Pełny tekst orzeczenia

I FZ 100/25

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

I FZ 100/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-05-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-05-12
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Artur Mudrecki /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
I SA/Rz 555/24 - Postanowienie WSA w Rzeszowie z 2025-03-19
Skarżony organ
Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
arrt. 220 par 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Artur Mudrecki, po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. sp. z o.o. z siedzibą w R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 19 marca 2025 r., sygn. akt I SA/Rz 555/24 o odrzuceniu skargi A. sp. z o.o. z siedzibą w R. na decyzję Naczelnika Podkarpackiego Urzędu Celno-Skarbowego w Przemyślu z dnia 6 września 2024 r., nr 408000-408000-COP-2.4103.2.2023 w przedmiocie podatku od towarów i usług za III i IV kwartał 2014 r. oraz I kwartał 2015 r. postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
1. Postanowienie Sądu pierwszej instancji
1.1. Postanowieniem z 19 marca 2025 r. w sprawie I SA/Rz 555/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę A. sp. z o.o. z siedzibą w R. (dalej: Strona lub Spółka) na decyzję Naczelnika Podkarpackiego Urzędu Celno-Skarbowego w P. z dnia 6 września 2024 r.
1.2. Podstawę prawną rozstrzygnięcia wydanego przez Sąd pierwszej instancji stanowił przepis art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024 r. poz. 935, z późn. zm.; dalej: P.p.s.a.).
1.3. W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, że: - 15 listopada 2024 r. do Sądu wpłynęła skarga Spółki (reprezentowanej przez pełnomocnika będącego radcą prawnym - uzup. NSA) na ww. decyzję; - zarządzeniem z 18 listopada 2024 r. Przewodniczący Wydziału I wezwał pełnomocnika Spółki do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi; - następnie referendarz sądowy, po rozpoznaniu wniosku Spółki - postanowieniem z dnia 8 stycznia 2025 r., sygn. akt I SPP/Rz 153/24 odmówił jej przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 10 lutego 2025 r., sygn. akt I SPP/Rz 153/24 utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego; - zarządzeniem z dnia 10 lutego 2025 r. Przewodniczący Wydziału I wezwał pełnomocnika Spółki do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 18 listopada 2024 r. w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi; - odpis wezwania został doręczony pełnomocnikowi Spółki w dniu 25 lutego 2025 r.
1.4. Biorąc pod uwagę, że pełnomocnik Spółki mimo precyzyjnego wskazania, o uzupełnienie jakich braków się go wzywa oraz pouczenia o konsekwencjach grożących w razie nie wykonania zarządzenia, nie usunął braków skargi w wyznaczonym terminie - Sąd skargę odrzucił.
2. Zażalenie
Spółka w zażaleniu (wniesionym w piśmie z 15 kwietnia 2025 r.) na opisane postanowienie wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zarzucając naruszenie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. podniosła brak podstaw do odrzucenia skargi z uwagi na wadliwą ocenę okoliczności faktycznych dotyczących stanu majątkowego Spółki. Wobec takiej oceny, jej wniosku w przedmiocie przyznania prawa pomocy, należało zdaniem Spółki, dokonać ponownej analizy tego wniosku i następnie zwolnić Spółkę od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych.
3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
3.1. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
3.2. W sprawie Spółka nie była zwolniona z kosztów sądowych. Zainicjowane jej wnioskiem postępowanie w tym przedmiocie zakończyło się prawomocną odmową. Z akt sprawy wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 10 lutego 2025 r., sygn. akt I SPP/Rz 153/24 utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z 8 stycznia 2025 r., o odmowie przyznania prawa pomocy Spółce. Postanowienie sądowe z 10 lutego 2025 r. doręczone pełnomocnikowi Spółki w dniu 25 lutego 2025 r.
Motywy zażalenia o błędnej ocenie jej sytuacji majątkowej nie mogły zostać uwzględnione. Brak podstaw do przyznania Spółce prawa pomocy w zakresie przez nią wnioskowany został bowiem przesądzony rzeczonym postanowieniem z dnia 10 lutego 2025 r.
3.3. Z kolei wezwanie sądowe z 10 lutego 2025 r., sygn. akt I SA/Rz 555/24 do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 18 listopada 2024 r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi skutecznie doręczono w dniu 25 lutego 2025 r. pełnomocnikowi Spółki. Przy czym w wezwaniu poinformowano o rygorze nieopłacenia skargi oraz o sposobach wnoszenia opłaty (w gotówce lub na rachunek sądu). Termin do uiszczenia wpisu od skargi upływał zatem 4 marca 2025 r., a Spółka pomimo doręczenia wezwania jej pełnomocnikowi nie uiściła żądanej od niej opłaty. W konsekwencji skoro Spółka, pomimo wezwania jej do uiszczenia opłaty sądowej, od której nie została zwolniona, skargi nie opłaciła, to zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę jako nieopłaconą. Wbrew twierdzeniu Spółki, nie zachodziła podstawa do ponownej analizy jej wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wskazany przez Sąd pierwszej instancji przepis art. 220 § 3 P.p.s.a. jednoznacznie tu bowiem wskazuje, że skarga, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
3.4. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził zatem brak podstaw do uwzględnienia zażalenia i dlatego na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.