I CSK 457/23

SN
I CSK 457/23
POSTANOWIENIE
21 lipca 2023 r.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Kamil Zaradkiewicz
na posiedzeniu niejawnym 21 lipca 2023 r. w Warszawie,
‎
w sprawie z powództwa Uniwersytetu w K.
‎
przeciwko Skarbowi Państwa – Staroście Chrzanowskiemu
‎
o zapłatę,
‎
na skutek skargi kasacyjnej Uniwersytetu w K.
‎
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie
‎
z 20 czerwca 2022 r., I ACa 487/21,
1) odrzuca skargę kasacyjną,
2) oddala wniosek Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z
20 czerwca 2022 r.
Sąd
Apelacyjny w Krakowie w sprawie z powództwa Uniwersytetu w K. przeciwko Skarbowi Państwa – Staroście Chrzanowskiemu o zapłatę, na skutek apelacji strony pozwanej,
zmienił zaskarżony wyrok w pkt 1, 3 i 4 w ten sposób, że nadał im treść: „1. oddala powództwo także w tej części;
3.
zasądza od strony powodowej Uniwersytetu w K. na rzecz strony pozwanej Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej kwotę 10.800 zł (dziesięć tysięcy osiemset złotych) tytułem kosztów procesu;
4.
nakazuje ściągnąć od strony powodowej Uniwersytetu w K. na rzecz Skarbu Państwa — Sądu Okręgowego w Krakowie kwotę 6.368,47 zł (sześć tysięcy trzysta sześćdziesiąt osiem złotych i czterdzieści siedem groszy) tytułem wydatków.”, zasądził od strony powodowej na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej kwotę 8 100 zł (osiem tysięcy sto złotych) tytułem kosztów postępowania apelacyjnego, odstąpił od obciążenia strony powodowej na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w Krakowie opłatą od apelacji, od obowiązku uiszczenia której strona pozwana była zwolniona.
Strona powodowa wniosła skargę kasacyjną, w której zaskarżyła wyrok Sądu Apelacyjnego w całości oraz
żądała uchylenia zaskarżonego wyroku w części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu, ewentualnie żądała uchylenia zaskarżonego orzeczenia i rozstrzygnięcia sprawy co do istoty, stosownie do art. 398
16
zd. 1 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu.
Zgodnie z art. 398
4
§ 1 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać w szczególności: 1) oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części, 2) przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, 3) wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany.
Elementy wskazane w art. 398
4
§ 1 k.p.c. mają charakter konstrukcyjny. W konsekwencji ich brak nie podlega usunięciu (sanacji), co wynika z art. 398
6
§ 2
in medio
oraz
a contrario
z art. 398
6
§ 1 k.p.c., który dopuszcza sanowanie braków skargi, o których mowa w art. 398
4
§ 2 lub 3 k.p.c., co jednak nie dotyczy skargi niespełniającej wymagań z art. 398
4
§ 1 k.p.c. Skarga kasacyjna obarczona nieusuwalnym brakiem konstrukcyjnym podlega w efekcie odrzuceniu bez wzywania skarżącego do jego usunięcia.
Oznaczenie zakresu zaskarżenia oraz precyzyjne sformułowanie wniosków skargi kasacyjnej ma znaczenie zasadnicze dla oceny dopuszczalności rozpoznania skargi.
Skoro skargę wnosi się od orzeczenia prawomocnego to powinien być znany zakres ewentualnej ingerencji Sądu Najwyższego w zaskarżone orzeczenie (żądania uchylenia). Ponadto,
skarga niespełniająca wymagań wskazanych w
art. 398
4
§ 1
k.p.c. zgodnie z
art. 398
6
§ 2
k.p.c. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z 27 listopada 2015 r.,
V CSK 290/15
; z 3 czerwca 2016 r.,
IV CSK 796/15; z 11 września 2023 r., I CSK 2606/22
).
Skarga jest rozpoznawana w granicach zaskarżenia oraz w granicach podstaw (art. 398
13
§ 1 k.p.c.), a wniosek lub wnioski skargi kasacyjnej muszą być ściśle skorelowane z zakresem zaskarżenia (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z 16 kwietnia 2021 r., II CSK 501/20; z 29 października 2021 r., V CSK 31/21; z 24 lutego 2022 r., II CSKP 119/22).
Od skarżącego wymaga się, aby skarga została prawidłowo zredagowana i nie wywoływała wątpliwości o charakterze interpretacyjnym, ponieważ zakres zaskarżenia oraz wnioskowanego uchylenia albo uchylenia i zmiany orzeczenia sądu odwoławczego nie mogą być pozostawione Sądowi Najwyższemu do samodzielnego określenia w drodze zabiegów interpretacyjnych i analizy sformułowań, którymi posłużył się skarżący (postanowienie Sądu Najwyższego z 24 lutego 2022 r., II CSKP 119/22).
Odrzuceniem skargi skutkuje każdorazowo brak tej korelacji, to zaś ma miejsce w niniejszej sprawie (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z 24 kwietnia 2013 r.,
III CSK 77/13
; z 24 sierpnia 2016 r.,
V CSK 112/16; z 15 kwietnia 2022 r., I CSK 69/22; z 14 lipca 2022 r., I CSK 1254/22; z 22 lutego 2023 r., I CSK 6448/22; z 11 września 2023 r., I CSK 2606/22
).
Skarga kasacyjna w niniejszej sprawie tego wymagania nie spełnia, bowiem zakres zaskarżenia i wniosku kasacyjnego zostały określone w sposób zawierający sprzeczność
.
Skarżący bowiem z jednej strony zaskarżył wyrok Sądu II instancji w całości, z drugiej – wniósł o jego uchylenie w zaskarżonej – jak to sformułował – części, natomiast jako wniosek ewentualny wskazał żądanie uchylenia zaskarżonego orzeczenia bez wskazania, czy żądanie to dotyczy jego całości, czy części.
Z uwagi na powyższe orzeczono, jak w sentencji
na podstawie
art. 398
6
§ 3
k.p.c. W związku z niesformułowaniem przez stronę pozwaną wniosku o odrzucenie skargi kasacyjnej, Sąd Najwyższy oddalił wniosek o zasądzenie na jej rzecz od skarżącego kosztów postępowania kasacyjnego.
[SOP]
[ms]