I FSK 1904/21

I FSK 1904/21 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2025-01-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-09-21
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Adam Nita /sprawozdawca/
Małgorzata Niezgódka - Medek /przewodniczący/
Roman Wiatrowski
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Podatek od towarów i usług
Sygn. powiązane
I SA/Op 111/21 - Wyrok WSA w Opolu z 2021-05-20
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżony wyrok i decyzję II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2020 poz 1325
art. 120, art. 121 par. 1, art. 122, art. 207, art. 210 par. 1 pkt 4 i 5
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.
Dz.U. 2011 nr 177 poz 1054
art. 86 ust. 1, art. 99 ust. 12
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Małgorzata Niezgódka - Medek, Sędzia NSA Roman Wiatrowski, Sędzia WSA del. Adam Nita (sprawozdawca), Protokolant Nikola Szymonik, po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2025 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej R.R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 20 maja 2021 r. sygn. akt I SA/Op 111/21 w sprawie ze skargi R.R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 22 grudnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług za grudzień 2015 r. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia 1) uchyla zaskarżony wyrok w całości, 2) uchyla zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 22 grudnia 2020 r. nr [...], 3) zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu na rzecz R.R. kwotę 2159 (dwa tysiące sto pięćdziesiąt dziewięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania za obie instancje.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z 20 maja 2021 r., sygn. akt I SA/Op 111/21 Wojewódzki Sad Administracyjny w Opolu (zwany dalej Sądem I instancji) oddalił skargę R.R. (w dalszej części uzasadnienia określanego mianem Podatnika, Strony lub Skarżącego) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu (zwanego dalej Organem odwoławczym lub Organem II instancji) z 22 grudnia 2020 r. w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług za grudzień 2015 r. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia.
Deklaratoryjna decyzja podatkowa Naczelnika Urzędu Skarbowego w Krapkowicach (określanego dalej jako Organ I instancji lub NUS) była spowodowana dwojakiego rodzaju okolicznościami:
1) błędami w deklaracji podatkowej Podatnika, związanymi z nieprawidłowym przenoszeniem danych z rejestrów podatku od towarów i usług (zarówno w zakresie podatku należnego, jak i naliczonego);
2) zmianą rozliczenia za listopad 2015 r., dokonaną w decyzji wymiarowej, która ze względu na charakter podatku od towarów i usług wpłynęła na rozliczenie podatkowe za grudzień 2015 r. (w decyzji za listopad 2015 r. określono nadwyżką podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy).
3) wskazane rozstrzygnięcia Organu podatkowego były konsekwencją określającej decyzji podatkowej skierowanej do Podatnika, a obejmującej jego podatek od towarów i usług za kwiecień 2015 r. W tym akcie administracyjnym zanegowano odliczenie podatku od towarów i usług, dokonane w oparciu o jedną fakturą wystawioną przez krajowego kontrahenta Strony. Obejmowała ona dostawę towaru (kawy), które następnie była przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy do odbiorcy w Republice Czeskiej. To zaś wpłynęło na rozliczenia podatkowe Strony z tytułu podatku od towarów i usług w kolejnych miesiącach.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy, natomiast Wojewódzki Sąd Administracyjny podzielił to zapatrywanie i oddalił skargę.
W skardze kasacyjnej na ten judykat wniesiono o:
1) uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji;
2) zasądzenie od Organu odwoławczego na rzecz Skarżącego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych;
3) rozpoznanie skargi na rozprawie.
Jednocześnie Strona zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego:
1) naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 - zwanej dalej P.p.s.a.) w zw. z art. 210 § 1 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 1325 – dalej określanej jako O.p.) w zw. z art. 207 O.p. w zw. z art 120 O.p., art. 121 § 1 O.p., art 122 O.p. W ocenie Skarżącego doszło do tego poprzez oddalenie skargi na decyzję Organu odwoławczego. Nastąpiło to w sytuacji gdy w orzeczeniu tym utrzymano w mocy decyzję NUS, którą z kolei wydano bez wskazania pełnej podstawy prawnej w zakresie przepisów prawa materialnego, z błędnym rozstrzygnięciem oraz bez właściwego uzasadnienia faktycznego i prawnego;
2) naruszenie przepisów prawa materialnego, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 151 P.p.s.a. w zw. z art. 99 ust. 12 w zw. z art. 86 ust 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r., nr 177, poz. 1054 - zwanej dalej u.p.t.u.). Zdaniem Strony doszło do tego poprzez oddalenie skargi na decyzję Organu II instancji w sytuacji, gdy w orzeczeniu tym utrzymano w mocy decyzję NUS. Ta zaś w swojej treści przyjęła ustalenia podatkowe z nieprawidłowych rozstrzygnięć wydanych dla Podatnika za kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik i listopad 2015 roku, w części dotyczącej przeniesienia do przedmiotowej decyzji ustaleń podatkowych w zakresie określenia wysokości nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy. Tym samym, bezzasadnie odmówiono Podatnikowi prawa do odliczenia podatku naliczonego.
W reakcji na przedstawione zarzuty i argumentację Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o:
1) oddalenie skargi kasacyjnej,
2) zasądzenie od Strony na rzecz Organu odwoławczego zwrotu kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga kasacyjna ma usprawiedliwione podstawy i dlatego zaskarżony wyrok został uchylony. Ponieważ zaś istota sprawy została dostatecznie wyjaśniona, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę i w konsekwencji tego uchylił także decyzję Organu odwoławczego. Przyczyną tego rozstrzygnięcia są uchybienia popełnione podczas postępowania podatkowego, prowadzonego w sprawie wymiaru podatku za kwiecień 2015 r. W przedmiocie legalności deklaratoryjnej decyzji podatkowej za ten okres Naczelny Sąd Administracyjny orzekł w wyroku o sygn. I FSK 2040/21. Skutkowało to uchyleniem w całości wyroku Wojewódzkiego Sądy Administracyjnego w Opolu (sygn. akt I SA/Op 103/21), a także poprzedzającej go decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. Stało się to z uwagi na uchybienia popełnione podczas gromadzenia materiału dowodowego, niemożliwe do usunięcia przez Sąd I instancji.
Przedmiotem ostatecznej decyzji podatkowej za kwiecień 2015 r., co do której Naczelny Sąd Administracyjny wypowiedział się w wyroku wydanym w sprawie I FSK 2040/21 było określenie w podatku od towarów i usług nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia. Wskazane orzeczenie organu podatkowego oddziaływało zatem na wymiar podatku od towarów i usług za kolejne okresy rozliczeniowe. W konsekwencji jego wyeliminowania z obrotu prawnego przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku o sygn. I FSK 2040/21 konieczne stało się więc także uchylenie zaskarżonego w przedmiotowym postępowaniu sądowoadministracyjnym wyroku Sądu I instancji (sygn. akt I SA/Op 111/21) oraz poprzedzającej go, ostatecznej decyzji podatkowej.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji wyroku. Zastosowanie się przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej do wskazań poczynionych w uzasadnieniu wyroku o sygn. I FSK 2040/21 pozwoli mu sformułować nowe rozstrzygnięcie w przedmiocie wymiaru podatku od towarów i usług za kwiecień 2015 r. W zależności od treści tego orzeczenia możliwe stanie się także wydanie decyzji obejmujących kolejne okresy rozliczeniowe, w tym grudzień 2015 r.
Normatywną podstawą wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego był art. 188 w zw. z art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a) i c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 – zwanej dalej P.p.s.a.). O kosztach postępowania za obie instancje orzeczono natomiast w oparciu o art. 203 pkt 1 i art. 205 § 2 i § P.p.s.a. Złożyły się na nie: wpis od skargi wniesionej do Sądu I instancji (159 zł), wynagrodzenie należne za działanie pełnomocnika Strony przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym (900 zł), opłata od wniosku za sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu I instancji (100 zł), wpis od skargi kasacyjnej (100 zł) oraz wynagrodzenie należne za działanie pełnomocnika Skarżącego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (900 zł).
O wysokości wynagrodzenia pełnomocnika procesowego Strony, należnego za reprezentację przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym orzeczono w oparciu o § 2 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 sierpnia 2018 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1687 – zwanego dalej rozporządzeniem). Z kolei wynagrodzenie doradcy podatkowego, działającego w imieniu Podatnika w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym określono na podstawie § 2 ust. 2 pkt 1 w zw. z § 2 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia.
Adam Nita Małgorzata Niezgódka – Medek Roman Wiatrowski