I CSK 773/26

I CSK 773/26 
 
 
  
POSTANOWIENIE 
  
19 maja 2026 r. 
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: 
  
SSN Mariusz Załucki 
  
na posiedzeniu niejawnym 19 maja 2026 r. w Warszawie 
w sprawie z wniosku P.R. 
z udziałem M.R. i K.R. 
o podział majątku wspólnego, 
na skutek skargi kasacyjnej K.R. 
od postanowienia Sądu Okręgowego w Gdańsku 
z 26 lutego 2024 r., III Cz 246/23,  
  
1. odrzuca skargę kasacyjną;  
2. zasądza od uczestnika postępowania J.R. na rzecz 
uczestniczki postępowania M.R. kwotę 8 100 (osiem tysięcy sto) 
złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego z 
odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie za 
czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia niniejszego 
postanowienia uczestnikowi postępowania J.R. do dnia zapłaty.  
  
  
  
UZASADNIENIE 
 
J.R. – uczestnik postępowania z wniosku P.R. z udziałem M.R. wywiódł 
skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Gdańsku z 26 lutego 
2024 r., odrzucające jego zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego w Gdyni z 
28 kwietnia 2023 r., którym Sąd odmówił J.R. dalszego udziału w sprawie w 
charakterze uczestnika. 

I CSK 773/26              
2 
 
 
Skarżący uzasadnił konieczność przyjęcia skargi do rozpoznania jej 
oczywistą 
zasadnością 
oraz 
nieważnością 
postępowania, 
wynikającą 
z 
pozbawienia skarżącego możliwości udziału w postępowaniu, a w konsekwencji 
możnosci obrony jego praw.  
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.  
Zgodnie z art. 5191 § 1 i § 2 k.p.c. w postępowaniu nieprocesowym skarga 
kasacyjna przysługuje jedynie w ściśle określonych kategoriach spraw. Na przykład 
w sprawach z zakresu prawa rodzinnego złożenie skargi kasacyjnej jest możliwe 
tylko w sprawach o przysposobienie oraz o podział majątku wspólnego, pod 
warunkiem osiągnięcia progu wartości przedmiotu zaskarżenia w wysokości stu 
pięcdziesięciu tysięcy złotych (art. 5191 § 2 k.p.c.). Zawsze jednak skarga 
kasacyjna może zostać wywiedziona jedynie od wydanego przez sąd drugiej 
instancji postanowienia co do istoty sprawy albo od postanowienia w przedmiocie 
odrzucenia wniosku i umorzenia postępowania kończących postępowanie w 
sprawie. Katalog ten należy interpretować w sposób ścisły (zob. m.in. 
postanowienia Sądu Najwyższego z 31 października 2025 r., III CZ 155/25; z 18 
września 2024 r., I CSK 3317/22; z 28 marca 2024 r., III CZ 206/23; z 23 stycznia 
2024 r., III CZ 183/23; z 28 kwietnia 2021 r., III CZ 8/21) 
Postanowienie odnoszące się do istoty sprawy rozstrzyga kwestie 
materialnoprawne zawarte we wniosku, natomiast postanowienia kończące 
postępowanie w sprawie odnosi się do zakończenia rozpoznawania sprawy jako 
dotyczącej określonego roszczenia lub żądania. Żadne z tych kryteriów nie spełnia 
orzeczenie w przedmiocie zażalenia na niedopuszczenie do udziału w sprawie. Sąd 
Najwyższy wyjaśniał już, że postanowienie niedopuszczające do udziału w sprawie 
odnosi się jedynie do sytuacji prawnej osoby pretendującej do uzyskania statusu 
uczestnika postępowania, nie kończy postępowania w sprawie, rozumianej jako 
określona całość poddana pod osąd, ani nie wyczerpuje istoty tej sprawy (zob. 
postanowienia Sądu Najwyższego z 6 grudnia 2019 r., I CZ 89/19; z 13 
października 2017 r., I CZ 92/17 oraz z 18 maja 2017 r., III CZ 18/17).  

I CSK 773/26              
3 
 
 
Z tej przyczyny skargę kasacyjną należało odrzucić na podstawie art. 3986 § 
3 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. jako niedopuszczalną. O kosztach postępowania 
kasacyjnego Sąd Najwyższy rozstrzygnął zaś na podstawie § 10 ust. 4 w zw. z § 4 
ust. 1 pkt 8 oraz § 2 pkt 7 rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat 
za czynności adwokackie.  
 
  
  
Mariusz Załucki 
[SOP]