Orzeczenie · 2023-10-26

I FSK 1803/22

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data
2023-10-26
NSApodatkoweWysokansa
VATdodatkowe zobowiązanie podatkowesankcja VATzasada proporcjonalnościprawo unijneTSUEwznowienie postępowaniaklub fitnesstrener personalnystawka VAT

Spółka P. sp. z o.o. w likwidacji wniosła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który oddalił jej skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji w sprawie rozliczenia podatku od towarów i usług. Spółka zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, w tym art. 112b ust. 1 ustawy o PTU w zw. z art. 273 dyrektywy 112, twierdząc, że zastosowana sankcja była nieadekwatna i naruszała zasadę proporcjonalności, a także naruszenie prawa unijnego i Konstytucji RP poprzez nierespektowanie wykładni TSUE w sprawie C-935/19. Zarzucono również naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 151 i 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 240 § 1 pkt 11 Ordynacji podatkowej, argumentując, że decyzja powinna zostać uchylona z uwagi na wpływ wyroku TSUE. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Sąd wskazał, że wyrok TSUE C-935/19 ma charakter zakresowy i nie oznacza, że każdorazowe ustalenie dodatkowego zobowiązania podatkowego jest sprzeczne z zasadą proporcjonalności. W ocenie NSA, w rozpatrywanej sprawie nieprawidłowość rozliczeń wynikała ze świadomego działania spółki, która stosowała obniżoną stawkę VAT mimo jednolicie ukształtowanej praktyki sądowej i interpretacji Ministra Finansów, a nie z błędu. Sąd uznał, że nie zaistniały okoliczności uzasadniające odstąpienie od nałożenia sankcji. Zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania również uznano za chybione, w tym zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. dotyczący wadliwości uzasadnienia, gdyż uzasadnienie wyroku WSA umożliwiało kontrolę instancyjną.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja zasady proporcjonalności sankcji VAT w świetle orzecznictwa TSUE, rozróżnienie między błędem a świadomym działaniem podatnika przy stosowaniu stawek VAT, znaczenie jednolitej praktyki sądowej.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji podatnika (klub fitness, trener personalny) i jego świadomego wyboru stawki VAT, co może ograniczać jego bezpośrednie zastosowanie do innych branż lub sytuacji, gdzie faktycznie wystąpił błąd.

Zagadnienia prawne (3)

Czy zastosowanie dodatkowego zobowiązania podatkowego VAT w wysokości 30% kwoty zaniżenia zobowiązania podatkowego jest zgodne z zasadą proporcjonalności i prawem unijnym, w szczególności w świetle wyroku TSUE C-935/19, gdy nieprawidłowość wynika z odmiennej interpretacji przepisów, a nie z oszustwa?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, zastosowanie sankcji jest zgodne z prawem, jeśli nieprawidłowość wynika ze świadomego działania podatnika, a nie z błędu, nawet jeśli wyrok TSUE C-935/19 wskazuje na konieczność badania proporcjonalności sankcji w przypadku błędnej kwalifikacji transakcji.

Uzasadnienie

Wyrok TSUE C-935/19 ma charakter zakresowy i nie oznacza, że każdorazowe nałożenie sankcji jest sprzeczne z zasadą proporcjonalności. W niniejszej sprawie nieprawidłowość rozliczeń wynikała ze świadomego wyboru podatnika, który stosował obniżoną stawkę VAT mimo jednolitej praktyki sądowej i interpretacji organów, a nie z błędu. Dlatego organ miał podstawy do zastosowania sankcji.

Czy wyrok TSUE C-935/19, dotyczący błędnej kwalifikacji transakcji zwolnionej jako podlegającej VAT, ma uniwersalne zastosowanie do interpretacji art. 112b ust. 1 ustawy o PTU w kontekście zasady proporcjonalności?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Wyrok TSUE C-935/19 ma zastosowanie, ale jego interpretacja musi być odnoszona do konkretnych okoliczności faktycznych sprawy. Nie oznacza on automatycznie niezgodności art. 112b ust. 1 ustawy o PTU z prawem unijnym, lecz nakazuje badanie, czy w danej sytuacji sankcja nie wykracza poza to, co niezbędne do osiągnięcia celów poboru podatku i zapobiegania oszustwom.

Uzasadnienie

Sąd pierwszej instancji i organy prawidłowo odniosły się do wyroku TSUE, analizując jego tezy w kontekście stanu faktycznego sprawy. Stwierdzono, że wyrok ten nie ma charakteru uniwersalnego w tym sensie, że każda sankcja jest nieproporcjonalna, lecz wymaga indywidualnej oceny, czy nieprawidłowość wynikała z błędu czy świadomego działania.

Czy naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 141 § 4 p.p.s.a. (brak kompleksowego uzasadnienia wyroku WSA), miało istotny wpływ na wynik sprawy?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a. nie miało miejsca, a nawet gdyby uznać pewne braki w uzasadnieniu, nie miałyby one wpływu na wynik sprawy.

Uzasadnienie

Uzasadnienie wyroku WSA było jasne, spójne i umożliwiało kontrolę instancyjną. Sąd odniósł się do wszystkich zarzutów. Pominięcie opinii organów statystycznych czy praktyki urzędu skarbowego nie miało wpływu na wynik sprawy, ponieważ spółka dysponowała wiedzą o prawidłowym sposobie opodatkowania, a jej działanie było świadomym wyborem.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Oddalono skargę
Oddalono skargę kasacyjną od wyroku WSA w Warszawie.

Przepisy (12)

Główne

u.p.t.u. art. 112b § ust. 1 pkt 1, ust. 2

Ustawa o podatku od towarów i usług

Przepis ten może mieć zastosowanie, jeśli nieprawidłowość rozliczeń nie wynika z błędu cechującego się brakiem przesłanek oszustwa, a świadomego działania podatnika. Sankcja nie może wykraczać poza niezbędne do zapewnienia prawidłowego poboru podatku i zapobiegania oszustwom.

Pomocnicze

dyrektywa 112 art. 273

Dyrektywa Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej

Państwa członkowskie są zobowiązane wykonywać swe kompetencje z poszanowaniem prawa Unii i jego ogólnych zasad, w tym zasady proporcjonalności. Sankcje nie mogą wykraczać poza to, co jest niezbędne do osiągnięcia celów poboru VAT i zapobiegania oszustwom.

p.p.s.a. art. 151

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. c)

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

o.p. art. 240 § § 1 pkt 11

Ordynacja podatkowa

Przesłanka wznowienia postępowania, gdy orzeczenie TSUE ma wpływ na treść decyzji.

o.p. art. 245 § § 1 pkt 1 i 2

Ordynacja podatkowa

Skutki wznowienia postępowania.

u.p.t.u. art. 112b § ust. 2

Ustawa o podatku od towarów i usług

Określa wysokość sankcji w przypadku braku złożenia korekty deklaracji i wpłaty zobowiązania.

TUE art. 4 § ust. 3

Traktat o Unii Europejskiej

Zasada lojalnej współpracy.

TFUE art. 267

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Postępowanie prejudycjalne.

Konstytucja RP art. 2

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Konstytucja RP art. 7

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

p.p.s.a. art. 141 § § 4

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Wymogi dotyczące uzasadnienia wyroku.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Nieprawidłowość rozliczeń VAT wynikała ze świadomego działania podatnika, a nie z błędu, co uzasadnia zastosowanie sankcji. • Jednolita praktyka sądowa i interpretacje organów wskazywały na prawidłową stawkę VAT, co oznaczało, że podatnik miał wiedzę o obowiązujących zasadach. • Wyrok TSUE C-935/19 ma charakter zakresowy i nie oznacza automatycznej sprzeczności z prawem unijnym każdej sankcji VAT.

Odrzucone argumenty

Sankcja VAT była nieadekwatna i naruszała zasadę proporcjonalności. • Wyrok TSUE C-935/19 miał wpływ na sprawę i powinien skutkować uchyleniem decyzji. • Naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 141 § 4 p.p.s.a. (wadliwe uzasadnienie wyroku WSA).

Godne uwagi sformułowania

wyrok TSUE ma charakter tzw. orzeczenia zakresowego • nie w każdym przypadku ustalenie dodatkowego zobowiązania podatkowego w określonej w ustawie wysokości musi być sprzeczne z zasadą proporcjonalności • nieprawidłowość rozliczeń wynikała ze świadomego działania Spółki, a nie z błędu • jednolicie ukształtowanej w dacie dokonywania tych czynności praktyki, której źródłem była nie tylko interpretacja ogólna wydana przez Ministra Finansów, ale przede wszystkim jednolite orzecznictwo sądów administracyjnych

Skład orzekający

Artur Mudrecki

przewodniczący

Danuta Oleś

członek

Dominik Mączyński

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja zasady proporcjonalności sankcji VAT w świetle orzecznictwa TSUE, rozróżnienie między błędem a świadomym działaniem podatnika przy stosowaniu stawek VAT, znaczenie jednolitej praktyki sądowej."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji podatnika (klub fitness, trener personalny) i jego świadomego wyboru stawki VAT, co może ograniczać jego bezpośrednie zastosowanie do innych branż lub sytuacji, gdzie faktycznie wystąpił błąd.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia stosowania sankcji VAT i interpretacji orzecznictwa TSUE w kontekście zasady proporcjonalności. Pokazuje, jak kluczowe jest rozróżnienie między błędem a świadomym działaniem podatnika.

Sankcja VAT: Czy błąd w interpretacji prawa wystarczy, by uniknąć kary?

Sektor

usługi

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Cytowane w odpowiedziach

Ta sprawa stanowi część linii orzeczniczej omawianej w naszych syntezach.

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst