Pełny tekst orzeczenia I FSK 2017/21

I FSK 2017/21 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2025-11-07
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-10-06
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Adam Nita
Ryszard Pęk /przewodniczący/
Sylwester Golec /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne
Interpretacje podatkowe
Sygn. powiązane
I SA/Łd 309/21 - Wyrok WSA w Łodzi z 2021-07-07
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Zasądzono zwrot kosztów postępowania
Powołane przepisy
Dz.U. 2011 nr 177 poz 1054
art. 6 pkt 1
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity
Dz.U. 2019 poz 900
art. 121 § 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Ryszard Pęk, Sędzia NSA Sylwester Golec (sprawozdawca), Sędzia del. WSA Adam Nita, Protokolant Natalia Grzelak, po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2025 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 7 lipca 2021 r., sygn. akt I SA/Łd 309/21 w sprawie ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w L. (obecnie G. S.A. z siedzibą w K.) na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 10 lutego 2021 r., nr 0113-KDIPT1-3.4012.881.2020.2.MK w przedmiocie podatku od towarów i usług. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz G. S.A. z siedzibą w K. kwotę 360 (słownie: trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Wyrok sądu pierwszej instancji
1.1. Wyrokiem z 7 lipca 2021 r., sygn. akt I SA/Łd 309/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi (sąd pierwszej instancji) uchylił zaskarżoną przez P. sp. z o.o. z siedzibą w L. (obecnie G. S.A. z siedzibą w K.) (dalej: skarżąca spółka, wnioskodawca, Spółka Dzielona) interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 10 lutego 2021 r., w przedmiocie podatku od towarów i usług (wyrok dostępny jest w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych CBOSA na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl).
1.2. Sąd pierwszej instancji wskazał, iż wnioskiem z 27 listopada 2020 r., uzupełnionym pismem z 26 stycznia 2021 r. skarżąca spółka zwróciła się do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług. Skarżąca spółka we wniosku o wydanie interpretacji wskazała, że prowadzi działalność gospodarczą w ramach dwóch zakładów produkcyjnych określonych jako Stary Zakład i Nowy Zakład. We wniosku opisano sposób wykorzystania obydwu zakładów w bieżącej działalności spółki polegający na produkcji dwóch różnych grup nawozów rolniczych. Skarżąca spółka wskazała, że planowane jest rozdzielenie obu rodzajów działalności, poprzez przeprowadzenie podziału Spółki Dzielonej poprzez przeniesienie części majątku Spółki Dzielonej na spółkę nowo zawiązaną (Spółkę Przejmującą), tj. podział przez wydzielenie w trybie art. 529 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeksu spółek handlowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 1525 ze zm.; dalej: KSH). Po dniu podziału przez wydzielenie Spółka Dzielona będzie kontynuowała działalność w zakresie wynikającym z zadań realizowanych przez Nowy Zakład przy pomocy majątku tworzącego ten zakład. Spółka Przejmująca będzie kontynuowała działalność aktualnie prowadzoną przez Spółkę Dzieloną w zakresie wynikającym z zadań realizowanych przez Stary Zakład i będzie wykorzystywać do tego składniki majątku wchodzące w skład Starego Zakładu. We wniosku opisano w jaki sposób pod względem organizacyjnym te dwa rodzaje dotychczasowej działalności zostaną podzielone pomiędzy obydwie spółki. Wskazano, że docelowo, po transakcji podziału przez wydzielenie, opisane zakłady będą stanowić dwa odrębne przedsiębiorstwa funkcjonujące w dwóch odrębnych podmiotach prawa handlowego. Po dokonaniu podziału przez wydzielenie, planowana jest sprzedaż udziałów Spółki Przejmującej na rzecz inwestora zewnętrznego w ciągu kilku miesięcy od daty rejestracji podziału w KRS. Po złożeniu przez spółkę wniosku o interpretację, w grudniu 2020 r. zawarta została przedwstępna umowa sprzedaży pomiędzy wspólnikami spółki a podmiotem trzecim/inwestorem, który jest zainteresowany nabyciem Starego Zakładu w formie nabycia udziałów Spółki Przejmującej, która ma otrzymać w wyniku podziału Spółki Stary Zakład. Transakcja może zostać opóźniona lub może nie zostać zrealizowana, zgodnie z warunkami wskazanymi w umowie przedwstępnej.
Skarżąca spółka zadała następujące pytania:
1. Czy czynność polegająca na przeniesieniu Starego Zakładu w ramach podziału Spółki Dzielonej do Spółki Przejmującej pozostanie poza zakresem VAT?
2. Czy Spółka Dzielona, jako zbywca wydzielanego Starego Zakładu, w związku z wykonaniem transakcji niepodlegającej VAT, nie będzie zobligowana do dokonania korekty odliczonego podatku naliczonego VAT w odniesieniu do towarów i usług nabytych przez Spółkę Dzieloną do dnia podziału przez wydzielenie i przeniesionych w ramach wydzielanego Starego Zakładu?
3. Czy w sytuacji gdy przedmiot transakcji (Stary Zakład) stanowiłby zorganizowaną część przedsiębiorstwa, Spółka Przejmująca zobowiązana byłaby do dokonania korekty podatku naliczonego, o której mowa w art. 91 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054 ze zm.; dalej: ustawa o VAT), w sytuacji gdy przedmiot transakcji nie byłby wykorzystywany wyłącznie dla celów działalności opodatkowanej Spółki Przejmującej.
W ocenie skarżącej spółki opisana transakcja nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT. Spółka Dzielona, jako zbywca wydzielanego Starego Zakładu, pomimo zbycia Starego Zakładu w ramach transakcji niepodlegającej VAT, nie będzie zobligowana do dokonania korekty podatku naliczonego VAT w odniesieniu do towarów i usług nabytych przez Spółkę Dzieloną do dnia podziału przez wydzielenie i przeniesionych w ramach wydzielanego Starego Zakładu. W sytuacji, w której przedmiot transakcji (Stary Zakład) stanowiłby zorganizowaną część przedsiębiorstwa, na mocy art. 91 ust 9 ustawy o VAT, Spółka Przejmująca będzie zobowiązana do dokonania korekty podatku naliczonego w sytuacji gdyby przedmiot transakcji nie był wykorzystywany wyłącznie do celów prowadzonej przez nią działalności opodatkowanej VAT.
1.3. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej Interpretacją indywidualną z 10 lutego 2021 r. uznał stanowisko skarżącej spółki za nieprawidłowe. Organ uznał, że w sytuacji, gdy po podziale skarżącej spółki dojdzie do zbycia inwestorowi udziałów Spółki Przejmującej, nie będzie miała miejsca kontynuacja dotychczasowej działalności dotychczasowego właściciela Starego Zakładu. Przywołując art. 6 pkt 1 ustawy o VAT organ interpretacyjny stwierdził, iż wniesienie Starego Zakładu do Spółki Przejmującej, która nie zamierza kontynuować działalności gospodarczej w takim zakresie, w jakim prowadził ją wnioskodawca skutkuje tym, że czynność ta nie może być dla celów podatku od towarów i usług traktowana jako przeniesienie zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Zatem nie dojdzie do zastosowania wyłączenia spod zakresu opodatkowania VAT przewidzianego w art. 6 pkt 1. Wobec udzielenia odpowiedzi negatywnej na pierwsze z postawionych pytań, organ nie udzielił odpowiedzi na dalsze dwa pytania.
1.4. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie sąd pierwszej instancji wskazał, iż skarżąca spółka wyartykułowała zamiar prowadzenia działalności gospodarczej po podziale przez wydzielenie i nigdzie nie wskazywała na zamiar natychmiastowej likwidacji tej działalności oraz sprzedaży nabytego majątku. Sąd zaznaczył, że skarżąca spółka wskazała, iż po dniu podziału przez wydzielenie Spółka Dzielona będzie kontynuowała działalność w zakresie wynikającym z zadań realizowanych przez Nowy Zakład, natomiast Spółka Przejmująca będzie kontynuowała aktualnie prowadzoną przez Spółkę Dzieloną działalność gospodarczą w zakresie wynikającym z zadań realizowanych przez Stary Zakład i będzie wykorzystywać ww. składniki majątku wchodzące w skład Starego Zakładu, co do zasady, do działalności opodatkowanej VAT, uprawniającej do odliczenia VAT. Sąd zauważył, iż skarżąca spółka w skardze wskazała, że transakcja podziału przez wydzielenie była przedmiotem wniosków o wydanie interpretacji złożonych przez spółkę do organu interpretacyjnego na gruncie obowiązujących regulacji ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (CIT) oraz ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT). We wnioskach tych spółka przedstawiła tożsamy do złożonego na gruncie VAT wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej stan faktyczny, a Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał interpretacje indywidualne w ramach których: w zakresie CIT- organ potwierdził neutralność podziału przez wydzielenie dla celów CIT tj. brak przychodu dla skarżącej oraz fakt, iż Stary Zakład oraz Nowy Zakład stanowić będą zorganizowane części przedsiębiorstwa. W zakresie PIT - organ potwierdził neutralność podziału przez wydzielenie dla celów PIT tj. brak przychodu dla wspólników skarżącej oraz fakt, iż Stary Zakład oraz Nowy Zakład stanowić będą zorganizowane części przedsiębiorstwa.
Skoro więc w interpretacjach wydanych na gruncie CIT oraz PIT organ potwierdził kwalifikację przedmiotu transakcji jako zorganizowanej części przedsiębiorstwa, to nie mógł skutecznie (bez naruszenia art. 121 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - Dz.U. z 2019 r. poz. 900 ze zm., dalej: O.p.) zakwestionować takiej kwalifikacji transakcji na gruncie VAT.
Zdaniem sądu, skarżąca spółka ma rację, że zbycie przedsiębiorstwa (jego zorganizowanej części) spółki z o.o. oraz sprzedaż udziałów w tej spółce stanowią dwa odrębne rodzaje transakcji, powiązane z odmiennymi skutkami prawnymi (i podatkowymi), których stroną są różne podmioty (w przypadku zbycia przedsiębiorstwa - zbywcą jest spółka, w przypadku zbycia udziałów - zbywcą są udziałowcy). Wskutek sprzedaży udziałów w spółce z o.o. nie następuje "modyfikacja" przedsiębiorstwa jako takiego (lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa), którego ta spółka jest właścicielem - nie zmienia się bowiem jej majątek, nie następuje modyfikacja kontraktów których stroną jest spółka z o.o., podmiot ten cały czas prowadzi działalność. Przy sprzedaży udziałów zmianie ulega jedynie właściciel udziałów (właścicielem przedsiębiorstwa pozostaje spółka), a tym samym stanowiska organu o braku kontynuowania działalności gospodarczej nie sposób zaaprobować. Sąd podkreślił, że w opisanych przez skarżącą warunkach cały czas aktualny jest zamiar kontynuowania działalności przeniesionego przedsiębiorstwa lub jego części i brak tu widocznego zamiaru jedynie natychmiastowej likwidacji tej działalności oraz sprzedaży nabytego majątku. A to jest warunkiem koniecznym i wystarczającym dla zastosowania w okolicznościach opisanych we wniosku przepisu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.
Sąd uznał, że zaskarżona interpretacja narusza przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy - art. 6 pkt 1 w zw. z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT oraz prawa procesowego – art. 121 § 1 w zw. z art. 14c § 1 O.p. przez wykroczenie przez organ poza zakres wniosku o wydanie interpretacji.
2. Skarga kasacyjna
2.1. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wniósł skargę kasacyjna od wyroku sądu pierwszej instancji.
1. Na podstawie art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej P.p.s.a.) organ zarzucił sądowi pierwszej instancji naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez błędną ich wykładnię oraz niewłaściwe zastosowanie, tj.: art. 6 pkt 1 oraz art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, polegające na bezpodstawnym przyjęciu, iż w okolicznościach sprawy przedstawionych we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wniesienie Starego Zakładu do Spółki Przejmującej może być dla celów podatku od towarów i usług traktowana jako przeniesienie zorganizowanej części przedsiębiorstwa i czynność ta powinna być wyłączona spod zakresu opodatkowania VAT przewidzianego w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT;
2. Na podstawie art. 174 pkt 2 P.p.s.a. organ zarzucił sądowi pierwszej instancji naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik postępowania, tj.:
– art. 146 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 121 § 1 O.p. w zw. z art. 14h O.p. oraz art. 14c § 1 i 2 O.p. poprzez niezasadne uznanie, iż organ - w treści wydanej interpretacji indywidualnej - miałby nie zawrzeć prawidłowego stanowiska oraz odpowiednio wyczerpującego uzasadnienia, a nadto, iż organ miałby naruszyć zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, co skutkowało uwzględnieniem skargi na w oparciu o przepis art. 146 § 1 P.p.s.a.;
– art. 146 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 14b § 1, 2 i 3 O.p. oraz w zw. z art. 14c § 1 i 2 O.p. poprzez niezasadne uznanie, iż organ winien był je zastosować i udzielić odpowiedzi na pytania nr 2 i 3 wniosku, a nadto poprzez przyjęcie, iż organ miałby wykroczyć poza zakres wniosku o wydanie interpretacji wyznaczony opisem zdarzenia przyszłego.
Mając powyższe na uwadze organ interpretacyjny wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i rozpoznanie skargi poprzez jej oddalenie, lub uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji, oraz o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego wedle norm przepisanych.
2.2. Spółka nie skorzystała z możliwości wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną.
3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
3.1. Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy na rozprawie, w granicach wyznaczonych jej zarzutami i wnioskami (art. 183 § 1 w zw. z art. 174 pkt 1 i 2 oraz art. 176 P.p.s.a.) biorąc pod uwagę z urzędu przesłanki nieważności postępowania (art. 183 § 2 pkt 1-6 P.p.s.a.) stwierdził, że skarga kasacyjna jest niezasadna.
Nie stwierdzono też podstaw do odrzucenia skargi ani umorzenia postępowania przed sądem pierwszej instancji, które obligowałyby Naczelny Sąd Administracyjny do wydania postanowienia przewidzianego w art. 189 P.p.s.a. (zob. uchwała NSA z 8 grudnia 2009 r., sygn. akt II GPS 5/09; publ. CBOSA).
3.2. W rozpoznanej sprawie organ interpretacyjny błędnie uznał, że zamierzone zbycie, po podziale skarżącej spółki, udziałów Spółki Przejmującej spowoduje brak kontynuacji dotychczasowej działalności gospodarczej (sprzed podziału) przejętego przez tę spółkę Starego Zakładu. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego sąd pierwszej instancji w pełni zasadnie wskazał w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, że sama transakcja zbycia udziałów w spółce z o.o. będącej Spółką Przejmującą nie może być uznana za czynność powodującą zmiany w działalności gospodarczej wykonywanej przez tę spółkę przy pomocy składników majątku składających się na Stary Zakład. W zaskarżonym wyroku zasadnie wskazano, że zbycie udziałów w spółce z o.o. powoduje zmianę podmiotu, któremu te udziały przysługują. Zbycie to nie ma wpływu na majątek spółki, której udziały są zbywane, gdyż podmiotem któremu przysługują prawa składające się na ten majątek jest spółka. Spółka z o.o. jest odrębnym od udziałowców podmiotem prawa mającym osobowość prawną. Dlatego zmiany w strukturze udziałowców tej spółki nie mają bezpośredniego przełożenia na stosunki prawne majątkowe, których stroną jest sama spółka i nie mają też bezpośredniego wpływu na sposób wykorzystywania majątku przez spółkę. W tym stanie rzeczy, w sytuacji gdy we wniosku o wydanie interpretacji skarżąca spółka nie wskazała żadnych dodatkowych okoliczności, które świadczyłyby o tym, że po zbyciu udziałów w Spółce Przejmującej dojdzie do zmiany sposobu dotychczasowego wykorzystywania Starego Zakładu do działalności gospodarczej, która miała być taka sama jak przed podziałem, to z samego faktu zbycia udziałów Spółki Przejmującej nie można było wywodzić skutku braku kontynuacji wykorzystywania składników majątkowych Starego Zakładu do dotychczasowej działalności gospodarczej.
3.3. Wobec powyższego należało stwierdzić, że sąd pierwszej instancji zasadnie ocenił zaskarżoną interpretację, jako wydaną z naruszeniem art. 6 pkt 1 w zw. z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT. Skoro w rozpoznanej sprawie brak było uzasadnionych podstaw do twierdzenia, że bezpośrednio po przekształceniu skarżącej spółki i następującym po nim zbyciu udziałów Spółki Przejmującej dojdzie do odpadnięcia przesłanki zastosowania do przejęcia Startego Zakładu przepisu art. 6 pkt 1 o VAT w postaci kontynuacji dotychczasowej działalności tego zakładu prowadzonej przed przekształceniem, to twierdzenie organu, według którego przepis ten nie ma zastosowania w niniejszej sprawie należało uznać za nieprawidłowe.
3.4. Nieprawidłowe też było niezawarcie w zaskarżonej interpretacji oceny stanowiska skarżącej spółki odnoszącego się do pytań oznaczonych we wniosku o wydanie interpretacji jako pytania nr 2 i 3. Skoro w rozpoznanej sprawie nie wystąpiła wskazana w zaskarżonej interpretacji przesłanka uznania, że w stosunku do zdarzenia przyszłego opisanego przez skarżącą spółkę we wniosku o wydanie interpretacji, nie będzie miał zastosowania przepis art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, to brakiem wystąpienia w niniejszej sprawie podstaw do zastosowania tego przepisu nie można było uzasadniać odstąpienia w zaskarżonej interpretacji od dokonania oceny prawnej odnoszącej się do pytań 2 i 3. W tej sytuacji należało stwierdzić, że zasadnie sąd pierwszej instancji uznał, że zaskarżona interpretacja w zakresie, w jakim nie zawierała oceny prawnej stanowiska skarżącej spółki odnoszącego się do pytań nr 2 i 3, została wydana z naruszeniem obowiązku wynikającego z art. 14c § 1 O.p.
3.5. Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku stwierdził, że organ interpretacyjny naruszył art. 121 § 1 O.p. przez to, że uznał za nieprawidłowe stanowisko skarżącej spółki odnośnie do zastosowania art. 6 pkt 1 ustawy o VAT do nabycia Starego Zakładu przez Spółkę Przejmującą, w sytuacji gdy na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych i od osób fizycznych zostały wydane interpretacje indywidualne stwierdzające, że przedmiotem tego nabycia będzie zorganizowana cześć przedsiębiorstwa. Sąd zaznaczył przy tym, że w sprawie tych interpretacji zostały złożone wnioski o interpretację, w których zwarto taki sam opis zdarzenia przyszłego jak opis zawarty we wniosku o wydanie interpelacji, który został złożony w niniejszej sprawie. Oceniając to stanowisko sądu pierwszej instancji należało mieć na względzie, że w rozpoznanej sprawie o tym, że zdaniem organu interpretacyjnego do omawianego nabycia Starego Zakładu nie będzie mieć zastosowania art. 6 pkt 1 ustawy o VAT przesądziło nie to, że zakład ten nie będzie stanowić zorganizowanej części przedsiębiorstwa, lecz to, że zdaniem organu, zakład ten po przeniesieniu jego własności na Spółkę Przejmującą nie będzie w dalszym ciągu wykorzystywany do dotychczasowej działalności gospodarczej. W tej sytuacji aby twierdzić, że w rozpoznanej sprawie doszło do naruszenia art. 121 § 1 O.p. na skutek wydania interpretacji w zakresie podatku VAT, która zawiera ocenę stanowiska skarżącej spółki odmienną od oceny tego stanowiska zawartej w interpretacjach dotyczących podatku dochodowego od osób prawnych i podatku dochodowego od osób fizycznych, konieczne było wykazanie, że także przy wydawaniu interpretacji dotyczących podatków dochodowych organ dokonał oceny, czy po przeniesieniu własności Starego Zakładu spełniony zostanie wymóg kontynuacji dotychczasowej działalności prowadzonej w tym zakładzie. Dopiero, gdyby się okazało, że taka ocena była dokonana i w powołanych interpretacjach dotyczących podatku dochodowego, przy tych samych okolicznościach co występujące w niniejszej sprawie, organ uznał, że kontynuacja tej działalności wystąpi, można byłoby twierdzić, że organ interpretacyjny na gruncie tych samych okoliczności faktycznych w sposób odmienny ocenił kwestię kontynuacji działalności prowadzonej w oparciu o składniki majątkowe tworzące Stary Zakład. Skoro jednak sąd pierwszej instancji nie wykazał, że ocena przedmiotowej kontynuacji dotychczasowej działalności Starego Zakładu była przedmiotem oceny zawartej w interpretacjach dotyczących podatków dochodowych, to brak było uzasadnionych podstaw do twierdzenia, że zaskarżoną w niniejszej sprawie interpretacją indywidualną organ dokonał oceny tej kwestii w sposób odmienny od oceny zawartej w interpretacjach wydanych na podstawie tych samych okoliczności faktycznych na gruncie ustaw o podatkach dochodowych. W tym stanie rzeczy brak było podstaw do stwierdzenia, że organ interpretacyjny naruszył art. 121 § 1 O.p. na skutek wskazanych powyżej okoliczności.
3.6. Poprzez wskazane powyżej uchybienie sąd pierwszej instancji dopuścił się częściowo błędnego uzasadnienia zaskarżonego wyroku, które niezasadnie stwierdzało, że w rozpoznanej sprawie organ interpretacyjny naruszył art. 121 § 1 O.p. Uchybienie to nie mogło mieć wpływu na wynik sprawy, gdyż występujące w niniejszej sprawie naruszenie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT i art. 14c § 1 O.p. stanowiło wystarczającą przesłankę do uchylenia zaskarżonej interpretacji na podstawie art. 146 § 1 P.p.s.a. Zatem stwierdzić należało, że pomimo tego uchybienia zaskarżony wyrok odpowiadał prawu.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną za niezasługującą na uwzględnienie i na podstawie art. 184 P.p.s.a. ją oddalił. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 204 pkt 2, art. 205 § 2 i art. 209 P.p.s.a.
|Sędzia WSA (del.) |Sędzia NSA |Sędzia NSA |
|Adam Nita |Ryszard Pęk |Sylwester Golec |