I FSK 928/20

I FSK 928/20 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2024-04-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2020-07-21
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Dominik Mączyński
Marek Kołaczek /przewodniczący sprawozdawca/
Ryszard Pęk
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi kasacyjnej
Sygn. powiązane
I SA/Go 629/19 - Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z 2020-01-29
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 177a w zw. z art. 176 § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Marek Kołaczek (sprawozdawca), Sędzia NSA Ryszard Pęk, Sędzia WSA (del.) Dominik Mączyński, Protokolant Patryk Pogorzelski, po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2024 r. na rozprawie w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej L.C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 29 stycznia 2020 r. sygn. akt I SA/Go 629/19 w sprawie ze skargi L.C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze z dnia 1 lipca 2019 r. nr 0801-IOV.4103.98.2018 UNP: 0801-19-016739 w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 2014 r. postanawia 1. odrzucić skargę kasacyjną, 2. zwrócić L.C. kwotę 250 (słownie: dwustu pięćdziesięciu) złotych ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim tytułem uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej.
Uzasadnienie
Wyrokiem z 29 stycznia 2020 r. sygn. akt I SA/Go 629/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalił skargę L.C. (dalej jako: Podatnik, Skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze (dalej jako: Dyrektor IAS) z 1 lipca 2019 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 2014 r.
Od powyższego wyroku Podatnik wywiódł skargę kasacyjną. Skarga kasacyjna nie zawiera uzasadnienia, zamiast tego pełnomocnik Skarżącego oświadczył, że "w związku z treścią art. 176 a także art. 183 § 1 zdanie drugie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) Skarżący, ze względy na sytuację panującą w kraju związaną z ograniczeniami wprowadzonymi przez Rząd, powodującymi brak możliwości wykonywania codziennych funkcji przez kancelarię pełnomocnika, w dalszym toku postępowania dokona przytoczenia dodatkowego uzasadnienia podstaw zarzutów kasacyjnych przedstawionych w niniejszej skardze."
W istocie jednak, przez okres dalszych czterech lat od wniesienia skargi kasacyjnej pełnomocnik nie wniósł żadnego merytorycznego pisma procesowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu.
Stosownie do art. 177a p.p.s.a. jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Z treści art. 177a w zw. z art. 176 § 1 pkt 2 p.p.s.a. wynika, że przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie są elementami konstrukcyjnymi skargi kasacyjnej i ich brak skutkuje jej odrzuceniem, bez uprzedniego wzywania do usunięcia któregoś z tych braków. Wskazane wyżej elementy konstrukcyjne skargi kasacyjnej stanowią o jej istocie i trudno byłoby przyjąć, że w razie ich pominięcia mamy wciąż do czynienia ze skargą kasacyjną. Rygoryzm w tym zakresie wydaje się uzasadniony wysokim stopniem formalizacji skargi kasacyjnej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, służącym precyzyjnemu ustaleniu zakresu sprawy przedstawianej Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu do rozpoznania. Ma on również ograniczać liczbę składanych skarg kasacyjnych oraz skracać tok postępowania prowadzący do uprawomocnienia się wyroku sądu pierwszej instancji (por. B. Dauter [w:] A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, art. 177(a)).
Nie ulega wątpliwości, że skarga kasacyjna wniesiona w niniejszej sprawie nie zawiera uzasadnienia, co przyznał sam pełnomocnik Skarżącego wskazując, że z uwagi na "brak możliwości wykonywania codziennych funkcji przez kancelarię pełnomocnika" będzie w stanie dopiero w dalszym terminie uzupełnić uzasadnienie skargi kasacyjnej (czy precyzyjniej - w ogóle je sporządzić). Nawet uznając oczywiście wadliwe stanowisko pełnomocnika, że mógłby on w późniejszym terminie dosłać uzasadnienie skargi kasacyjnej, to nie wywiązał się on ze złożonej deklaracji w tym zakresie.
W myśl art. 180 Naczelny Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym odrzuci skargę kasacyjną, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny, albo zwróci ją temu sądowi w celu usunięcia dostrzeżonych braków. Nieodrzucenie skargi kasacyjnej z przyczyn wymienionych w tym przepisie na posiedzeniu niejawnym nie wyłącza jednak możliwości odrzucenia jej na późniejszym etapie, np. na rozprawie (tak B. Dauter [w:] A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, art. 180).
Mając na względzie powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 180 w zw. z art. 177a p.p.s.a. odrzucił skargę kasacyjną bez uprzedniego wezwania do usunięcia braku formalnego.
O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.