Sygn. akt I CZ 28/15 POSTANOWIENIE Dnia 18 marca 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący) SSN Irena Gromska-Szuster SSN Grzegorz Misiurek (sprawozdawca) w sprawie ze skargi A. S. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 18 grudnia 2012 r., w sprawie z powództwa M. J. przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej […] z udziałem interwenienta ubocznego A. S. o stwierdzenie nieważności uchwały, ewentualnie o uchylenie uchwały w części, ewentualnie o stwierdzenie nieistnienia uchwały, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 marca 2015 r., zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 3 listopada 2014 r., 1. odrzuca zażalenie w części dotyczącej rozstrzygnięcia oddalającego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, 2. oddala zażalenie w pozostałym zakresie, 3. zasądza od A. S. na rzecz strony pozwanej kwotę 120 (sto dwadzieścia) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 3 listopada 2014 r. Sąd Apelacyjny oddalił wniosek interwenienta ubocznego A. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem tego Sądu z dnia 18 grudnia 2012 r. i odrzucił wniesioną przez niego skargę. Sąd Apelacyjny uznał, że wskazany przez interwenienta ubocznego brak wiedzy o możliwości wniesienia skargi o wznowienie postępowania nie może być uznany za niezawinioną – w rozumieniu art. 168 § 1 k.p.c. - przyczynę uchybienia terminowi do wniesienia tego środka zaskarżenia. W zażaleniu na to postanowienie interwenient uboczny wniósł o jego zmianę przez przywrócenie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu. W uzasadnieniu utrzymywał, że uchybił terminowi w sposób niezawiniony, gdyż nie posiadał odpowiedniej wiedzy prawniczej potrzebnej do wniesienia skargi o wznowienie postępowania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, p ostępowanie o przywrócenie terminu do wniesienia środka odwoławczego ma charakter wpadkowy; jego celem nie jest badanie dopuszczalności dokonania czynności procesowej inicjującej kolejny etap postępowania, lecz jedynie ocena zasadności wniosku. Kończącym postępowanie jest natomiast takie orzeczenie, którego uprawomocnienie się trwale zamyka drogę do rozstrzygnięcia sprawy co do istoty przez sąd danej instancji (zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 lutego 2002 r., III CZ 14/02; z dnia 20 lipca 2006 r., V CZ 56/06; z dnia 10 stycznia 2008 r., IV CZ 110/07 – nie publ.). Postanowienie o oddaleniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania nie jest zatem postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie, a zażalenie do Sądu Najwyższego na takie postanowienie nie przysługuje. Zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje natomiast na postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania. W sytuacji, gdy odrzucenie skargi było następstwem oddalenia wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia, przeprowadzenie kontroli niezaskarżalnego postanowienia oddalającego ten wniosek, możliwe jest jedynie w przypadku zamieszczenia w zażaleniu stosownego żądania (art. 380 w związku z art. 398 21 i art. 394 1 § 3 k.p.c.). Jeżeli w sprawie występuje profesjonalny pełnomocnik, żądanie to powinno zostać jednoznacznie sformułowane, gdyż nie ma podstaw do przypisywania pismom przez niego wnoszonym treści wprost w nich niewyrażonych (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 marca 2005 r., II CZ 197/04, nie publ.). W zażaleniu pełnomocnik interwenienta ubocznego wprawdzie odwołał się do okoliczności mających – w jego ocenie - usprawiedliwić niezawinione uchybienie terminowi do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, jednak nie zgłosił wniosku o rozpoznanie postanowienia Sądu Apelacyjnego odmawiającego przywrócenia terminu. Z tych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 6 § 3 k.p.c. w związku z art. 394 1 k.p.c. odrzucił zażalenie w części dotyczącej rozstrzygnięcia oddalającego wniosek o przywrócenie terminu. W konsekwencji, uznając, iż wskazana w zaskarżonym postanowieniu przesłanka odrzucenia skargi nie została skutecznie podważona - na podstawie art. 398 14 w zw. z art. 394 1 § 1 k.p.c. - oddalił zażalenie w pozostałej części.
Pełny tekst orzeczenia
I CZ 28/15
Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.