I CSK 4430/23

Wnioskodawczyni E.P. wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 16 lutego 2022 r. w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku. Głównym zarzutem podniesionym w skardze było istnienie nieważności postępowania przed sądem drugiej instancji, która miała wynikać z faktu, że sprawa została rozpoznana przez sąd odwoławczy w składzie jednoosobowym. Podstawą prawną dla takiego składu sądu miała być ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych, w szczególności jej art. 15 zzs¹ ust. 1 pkt 4. Sąd Najwyższy, rozpatrując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, odwołał się do swojej wcześniejszej uchwały z dnia 26 kwietnia 2023 r. (III PZP 6/22), w której stwierdzono, że wprowadzenie przepisu pozwalającego na jednoosobowe orzekanie w sądach odwoławczych było środkiem nieproporcjonalnym do celu ochrony zdrowia. Jednakże, zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą Sądu Najwyższego, skutki tej uchwały dotyczą tylko orzeczeń wydanych po dacie jej ogłoszenia, czyli po 26 kwietnia 2023 r. Ponieważ zaskarżone postanowienie Sądu Okręgowego w Krakowie zostało wydane 16 lutego 2022 r., czyli przed datą uchwały Sądu Najwyższego, nie można było stwierdzić nieważności postępowania na tej podstawie. W konsekwencji, Sąd Najwyższy, działając na podstawie art. 398¹ § 1 i 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania kasacyjnego nastąpiło na podstawie art. 520 § 1 k.p.c.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający