I FSK 1090/22

I FSK 1090/22 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2026-02-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-07-13
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Marek Kołaczek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Podatek od towarów i usług
Sygn. powiązane
III SA/Wa 286/21 - Wyrok WSA w Warszawie z 2021-11-18
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 194 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Kołaczek po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Syndyka masy upadłości A.W. na postanowienie o kosztach postępowania kasacyjnego zawarte w punkcie 2 wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 grudnia 2025 r., sygn. akt I FSK 1090/22 wydanego po rozpoznaniu skargi kasacyjnej A.W. (obecnie Syndyka masy upadłości A.W.) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 listopada 2021 r., sygn. akt III SA/Wa 286/21 w sprawie ze skargi A.W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 23 listopada 2020 r., nr 1401-IOV-3.4103.31.2019.JL w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od stycznia do sierpnia 2014 r. postanawia: odrzucić zażalenie.
Uzasadnienie
Wyrokiem z 4 grudnia 2025 r., sygn. akt I FSK 1090/22 Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej A.W. (obecnie Syndyka masy upadłości A.W.) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 18 listopada 2021 r., sygn. akt III SA/Wa 286/21 wydanego w sprawie ze skargi A.W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej: Organ) z 23 listopada 2020 r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od stycznia do sierpnia 2014 r., w punkcie pierwszym oddalił skargę kasacyjną, a w punkcie drugim zasądził od Syndyka masy upadłości A.W. (dalej: Skarżący) na rzecz Organu kwotę 5.400 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Na postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania kasacyjnego zawarte w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie wniósł Skarżący, domagając się zastosowania dyspozycji art. 207 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: p.p.s.a.).
W uzasadnieniu zażalenia wyjaśnił, że w jego ocenie względy słuszności przemawiały za całkowitym odstąpieniem od zasady rozliczenia kosztów postępowania w oparciu o zasadę odpowiedzialności za wynik sprawy. Skarżący stoi na stanowisku, iż w przedmiotowej sprawie zasadnym jest zastosowanie dyspozycji art. 207 § 2 p.p.s.a. Wyjaśnił, że kondycja finansowa upadłego nie poprawiła się,
a wręcz uległa dalszemu, stopniowemu pogorszeniu. Masa upadłości nie pozwala na zaspokojenie zasądzonych kosztów. Wskazał, że w chwili obecnej, tj. na dzień formułowania niniejszego zażalenia, w masie upadłości na rachunku bankowym znajduje się kwota 4.927,30 złotych. W preliminarzu wydatków koszty postępowania upadłościowego określone zostały na kwotę 23.450,00 złotych. Na chwilę składania zażalenia wierzyciele zgłosili swoje wierzytelności na kwotę 1.350.051,00 złotych, w tym należności wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Wobec powyższego podniósł, że Skarżący został niezasadnie obciążonymi kosztami postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne.
Zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie oraz postanowienia wymienione w pkt 1-10. Analiza tego przepisu wskazuje, że wniesienie zażalenia możliwe jest wyłącznie od postanowień wydanych przez wojewódzkie sądy administracyjne. Niemożliwe jest zatem na gruncie obowiązujących przepisów złożenie zażalenia od postanowienia wydanego przez Naczelny Sąd Administracyjny, w tym również od postanowienia o kosztach postępowania kasacyjnego, które staje się prawomocne z chwilą jego wydania stosownie do treści art. 168 § 1 p.p.s.a.
Odnosząc się do argumentu zawartego w uzasadnieniu zażalenia, należy wyjaśnić, że w przypadku zastosowania art. 207 § 2 p.p.s.a. Sąd działa z urzędu
i wniosek strony nie jest konieczny, co nie wyklucza zamieszczenia przez stronę stanowiska co do ewentualnej potrzeby zastosowania wobec niej zasady z art.
207 § 2 p.p.s.a. Należy zwrócić uwagę, że tego rodzaju stanowisko, które nie jest
w żadnym razie wiążące dla Sądu, może być przedstawione do momentu wydania wyroku - wniosek zawarty w niniejszym zażaleniu złożony został po wydaniu prawomocnego wyroku.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie
art. 178 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.