I CZ 19/12

Sygn. akt I CZ 19/12 
 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
Dnia 15 marca 2012 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący) 
SSN Wojciech Katner (sprawozdawca) 
SSN Hubert Wrzeszcz 
 
 
w sprawie z powództwa H.  B. 
przeciwko Pierwszej Wojskowej Spółdzielni Mieszkaniowej  
o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 15 marca 2012 r., 
zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego  
z dnia 17 listopada 2011 r.,  
 
 
 
oddala zażalenie i zasądza od powoda na rzecz powódki 
kwotę 1800,- (jeden tysiąc osiemset) złotych tytułem zwrotu 
kosztów postępowania zażaleniowego. 
 
 
 
 

 
2 
Uzasadnienie 
 
Postanowieniem z dnia 17 listopada 2011 r. Sąd Apelacyjny oddalił wniosek 
o przywrócenie terminu i odrzucił wniosek powoda H. B. o doręczenie odpisu 
wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 14 kwietnia 2011 r. wraz z uzasadnieniem, w 
sprawie przeciwko Pierwszej Wojskowej Spółdzielni Mieszkaniowej o zobowiązanie 
do złożenia oświadczenia woli. W uzasadnieniu postanowienia Sąd Apelacyjny 
wskazał, że w myśl art. 168 § 1 k.p.c. przywrócenie terminu do dokonania 
czynności procesowej następuje wtedy, gdy strona nie dokonała czynności w 
terminie bez swojej winy, a w niniejszej sprawie strona była reprezentowana przez 
radcę prawnego, który był prawidłowo powiadomiony o terminie rozprawy 
apelacyjnej, po której został wydany wyrok; nie można więc twierdzić o braku winy 
strony w niedochowaniu terminu. Dlatego wniosek o przywrócenie terminu podlegał 
oddaleniu, a wniosek o doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem, jako spóźniony 
podlegał odrzuceniu. 
W zażaleniu powód reprezentowany przez adwokata zarzucił zaskarżonemu 
postanowieniu naruszenie art. 168 k.p.c., zamykające powodowi drogę do sądu 
w ramach skargi kasacyjnej. Powód wniósł o zmianę orzeczenia i uznanie 
zasadności wniosku o przywrócenie terminu, złożonego przez powoda i jego 
uwzględnienie. W odpowiedzi na zażalenie pozwana wniosła o nieuwzględnienie 
zażalenia. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik powoda odniósł się do wykładni art. 
168 k.p.c., zarzucając Sądowi Apelacyjnemu rygorystyczne i zbyt dosłowne 
ocenienie zasadności wniosku powoda o przywrócenie terminu do żądania 
uzasadnienia wyroku z dnia 14 kwietnia 2011 r., odwołując się głównie 
do niewłaściwych relacji między powodem, a reprezentującym go pełnomocnikiem. 
Jednakże składający zażalenie nie zauważył, że rozpoznanie zażalenia nie może 
nastąpić, gdyż jest ono niedopuszczalne. 
W utrwalonym orzecznictwie Sądu Najwyższego i wspierającej go doktrynie 
reprezentowany jest pogląd, że postanowienie oddalające wniosek o przywrócenie 

 
3 
terminu do złożenia wniosku o doręczenie orzeczenia z uzasadnieniem nie jest 
postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie w rozumieniu art. 3941 § 2 
k.p.c., jako że to dopiero po jego rozpoznaniu zachodzi konieczność rozstrzygnięcia 
samego wniosku (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 marca 2001 r., III CZ 
138/00, niepubl.). Powołując się na przytoczone postanowienie, Sąd Najwyższy 
w uzasadnieniu postanowienia z dnia 10 stycznia 2008 r. (IV CZ 110/07, Lex 
nr 621784) wskazał, że wprawdzie postanowienie o odrzuceniu wniosku 
o doręczenie 
orzeczenia 
z 
uzasadnieniem 
sądu 
drugiej 
instancji 
jest 
postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie i jako takie podlega 
zaskarżeniu do Sądu Najwyższego, jednak w tej części zażalenie okazało się 
nieuzasadnione, skoro wniosek o doręczenie orzeczenia sądu drugiej instancji 
z uzasadnieniem został złożony po upływie terminu przewidzianego w art. 387 § 3 
k.p.c. (por. także postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 19 kwietnia 2006 r., I UZ 
3/06, OSNP 2007, nr 9-10, poz. 145 i z dnia 5 stycznia 2007 r., III UZ 11/06, Lex 
nr 1050498). Z tego wynika, że postanowienie Sądu drugiej instancji oddalające 
wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o doręczenie odpisu 
wyroku z uzasadnieniem jest niezaskarżalne do Sądu Najwyższego. 
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 370 w związku z art. 391 
§ 1, art. 397 § 2 zdanie pierwsze i art. 39821 k.p.c. odrzucił zażalenie. 
 
 
 
 
 
 
jw