Pełny tekst orzeczenia I FSK 526/23

I FSK 526/23 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2025-12-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-03-22
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Danuta Oleś /sprawozdawca/
Izabela Najda-Ossowska
Jan Rudowski /przewodniczący/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Podatkowe postępowanie
Sygn. powiązane
I SA/Bk 440/22 - Wyrok WSA w Białymstoku z 2023-01-13
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 2651
art. 252 § 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Jan Rudowski, Sędzia NSA Danuta Oleś (sprawozdawca), Sędzia NSA Izabela Najda-Ossowska, Protokolant Katarzyna Wojnarska, po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2025 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej M.C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 13 stycznia 2023 r., sygn. akt I SA/Bk 440/22 w sprawie ze skargi M.C. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z dnia 17 sierpnia 2022 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji dotyczącej podatku od towarów i usług 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od M.C. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku kwotę 360 (słownie: trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z 13 stycznia 2023 r., sygn. akt I SA/Bk 440/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę M.C. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z 17 sierpnia 2022 r. w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji dotyczącej podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2014 r. i 2015 r.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł M.C. (dalej: "strona" lub "skarżący"). Wyrok zaskarżył w całości, zarzucając naruszenie:
I. prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie:
1 art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), poprzez jego błędną wykładnię a tym samym niewłaściwe zastosowanie w sprawie, co w wyniku spowodowało odmowę wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji podatkowej Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. z 18 listopada 2019 r., powiązanej podmiotowo i przedmiotowo z postanowieniem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z a 17 sierpnia 2022 r. mimo wypełnienia przesłanek ustawowych wymienionych w tym przepisie i dokładnie uzasadnionych w skardze do WSA w Białymstoku a głównie iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków - poprzez egzekucję z nieruchomości, co należy rozumieć iż po wykonaniu decyzji niemożliwy jest powrót do stanu pierwotnego gdyż stan taki umożliwi wydanie wyroku przez Sąd Okręgowy Białymstoku I Wydział Cywilny sygn. akt [...] w sprawie z powództwa Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. p-ko Fundacji [...] o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną;
2) art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 252 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r., poz. 2651, dalej: "Ordynacja podatkowa") poprzez ich błędne wykładnię a tym samym niewłaściwe zastosowanie w sprawie, co w wyniku spowodowało, stwierdzenie przez WSA w Białymstoku, że Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku miał podstawy do stwierdzenia, że wydanie decyzji odmawiającej stwierdzenia nieważności spowodowało, że w sprawie nie występuje prawdopodobieństwo, iż ww. decyzja ostateczna Naczelnika została wydana z rażącym naruszeniem prawa, czy też została skierowana do osoby nie będącej stroną, co czyni zaskarżone postanowienia zgodnymi z prawem. W analizowanym przypadku nie doszło zatem do naruszenia art. 252 § 1 Ordynacji podatkowej - z czym nie można się zgodzić, gdyż bez wgłębiania się w cały materiał dowodowy sprawy Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B., fakt nie uczestniczenia w postępowaniu kontrolnym podatkowym jak i postępowaniu podatkowym przez skarżącego, bez jego winy oraz niedoręczenie tej decyzji podatkowej skarżącemu a jedynie rzekomo dla falsus procurator jest rażącym naruszeniem prawa w stopniu znacznym;
3) art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 252 § 1 Ordynacji podatkowej, poprzez ich błędną wykładnię a tym samym niewłaściwe zastosowanie w sprawie, gdyż nie do przyjęcia jest stanowisko WSA w Białymstoku, że istnienie decyzji z 30 maja 2022 r., Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku utrzymującej w mocy decyzję z 29 listopada 2021 r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. z 18 listopada 2019 r. - nie może być dla Sądu przesłanką, że decyzja z 18 listopada 2019 r. została wydana bez rażącego naruszenia prawa, gdy w rzeczywistości jest inaczej, gdyż nie uczestniczenie w postępowaniu kontrolnym podatkowym jak i postępowaniu podatkowym przez skarżącego, bez jego winy oraz niedoręczenie tej decyzji podatkowej skarżącemu a jedynie rzekomo dla falsus procurator jest rażącym naruszeniem prawa w stopniu znacznym a stanowisko organu w tym zakresie nie może być wiążące w jakikolwiek sposób dla niezależnego i niezawisłego Sądu sprawującego kontrolę działalności organów podatkowych, pod względem zgodności z prawem;
4) art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych poprzez jego błędną wykładnię a tym samym niewłaściwe zastosowanie w sprawie, albowiem prawem i obowiązkiem Sądu jest kontrola działalności administracji publicznej sprawowana pod względem zgodności z prawem. W tym wypadku Sąd zaniechał autonomicznej kontroli rażącego naruszenia prawa w postępowaniu podatkowym Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. i bezzasadnego zaakceptowania tego stanu przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku, przyjmując za organami administracji podatkowej, że uczestniczenie w tym postępowaniu falsus procurator, którego działania nie zostały sanowane w trybie art. 103 K.c. przez skarżącego. Zgodnie z art. 104 k.c. jednostronna czynność prawna dokonana w cudzym imieniu bez umocowania lub z przekroczeniem jego zakresu jest nieważna. Rzekome podkreślam doręczenie decyzji podatkowej Naczelnika nie dla skarżącego a dla falsus procurator, powoduje stan prawny, że decyzja ta nie została doręczona i nie weszła do obrotu prawnego - co zdaniem Sądu nie jest rażącym naruszeniem prawa;
5) art. 45 Konstytucji RP, poprzez jego błędną wykładnię a tym samym niewłaściwe zastosowanie w sprawie co powoduje pozbawienie skarżącego prawa do sądu przez odmowę wstrzymania wykonania podatkowej decyzji ostatecznej Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. z 18 listopada 2019 r., mimo wypełnienia przesłanek ustawowych wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 252 § 1 Ordynacji podatkowej i dokładnie uzasadnionych w skardze do Sądu, a tym samym umożliwienie wydania wyroku przez Sąd Okręgowy w Białymstoku I Wydział Cywilny sygn. akt [...] w sprawie z wyżej określonego powództwa. Powoduje to bezzasadność rozpoznania skargi skierowanej do WSA w Białymstoku z 12 lipca 2022 r. objętej tym postępowaniem. W tym przypadku prawo do sądu należy rozumieć zgodnie z wykładnią i rozumieniem dokonanym w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 12 marca 2002 r., sygn. akt P 9/01, (OTKA 2002, nr 2, poz. 14.) gdzie Trybunał Konstytucyjny zwrócił uwagę na właściwe rozumienie prawa do sądu. Wyjaśnił, iż nie może być ono rozumiane tylko formalnie, ogólnie jako dostęp do drogi sądowej, ale także materialnie jako możliwość skutecznego wyegzekwowania, dochodzenia ochrony praw w wyniku postępowania sądowego;
6) art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności sporządzona w Rzymie z 4 listopada 1950 r., zmieniona następnie Protokołami nr 3, 5 i 8 oraz uzupełniona Protokołem nr 23 w zw. z art. 87 ust. 1 Konstytucji RP, poprzez złamanie przez WSA w Białymstoku prawa do rzetelnego procesu i tym samym pozbawienie skarżącego prawa do sądu jako możliwość skutecznego wyegzekwowania, dochodzenia ochrony praw w wyniku postępowania sądowego przed sądami administracyjnymi, albowiem brak wstrzymania wykonania podatkowej decyzji ostatecznej Naczelnika z 18 listopada 2019 r., zamyka możliwość skutecznego wyegzekwowania dochodzenia ochrony praw, gdyż decyzja ta zostanie wykonana w drodze egzekucji z nieruchomości objętych skargą paulińską przed Sądem Okręgowym w Białymstoku sygn. akt [...] w sprawie z powództwa Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B., co należy rozumieć, iż po wykonaniu decyzji niemożliwy jest powrót do stanu pierwotnego - mając na uwadze cytowany wyżej wyrok Trybunału Konstytucyjnego, co do rozumienia prawa do sądu. Powoduje to bezzasadność rozpoznania skargi skierowanej do WSA w Białymstoku z 12 lipca 2022 r. objętej tym postępowaniem;
7) art. 2 ust. 3 i art. 14 ust. 1 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych otwarty do podpisu w Nowym Jorku dnia 16 grudnia 1966 r. w zw. z art. 87 ust. 1 Konstytucji RP w zw. z art. 87 ust. 1 Konstytucji RP, poprzez pozbawienie skarżącego prawa do sądu jako możliwość skutecznego wyegzekwowania, dochodzenia ochrony praw w wyniku postępowania sądowego przed sądami administracyjnymi, albowiem brak wstrzymania wykonania podatkowej decyzji ostatecznej Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. z 18 listopada 2019 r., zamyka możliwość skutecznego wyegzekwowania dochodzenia ochrony praw, albowiem decyzja ta zostanie wykonana w drodze egzekucji z nieruchomości objętych skargą paulińską przed Sądem Okręgowym w Białymstoku sygn. akt [...], co należy rozumieć iż po wykonaniu decyzji niemożliwy jest powrót do stanu pierwotnego - mając na uwadze cytowany wyżej wyrok Trybunału Konstytucyjnego, co do rozumienia prawa do sądu. Powoduje to bezzasadność rozpoznania skargi skierowanej do WSA w Białymstoku z 12 lipca 2022 r. objętej tym postępowaniem;
8) art. 7 Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka ONZ (przyjęta i proklamowana rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ 217 A (111) 10 grudnia 1948 r. w Paryżu poprzez pozbawienie skarżącego prawa do sądu jako możliwość skutecznego wyegzekwowania, dochodzenia ochrony praw w wyniku postępowania sądowego przed sądami administracyjnymi, albowiem brak wstrzymania wykonania podatkowej decyzji ostatecznej Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. z 18 listopada 2019r., zamyka możliwość skutecznego wyegzekwowania dochodzenia ochrony praw, gdyż decyzja ta zostanie wykonana w drodze egzekucji z nieruchomości objętych skargą paulińską przed Sądem Okręgowym w Białymstoku sygn. akt [...], co należy rozumieć, iż po wykonaniu decyzji niemożliwy jest powrót do stanu pierwotnego - mając na uwadze cytowany wyżej wyrok Trybunału Konstytucyjnego, co do rozumienia prawa do sądu. Powoduje to bezzasadność rozpoznania skargi skierowanej do WSA w Białymstoku z 12 lipca 2022 r. objętej tym postępowaniem;
9) art. 47 w zw. z art. 51, 52 i 53 Karta Praw Podstawowych Unii Europejskiej z 7 grudnia 2000 r., Nicea, poprzez pozbawienie skarżącego skutecznego środka prawnego przed sądem, prawa do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia jego sprawy w rozsądnym terminie przez niezawisły i bezstronny sąd ustanowiony uprzednio na mocy ustawy z uwagi na naruszenie praw Skarżącego w postępowaniu podatkowym postaci: braku czynnego udziału w postępowaniu kontrolnym podatkowym, postępowaniu podatkowym oraz nie otrzymania decyzji podatkowej z 18 listopada 2019 r. i uznanie tych faktów jako nieistotnego naruszenia oprawa oraz pominięcie przez Sąd art. 61 § 3 p.p.s.a., art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - braku dostrzeżenia rażącego naruszenia prawa przez organy administracji podatkowej w wyniku czego WSA w Białymstoku nie dokonał wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej podatkowej;
II przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy:
1) art. 40 ust. 1 p.p.s.a. poprzez niewstrzymania podatkowej decyzji ostatecznej Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. z 18 listopada 2019 r. wykazać, mimo wskazania Sądowi, iż zachodzą okoliczności uzasadniające jego wydanie w postaci realnego zagrożenia jej wykonania w drodze egzekucji z nieruchomości objętych skargą paulińską przed Sądem Okręgowym w Białymstoku sygn. akt [...], co należy rozumieć, iż po wykonaniu decyzji ostatecznej niemożliwy jest powrót do stanu pierwotnego a nadto zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia Skarżącemu znacznej szkody;
2) art. 52 ust. 1 p.p.s.a. poprzez błędną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego w aktach postępowań podatkowych, w wyniku czego Sąd nie dostrzegł, że stan ten został ustalony niezgodnie z przepisami postępowania przez właściwe organy podatkowe, które w sposób rażący naruszyły przepisy Ordynacji podatkowej w postaci: art. 21 § 1 pkt 2; art. 133 §1 w zw. z art. 292; art. 123 § 1 w zw. z art. 292; art. 165 b § 1; art. 200 § 1 w zw. z art. 292; art. 211; art. 290 § 6; art. 291 § 1; art. 138a w zw. z art. 292 Ordynacji podatkowej i w zw. z art. 103 i 104 k.c.; art. 138a § 3 i § 4; art. 138a § 1 w zw. z art. 138c § 1 Ordynacji podatkowej; art. 103 § 1 k.c. w zw. z art. 138o; art. 144a § 1; art. 145 § 1; art. 188 w zw. z art. 180 § 1 i w zw. z art. 187 § 1; art. 200a § 1; art. 247 § 1 pkt. 7; art. 247 § 1 pkt. 3; art. 247 § 1 pkt. 5 Ordynacji podatkowej i mimo tego Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku nie dokonał subsumcji właściwego przepisu prawa a nadto uchylił się od zastosowania art. 252 § 1 Ordynacji podatkowej;
3) art. 328 § 2 k.p.c. w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a., polegające na braku wskazania podstawy prawnej orzeczenia z przytoczeniem przepisów prawa i ich relacji do stanu faktycznego sprawy, pominięcie i nie ustosunkowanie się do argumentacji podniesionej przez skarżącego, a tym samym brak wyjaśnienia zasadności przesłanek, które legły u podstaw wydanego rozstrzygnięcia, co utrudnia prawidłową kontrolę instancyjną takiego orzeczenia, a przez to może mieć istotny wpływ na wynik sprawy (pisownia wszystkich zarzutów oryginalna).
Wskazując na powyższe wniesiono o zmianę zaskarżonego wyroku, poprzez wydanie orzeczenia o wstrzymaniu wykonania decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. z 18 listopada 2019 r., do czasu prawomocnego orzeczenia w sprawie skargi na decyzję z 30 maja 2021 r.; lub ewentualnie uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia temu sądowi. Wniesiono także o zasądzenie zwrotu postępowania.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku wniósł o jej oddalenie i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie ma uzasadnionych podstaw, zatem podlega oddaleniu.
Przed przystąpieniem do rozpoznania sprawy wskazać należy, iż zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej (podstaw kasacyjnych), chyba że zachodzą przesłanki nieważności postępowania sądowego, wymienione w § 2 powołanego artykułu. Takiego rodzaju przesłanek w niniejszej sprawie z urzędu nie odnotowano. Podobnie w trybie tym nie ujawniono podstaw do odrzucenia skargi ani umorzenia postępowania przed sądem pierwszej instancji, które obligowałyby Naczelny Sąd Administracyjny do wydania postanowienia przewidzianego w art. 189 p.p.s.a.
Należy jednocześnie zaznaczyć, że skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem zaskarżenia wyroków Sądu pierwszej instancji, o czym świadczy właśnie wskazane wyżej związanie podstawami skargi kasacyjnej sprowadzające się do tego, że zakres kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego określa autor skargi kasacyjnej, podnosząc naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub przepisu postępowania. Sąd kasacyjny nie ma nie tylko obowiązku, ale przede wszystkim prawa domyślania się i uzupełniania zarzutów skargi kasacyjnej oraz argumentacji służącej ich uzasadnieniu. Określenie danej podstawy kasacyjnej musi zatem być precyzyjne, ponieważ Naczelny Sąd Administracyjny może uwzględnić naruszenie tylko tych przepisów, które zostały wyraźnie wskazane w skardze kasacyjnej. Nie jest natomiast władny badać, czy Sąd pierwszej instancji nie naruszył również innych przepisów, niedostrzeżonych lub pominiętych przy formułowaniu zarzutów skargi kasacyjnej. Wywołane skargą kasacyjną postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie polega bowiem na ponownym rozpoznaniu sprawy w jej całokształcie (tak wyrok NSA z 12 kwietnia 2017 r., sygn. akt I FSK 1342/15 - dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: "CBOSA").
Powyższe wyjaśnienie kwestii związania Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzutami skargi kasacyjnej w rozpoznanej sprawie było konieczne, albowiem skarga kasacyjna w niniejszej sprawie nie czyni w pełni zadość powyższym wymogom ustawowym.
W pierwszej kolejności na przypomnienie i podkreślenie zasługuje okoliczność, że przedmiotem sprawy jest postanowienie z 17 sierpnia 2022 r., którym Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku odmówił wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. z 18 listopada 2019 r. dotyczącej podatku od towarów i usług.
Postanowienie to zostało wydane na podstawie art. 252 § 1 Ordynacji podatkowej. Zgodnie z tym przepisem organ podatkowy, właściwy w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, wstrzymuje z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli zachodzi prawdopodobieństwo, że jest ona dotknięta jedną z wad wymienionych w art. 247 § 1. Zatem przesłanką do zastosowania instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ustalenie, że zachodzi prawdopodobieństwo, że decyzja ta jest dotknięta jedna z wad wymienionych w art. 247 § 1 tej ustawy. Z tego powodu organ podatkowy ma za zadanie odnieść się do treści sprawy merytorycznej (dokonać jej wstępnej oceny) - w kwestii stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej.
Z treści skarżonego postanowienia oraz postanowienia z 30 maja 2022 r. wydanego w pierwszej instancji wynika, że organ podatkowy w sposób wnikliwy dokonał wstępnego badania pod kątem stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. oraz istnienia wady powodującej ewentualną jej nieważność. Organ podatkowy zajął stanowisko odnośnie podnoszonych przez stronę wad decyzji tj. prawidłowości umocowania pełnomocnika w sprawie oraz doręczeń dokonywanych na adres pełnomocnika. Organ podatkowy doszedł do przekonania, że doradca podatkowy był prawidłowo umocowany do reprezentowania skarżącego w przedmiotowym postępowaniu podatkowym. Pełnomocnik 16 października 2017 r. złożył do akt sprawy pismo wysłane w formie elektronicznej. Zatytułował je – PODANIE Doręczenie pełnomocnictwa PPS-1. W treści pisma wskazał odpowiednią sygnaturę akt postępowania podatkowego. Dokument ten został podpisany podpisem elektronicznym przez Włodzimierza Adamskiego. W załączniku do tej wiadomości znajdował się zeskanowany druk pełnomocnictwa szczególnego PPS-1, zgodnie z którym skarżący upoważnił doradcę podatkowego do reprezentowania go w zakresie "do postępowania podatkowego i postępowania odwoławczego przed organami podatkowymi obu instancji oraz do postępowania egzekucyjnego.". Drugim załącznikiem było potwierdzenie opłaty skarbowej. Doradca podatkowy podpisując pismo podpisem elektronicznym uwierzytelnił dołączoną kopię pełnomocnictwa. Ponadto ustalono, że pełnomocnik strony brał czynny udział w całym postępowaniu podatkowym. Organ podatkowy doszedł zatem do przekonania, że nie zachodzi prawdopodobieństwo, aby wydano decyzję z rażącym naruszeniem prawa, tym samym nie wystąpiła przesłanka do wstrzymania wykonania decyzji.
Przechodząc do analizy treści podniesionych zarzutów w skardze kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że nie mogą one skutecznie podważyć rozstrzygnięć organu podatkowego oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Po pierwsze w sprawie nie znalazł zastosowania przywołany art. 61 § 3 p.p.s.a., ponieważ kwestia wstrzymania wykonania decyzji była rozpatrywana przez organy podatkowe (a nie sąd administracyjny) w odrębnym postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów ustawy Ordynacja podatkowa, a nie na podstawie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd dokonał zatem oceny prawidłowego stosowania przez organy art. 252 § 1 Ordynacji podatkowej.
Ponadto, w zarzutach skargi kasacyjnej nie wykazano, aby doszło do naruszenia art. 252 § 1 Ordynacji podatkowej ani poprzez błędną wykładnię ani niewłaściwe zastosowanie – a przepis ten stanowił podstawę wydanego przez organ podatkowy rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej w ogóle nie odniesiono się do treści skarżonego postanowienia organu podatkowego, ani słuszności zaprezentowanej w nim argumentacji. W skardze kasacyjnej przytoczone zostało – w oderwaniu od przedmiotu niniejszej sprawy - orzecznictwo sądowe oraz cytaty z komentarzy dotyczące art. 61 § 3 p.p.s.a., art. 1 § 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz art. 45 Konstytucji RP. W podsumowaniu autor skargi kasacyjnej zawarł także konkluzję, że brak wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. z 18 listopada 2019 r. powoduje naruszenie przepisów prawa międzynarodowego, nie zawarł jednak uzasadnienia do tych twierdzeń.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w taki sposób sformułowana skarga kasacyjna oraz sposób uzasadnienia jej zarzutów nie może spowodować podważenia prawidłowości wydanego przez WSA w Białymstoku wyroku, który Sąd kasacyjny uznaje za prawidłowy, jednocześnie za bezzasadne uznając zarzuty skargi kasacyjnej.
Końcowo odnotować należy, iż powyższe rozstrzygnięcie jest zgodne z wyrokiem NSA z 28 marca 2025 r., sygn. akt I FSK 924/22, w którym oddalona została skarga kasacyjna M.C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 18 lutego 2022 r., sygn. akt I SA/Bk 595/21 (oba wyroki publ. CBOSA). Sprawa ta dotyczyła odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. z 18 listopada 2019 r. wydanej w przedmiocie podatku od towarów i usług od kwietnia 2014 r. do czerwca 2015 r. (objętej wnioskiem o wstrzymanie wykonania w niniejszej sprawie). W powołanej sprawie formułowane były tożsame zarzuty związane z przedłożonymi organowi podatkowemu pełnomocnictwami i w tym zakresie NSA stwierdził kategorycznie, że "nie ma podstaw do uznania, że w postępowaniu podatkowym skarżący nie był reprezentowany przez należycie umocowanego pełnomocnika". Ocenę tę w pełni podziela Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę.
Mając na uwadze powyższe rozważania, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 p.p.s.a., a w zakresie zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego na podstawie art. 204 pkt 1, art. 205 § 2 i art. 209 p.p.s.a.
|Sędzia NSA |Sędzia NSA | Sędzia NSA |
|Danuta Oleś (spr.) |Jan Rudowski | Izabela Najda-Ossowska |