I FZ 121/26

I FZ 121/26 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2026-06-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2026-06-19
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Marek Kołaczek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Podatek od towarów i usług
Sygn. powiązane
I SA/Gl 529/25 - Postanowienie WSA w Gliwicach z 2026-03-23
I FZ 200/25 - Postanowienie NSA z 2025-10-29
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 58 § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Kołaczek po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. sp. z o.o. z siedzibą w R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 23 marca 2026 r., sygn. akt I SA/Gl 529/25 o odrzuceniu skargi B. sp. z o.o. z siedzibą w R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 16 grudnia 2024 r., nr 2401-IOV2.4103.18.2024 2401-IOV2.050.1,3.2024 w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od kwietnia do września 2019 r. postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 23 marca 2026 r., sygn. akt I SA/Gl 529/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach (dalej: Sąd pierwszej instancji) odrzucił skargę B. sp. z o.o. z siedzibą w R. (dalej: Skarżąca, Spółka) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej: Organ) z 16 grudnia 2024 r.
w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od kwietnia do września 2019 r.
W uzasadnieniu wskazał, że z akt sprawy wynika, że przesyłka polecona zawierająca ww. decyzję Organu została doręczona Spółce w trybie art. 150 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r. poz. 622, dalej: o.p.) w dniu 30 grudnia 2024 r. W dniu 1 kwietnia 2025 r. Skarżąca wniosła do Sądu pierwszej instancji skargę na ww. decyzję Organu wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Postanowieniem z 14 lipca 2025 r. Sąd pierwszej instancji odrzucił wniosek Spółki. Postanowieniem z 29 października 2025 r., sygn. akt
I FZ 200/25 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na ww. postanowienie
z 14 lipca 2025 r. W związku z powyższym Sąd pierwszej instancji stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę na decyzję Organu z 16 grudnia 2024 r.
Od powyższego postanowienia zażalenie wywiodła Spółka wskazując m.in., że do niniejszej sprawy nie można odnieść powołanego w uzasadnieniu postanowienia Sądu pierwszej instancji z 23 marca 2023 r. twierdzenia, iż skargę
na decyzję Spółka mogła wnieść w terminie trzydziestu dni od doręczenia decyzji, gdyż próba doręczenia decyzji Organu Spółce nosiła znamiona celowego działania urzędników na niekorzyść Skarżącej, co w niniejszej sprawie Spółka już wielokrotnie wykazywała. Tym samym termin wniesienia wniosku o przywrócenie terminu
na złożenie skargi, który liczy się od momentu ustania dotychczasowej przeszkody
w złożeniu skargi ma faktyczne znaczenie w opisanej sytuacji. Prezes Spółki zapoznał się z treścią decyzji Organu po zakończeniu zwolnienia lekarskiego, gdyż wcześniej jego stan zdrowia na to nie pozwalał i we wskazanym terminie po tym czasie złożył stosowny wniosek.
W rezultacie powyższych zarzutów wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o ponowne rozpatrzenie pierwotnego wniosku Spółki
o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Organu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni
od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., skarga podlega odrzuceniu, jeśli została wniesiona z uchybieniem terminu. Należy podkreślić,
że regulacja zawarta w art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. ma charakter związany, co oznacza, że w przypadku wniesienia skargi po upływie terminu do jej wniesienia, sąd
ma obowiązek odrzucić skargę bez badania przyczyn naruszenia terminu. Z kolei Naczelny Sąd Administracyjny kontroluje, czy w danej sprawie rzeczywiście nie został dochowany termin na dokonanie czynności procesowej, a w konsekwencji – czy sąd pierwszej instancji zasadnie skargę odrzucił. W toku takiego postępowania Naczelny Sąd Administracyjny nie bada natomiast tego, z jakich powodów doszło
do ewentualnego uchybienia terminowi do wniesienia skargi. Tym samym
za niezasadne należy uznać zarzuty sformułowane w uzasadnieniu zażalenia, bowiem w istocie dotyczą one kwestii przywrócenia terminu, a nie odrzucenia skargi.
W rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji zasadnie przyjął, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., czego następstwem było jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja Organu z 16 grudnia 2024 r. doręczona została w trybie zastępczym w dniu 30 grudnia 2024 r. Oznacza to, że termin do wniesienia skargi, upływał 29 stycznia 2025 r., co trafnie wskazał Sąd pierwszej instancji
w kontrolowanym postanowieniu. Spółka złożyła skargę 1 kwietnia 2025 r.
wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Postanowieniem
z 14 lipca 2025 r. Sąd pierwszej instancji odrzucił wniosek Spółki o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, zaś postanowienie to jest prawomocne, ponieważ Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 29 października 2025 r. oddalił zażalenie Skarżącej na powyższe postanowienie (sygn. akt I FZ 200/25). W tych okolicznościach Sąd pierwszej instancji, stosując art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., prawidłowo odrzucił skargę, uznając, że została ona wniesiona po upływie terminu
do jej wniesienia.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny uznając,
że zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.