I CZ 137/12

Sygn. akt I CZ 137/12 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
 
Dnia 5 grudnia 2012 r. 
 
Sąd Najwyższy w składzie: 
 
SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący) 
SSN Jan Górowski (sprawozdawca) 
SSN Krzysztof Pietrzykowski 
 
 
 
w sprawie z powództwa K. S. 
przeciwko R. Polska S.A.  
o zapłatę i zadośćuczynienie, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym  
w Izbie Cywilnej w dniu 5 grudnia 2012 r., 
zażalenia powódki na postanowienie w przedmiocie kosztów procesu zawarte 
w pkt. 2 wyroku Sądu Okręgowego w W. 
z dnia 20 kwietnia 2012 r.,  
 
 
 
zmienia zaskarżone postanowienie i odstępuje od obciążenia 
powódki kosztami postępowania apelacyjnego. 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
2 
Uzasadnienie 
 
 
Postanowieniem zawartym w wyroku z 20 kwietnia 2012 r. Sąd Okręgowy 
w  W. zasądził od powódki na rzecz strony pozwanej kwotę 1200 złotych tytułem 
zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego. Swoje rozstrzygnięcie oparł na  treści 
art. 98 k.p.c. 
 
Powódka zaskarżyła to postanowienie zażaleniem, w którym wniosła o jego 
zmianę i odstąpienie od obciążania jej kosztami postępowania. Wskazała,  że jej 
sytuacja majątkowa i osobista jest wyjątkowa, co uzasadnia zastosowanie 
w  sprawie art. 102 k.p.c.  
 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
 
Artykuł 102 k.p.c. przewiduje wyjątek od – odnoszącej się do obowiązku 
rozliczania kosztów postępowania - zasady odpowiedzialności za wynik procesu 
i  pozwala na odstąpienie od niej „w szczególnie uzasadnionych wypadkach”. Fakt 
ich nastąpienia (bądź braku) podlega ocenie sądu orzekającego w jednostkowym 
przypadku, także na tle całokształtu rozpoznanej sprawy.  
 
Z rozstrzygnięcia wydanego w niniejszej sprawie wynika, że Sąd uznał, 
iż  w  sprawie 
nie 
ma 
szczególnych 
okoliczności, 
które 
przemawiają 
za 
zastosowaniem art. 102 k.p.c., skoro orzekł o kosztach na podstawie art. 98 k.p.c. 
Z  taką oceną nie można się jednak zgodzić. Z dokumentów przedstawionych przez 
powódkę wynika, że jej sytuacja majątkowa i osobista pozwalają na uznanie, 
iż  w  sprawie mamy do czynienia z sytuacją „szczególną” w rozumieniu art. 102 
k.p.c. Powódka jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, a mąż i córka, 
z  którymi prowadzi wspólne gospodarstwo domowe, posiadają umiarkowany 
stopień niepełnosprawności. Dochód rodziny stanowią świadczenia rentowe męża 
i  córki oraz zasiłek pielęgnacyjny, które nie są wysokie. Należy także zwrócić 
uwagę, że powódka ma ograniczone możliwości zarobkowe z uwagi na fakt, 
że  zarówno mąż jak i córka (jako osoby niepełnosprawne) potrzebują jej pomocy.  
Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c. i art. 
39816 k.p.c. Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.  
 
 
es