępstwa procesowego, uznając je za wniesione po terminie.
Sprawa dotyczy zażalenia na postanowienie odrzucające kolejne zażalenie strony w przedmiocie kosztów zastępstwa procesowego. Sąd pierwszej instancji odrzucił zażalenie, uznając je za wniesione po terminie, ponieważ wyrok w przedmiocie kosztów został doręczony stronie 16 sierpnia 2008 r., a zażalenie złożono 24 marca 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, podzielając stanowisko sądu niższej instancji i podkreślając, że wniosek o uzupełnienie wyroku nie wstrzymuje biegu terminu do wniesienia zażalenia.
Przedmiotem postępowania było zażalenie B. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 7 kwietnia 2009 r., które odrzuciło zażalenie strony na postanowienie z dnia 24 czerwca 2008 r. w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania. Sąd pierwszej instancji odrzucił zażalenie, ponieważ zostało ono wniesione po upływie terminu, który wynikał z art. 194 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.). Sąd ustalił, że postanowienie doręczono stronie 16 sierpnia 2008 r., a termin na wniesienie zażalenia upłynął 25 sierpnia 2008 r. (ponieważ 23 sierpnia był sobotą). Zażalenie złożone 24 marca 2009 r. zostało uznane za wniesione z naruszeniem terminu. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, podzielając stanowisko sądu niższej instancji. Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 159 p.p.s.a., wniosek o sprostowanie, uzupełnienie lub wykładnię wyroku nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia środka zaskarżenia. Argumentacja strony, że postępowanie o uzupełnienie wyroku wstrzymało bieg terminu, została odrzucona. W związku z tym, zażalenie zostało oddalone na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, wniosek o uzupełnienie wyroku nie wstrzymuje biegu terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie w przedmiocie kosztów.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 159 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniosek o sprostowanie, uzupełnienie lub wykładnię wyroku nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia środka zaskarżenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (6)
Główne
p.p.s.a. art. 194 § 1 i 2
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Określa, że na postanowienie w przedmiocie zwrotu kosztów służy zażalenie, które wnosi się w terminie 7 dni od doręczenia postanowienia.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 159
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Stanowi, że wniosek o sprostowanie, uzupełnienie lub wykładnię wyroku nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia środka zaskarżenia.
p.p.s.a. art. 178
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dotyczy odrzucenia zażalenia.
p.p.s.a. art. 197 § 2
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dotyczy odrzucenia zażalenia.
p.p.s.a. art. 83 § 2
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dotyczy przedłużenia terminu, gdy ostatni dzień przypada na dzień wolny od pracy.
p.p.s.a. art. 184
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dotyczy oddalenia zażalenia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zażalenie zostało wniesione po terminie, ponieważ wniosek o uzupełnienie wyroku nie wstrzymuje biegu terminu do wniesienia zażalenia. Sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił zażalenie jako wniesione z naruszeniem ustawowego terminu.
Odrzucone argumenty
Postępowanie o uzupełnienie wyroku wstrzymało bieg terminu do wniesienia zażalenia. Sąd pierwszej instancji błędnie rozstrzygnął w przedmiocie kosztów zastępstwa procesowego.
Godne uwagi sformułowania
wniosek o sprostowanie, uzupełnienie lub wykładnię wyroku nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia środka zaskarżenia zażalenie zostało wniesione po upływie przewidzianego dla tej czynności procesowej terminu
Skład orzekający
Małgorzata Niezgódka - Medek
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących terminów wnoszenia zażaleń oraz wpływu wniosków o uzupełnienie wyroku na te terminy w postępowaniu sądowoadministracyjnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z kosztami zastępstwa procesowego i kolejnymi zażaleniami.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z terminami i kosztami, co jest istotne dla praktyków, ale nie zawiera przełomowych zagadnień prawnych ani nietypowych faktów.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI FZ 137/09 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2009-05-26 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2009-04-28 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Małgorzata Niezgódka - Medek /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6111 Podatek akcyzowy Hasła tematyczne Inne Sygn. powiązane I FZ 472/08 - Postanowienie NSA z 2009-02-27 III SA/Lu 180/08 - Wyrok WSA w Lublinie z 2008-06-24 Skarżony organ Dyrektor Izby Celnej Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 194 par. 1 i 2, art. 159 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Niezgódka - Medek po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 7 kwietnia 2009 r. sygn. akt III SA/Lu 180/08 odrzucające zażalenie w sprawie ze skargi B. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia 29 października 2004 r. nr (...) w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym dotyczącym nabycia wewnątrzwsóplnotowego samochodu osobowego postanawia: oddalić zażalenie. Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 11 lutego 2005 r. sygn. akt III SA/Lu 728/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę B. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia 29 października 2004 r.w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku akcyzowym, dotyczącym nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego. Na powyższe orzeczenie strona wniosła skargę kasacyjną. Skarga ta została uwzględniona przez Naczelny Sąd Administracyjny, który wyrokiem z dnia 28 lutego 2008 r., sygn. akt I FSK 945/07 uchylił zaskarżony wyrok Sądu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Ponadto zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w B. na rzecz skarżącego kwotę 665 złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Po ponownym rozpoznaniu sprawy, wyrokiem z dnia 24 czerwca 2008 r. sygn. akt III SA/Lu 180/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie: - w pkt 1 uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Celnej w B.oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w L. z dnia 1 lipca 2004 r.; - w pkt 2 określił, że zaskarżone decyzje nie podlegają wykonaniu w całości do czasu uprawomocnienia się wyroku; - w pkt 3 zasądził od Dyrektora Izby Celnej w B. na rzecz skarżącego kwotę 100 złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Odpis tego orzeczenia doręczono radcy prawnemu reprezentującemu stronę dnia 16 sierpnia 2008 r. Strona, będąca również radcą prawnym, dnia 22 sierpnia 2008 r. nadała w Urzędzie Pocztowym pismo z wnioskiem o uzupełnienie wyroku z dnia 24 czerwca 2008 r. w przedmiocie złożonego wniosku o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu podniósł, że Sąd pierwszej instancji uwzględnił jedynie koszty związane z wpisem, pomijając koszty zastępstwa procesowego. Postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił uzupełnienia wyroku w żądanym przez stronę zakresie. Na powyższe orzeczenie strona złożyła zażalenie, które postanowieniem z dnia 2 października 2008 r. zostało odrzucone przez Sąd pierwszej instancji. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zażalenie na postanowienie odmawiające uzupełnienia wyroku jest niedopuszczalne, bowiem jego wniesienie nie znajdowało odzwierciedlenia w katalogu zawartym w art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwana dalej p.p.s.a. Na to orzeczenie strona, powołując się na art. 194 § 1 pkt 8 p.p.s.a., wniosła kolejne zażalenie, które postanowieniem z dnia 27 lutego 2009 r., sygn. akt I FZ 472/08 oddalił Naczelny Sąd Administracyjny, podzielając stanowisko Sądu pierwszej instancji, że ani art. 194 § 1, ani żaden inny przepis p.p.s.a. nie przewidują możliwości złożenia zażalenia na postanowienie o odmowie uzupełnienia wyroku. W związku z powyższym dnia 24 marca 2009 r. skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt III SA/Lu 180/08 w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2009 r. Sąd pierwszej instancji odrzucił to zażalenie strony. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że zażalenie zostało wniesione po upływie przewidzianego dla tej czynności procesowej terminu, wynikającego z art. 194 § 2 p.p.s.a. i tym samym na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. musiało polegać odrzuceniu. Do powyższych wniosków Sąd pierwszej instancji doszedł w oparciu o ustalenie, że zaskarżone postanowienie doręczono stronie dnia 16 sierpnia 2004 r., o czym świadczyły data i podpis na potwierdzeniu odbioru złożony przez jej pełnomocnika. Tym samym termin złożenia zażalenia upłynął bezskutecznie dnia 25 sierpnia 2004 r., bowiem dzień 23 sierpnia 2004 r. wypadał w sobotę. Na powyższe orzeczenie strona złożyła zażalenie, w którym wniosła o jego zmianę poprzez zasądzenie od Dyrektora Izby Celnej w B. dalszej kwoty kosztów procesu tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że stanowisko Sądu pierwszej instancji jest dla niego niezrozumiałe bowiem przez cały czas, pomiędzy doręczeniem wyroku a złożeniem zażalenia, trwało postępowanie o uzupełnienie tego orzeczenia w zakresie kosztów zastępstwa procesowego. Zakończyło się ono dopiero postanowieniem NSA z dnia 27 lutego 2009 r., po którego doręczeniu skarżący zachowując 7 dniowy termin złożył przedmiotowe zażalenie. W dalszej części strona odniosła się do kwestii błędnego, w jej ocenie, rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów, zawartego w pkt 3 wyroku z dnia 24 czerwca 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie jest zasadne i w związku z tym musi podlegać oddaleniu. Zgodnie z treścią art. 194 § 1 p.p.s.a., w sytuacji gdy strona nie wnosi skargi kasacyjnej, na postanowienie w przedmiocie zwrotu kosztów służy zażalenie. Stosownie natomiast do § 2 powołanego przepisu zażalenie to wnosi się w terminie 7 dni od doręczenia postanowienia. W rozpoznawanej sprawie wyrok zawierający postanowienie w przedmiocie kosztów doręczono stronie 16 sierpnia 2008 r. Tym samym termin złożenia zażalenia upływał dnia 23 sierpnia 2008 r. Jednakże mając na uwadze, że była to sobota, za dzień upływu terminu należało stosownie do art. 83 § 2 p.p.s.a. przyjąć poniedziałek dnia 25 sierpnia 2008 r. Mając powyższe na względzie, Sąd pierwszej instancji musiał uznać zażalenie strony, złożone dnia 24 marca 2009 r. za wniesione z naruszeniem ustawowego terminu. W konsekwencji na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. zmuszony był zażalenie odrzucić. Nie sposób podzielić w tej kwestii argumentacji autora zażalenia, który wywiódł, że toczące się postępowanie z wniosku o uzupełnienie wyroku wstrzymało bieg terminu do wniesienia zażalenia w przedmiocie kosztów. Przeczy temu jednoznacznie treść art. 159 p.p.s.a., który stanowi, że wniosek o sprostowanie, uzupełnienie lub wykładnię wyroku nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia środka zaskarżenia. Wziąwszy pod uwagę powyższe Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI