I FSK 2212/18

Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) rozpoznał skargę kasacyjną Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) w Warszawie, który uchylił decyzję organu podatkowego dotyczącą podatku od towarów i usług za okres od października do grudnia 2011 r. W trakcie postępowania przed NSA ustalono, że w spółce D. Sp. z o.o. z siedzibą w W., będącej stroną w sprawie, występują braki w składzie organu uprawnionego do jej reprezentowania. Z aktualnego odpisu KRS wynikało, że w spółce nie został ustanowiony zarząd, a działa jedynie prokurent samoistny. Zgodnie z art. 31 § 1 P.p.s.a., jeżeli braki w zakresie zdolności sądowej lub procesowej albo w składzie właściwych organów dają się uzupełnić, sąd wyznaczy odpowiedni termin, a w przypadkach, gdy ustanowienie przedstawiciela ustawowego powinno nastąpić z urzędu, sąd zwraca się do właściwego sądu opiekuńczego. Ponieważ w tej sytuacji sąd nie mógł wezwać spółki do uzupełnienia braku zarządu, zobligowany był do zwrócenia się do sądu o ustanowienie kuratora. NSA powołał się na art. 42 § 1 K.c., który stanowi, że jeżeli osoba prawna nie może prowadzić swoich spraw ze względu na brak organu lub brak w jego składzie, sąd ustanawia dla niej kuratora. Podkreślono, że choć art. 603 § 1 K.p.c. stanowi, iż kuratora dla osoby prawnej ustanawia sąd rejestrowy, to zgodnie z przyjętą wykładnią (m.in. postanowienie SN III CSK 15/15), dla celów art. 70 § 1 K.p.c. sąd rejestrowy jest traktowany jako sąd opiekuńczy. W związku z tym NSA, na podstawie wskazanych przepisów, postanowił zwrócić się do Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy o ustanowienie kuratora dla spółki.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający