Pełny tekst orzeczenia

I CZ 114/11

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

Sygn. akt I CZ 114/11 POSTANOWIENIE Dnia 4 listopada 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz SSA Agnieszka Piotrowska w sprawie z powództwa B. M. przeciwko H. A. Towarzystwo Ubezpieczeń S.A. w W. o zadośćuczynienie i odszkodowanie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 listopada 2011 r., zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 24 marca 2011 r., oddala zażalenie. Uzasadnienie 2 Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny oddalił wniosek powódki B. M. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie oraz doręczenie uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 3 lutego 2011 r. oraz odrzucił jej wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wspomnianego wyroku. W zażaleniu powódka, zarzucając naruszenie art. 168 § 1 k.p.c. poprzez niezasadne oddalenie wniosku o przywrócenie terminu, wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Trafnie Sąd Apelacyjny, wskazując na utrwalone w orzecznictwie Sądu Najwyższego stanowisko, podkreślił dwie sprawy. Po pierwsze, jeżeli strona jest reprezentowana w procesie przez pełnomocnika przy ustalaniu winy, o której mowa w art. 168 § 1 k.p.c., należy mieć na uwadze zachowanie pełnomocnika. Po drugie zawinione zachowanie osób, którymi posługuje się pełnomocnik obciążają pełnomocnika i są traktowane tak jak zawinione zachowanie samego pełnomocnika. W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik powódki wskazuje, że nie złożenie wniosku o sporządzenie oraz doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 3 lutego 2011 r., w przewidzianym terminie nastąpiło bez jego winy, lecz niewątpliwie wskutek niedbalstw pracownika kancelarii, który nie tylko, że nie nadał sporządzonego wniosku w urzędzie pocztowym, to dodatkowo wprowadził pełnomocnika w błąd. Tego rodzaju zachowanie nosi znamiona winy. Skoro, w myśl utrwalonego orzecznictwa, strona odpowiada za zawinione zachowanie swojego pełnomocnika, a ten za zawinione zachowanie osób, którymi się posługuje, w rozpoznawanej sprawie brak podstaw do przywrócenia terminu, na podstawie art. 168 § 1 k.p.c. (vide. post. SN z 30 maja 2007 r., III CSK 167/07, niepubl.; post. SN z 10 kwietnia 2008 r., IV CZ 25/08, niepubl.; post. SN z 17 kwietnia 2008 r., I CZ 32/08, niepubl. oraz post. SN z dnia 9 sierpnia 1974 r., II CZ 149/74, OSP 1975, nr 2, poz. 39. Obciążenie pełnomocnika skutkami zawinionego zachowania podległego mu pracownika znajduje pełne uzasadnienie zważywszy, że naczelną zasadą przyjmowaną przy odpowiedzialności za nienależyte wykonanie zobowiązania jest odpowiedzialność dłużnika za zawinione 3 zachowanie osób, którymi posługuje się on przy wykonaniu zobowiązania. Zasada ta w pełni odpowiada także wymogom stawianym stronie i jej pełnomocnikowi w świetle art. 168 § 1 k.p.c. Brak bowiem uzasadnienia, aby skutkami zawinionego zachowania pełnomocnika strony lub pracownika kancelarii pełnomocnika obciążać drugą stronę procesu. Mając powyższe względy na uwadze Sąd Najwyższy, na podstawie art. art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji.