Pełny tekst orzeczenia

I FSK 503/23

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

I FSK 503/23 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2026-01-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-03-15
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Danuta Oleś /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
I SA/Łd 144/22 - Wyrok WSA w Łodzi z 2022-11-29
I FZ 125/22 - Postanowienie NSA z 2022-07-20
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono wniosek o uzupełnienie wyroku Sądu
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 157 par. 1 i 3, art. 258 par. 2 pkt 8
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Danuta Oleś, , , po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku S. s.c. [...] z siedzibą w R. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 grudnia 2025 r., sygn. akt I FSK 503/23 w sprawie ze skargi kasacyjnej S. s.c. [...] z siedzibą w R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 29 listopada 2022 r., sygn. akt I SA/Łd 144/22 w sprawie ze skargi S. s.c. [...] z siedzibą w R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 15 grudnia 2021 r. [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego oraz orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej wspólników jako osób trzecich za zaległości podatkowe spółki cywilnej w podatku od towarów i usług za niektóre miesiące 2016 r. wraz z odsetkami za zwłokę. postanawia odmówić uzupełnienia wyroku.
Uzasadnienie
Wyrokiem z 10 grudnia 2025 r., sygn. akt I FSK 503/23, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm., dalej: "p.p.s.a.", oddalił skargę kasacyjną S. s.c. [...] z siedzibą w R. (dalej: "spółka") od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 29 listopada 2022 r., sygn. akt I SA/Łd 144/22.
Pismem z 29 grudnia 2025 r. pełnomocnik spółki – adw. [...] złożył wniosek o uzupełnienie wyroku przez orzeczenie co do zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W uzasadnieniu wniosku podniesiono że wyraźne żądanie skarżącego w tym zakresie zawarte zostało w skardze kasacyjnej, po rozpoznaniu której wydany został przedmiotowy wyrok.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Na podstawie § 2 tego przepisu wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym. W myśl zaś art. 193 p.p.s.a. powyższe regulacje znajdują odpowiednie zastosowanie również w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że skarżący zachował termin do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 grudnia 2025 r., sygn. akt I FSK 503/23. Wniosek ten jednakże nie zasługuje na uwzględnienie.
Zasady przyznawania wynagrodzenia wyznaczonemu profesjonalnemu pełnomocnikowi zostały uregulowane w art. 250 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Istotne jest przy tym, że wniosek o przyznanie prawa pomocy oraz wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej składa się do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego, co wprost wynika z art. 254 § 1 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny w ww. wyroku nie orzekł o zwrocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej pełnomocnikowi z urzędu, ponieważ wynagrodzenie należne pełnomocnikowi od Skarbu Państwa z tego tytułu przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258-261 p.p.s.a. Zgodnie z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., wniosek taki podlega rozpoznaniu przez referendarza sądowego.
Tym samym nie zaistniała żadna z przesłanek uzupełnienia omawianego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, określonych w art. 157 § 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a., tj. brak orzeczenia o całości skargi kasacyjnej albo brak zamieszczenia w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy sąd powinien był zamieścić z urzędu.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 157 § 1 i 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.